گنبدکاووس - ایرنا - شیوه‌ی زیست مبتنی بر کوچ (کوچندگی) از متقدم‌ترین اشکال حیات اجتماعی است که از واپسین دوران شکل‌گیری زندگی اجتماعی انسان ها تاکنون استمرار داشته است. از نظر الگوی زیست و استقرار، تعداد زیادی از جمعیت و جوامع عشایری، در زمره اجتماعات کوچنده و متحرک قرار می گیرند.

تصاویر شرایط زندگی عشایر کرمانج استان خراسان شمالی را نشان می دهد که اواخر پاییز به گلستان کوچ کرده و در دشت های ترکمن صحرا اتراق می کنند.

این عشایر با دامداری روزگار می گذرانند ولی کم شدن سالیانه مراتع به دلیل کاشت برخی زمین ها، کمبود سوخت و آب ارسالی به این خانواده ها و سهمیه کم آرد برای پخت نان از جمله مشکلات این افراد است که می تواند آن ها را در ادامه دادن این مسیر دلسرد کند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 11 =