ایرنا- زاهدان- نخل خرما که در گویش محلی سیستان به آن «پیش» گفته می‌شود در بحران خشکسالی 2 دهه گذشته از سال 1378 و مهاجرت شمار زیادی از مردم منطقه رفته رفته رو به نابودی نهاد و امروز کمتر اثری از آن در نقاط روستایی و شهری دیده می‌شود. خرما در سیستان بومی و دارای ارقام مختلفی است و از برگ آن انواع صنایع دستی تولید می شد، هم اینک کمتر روستایی در این منطقه دارای نخلستان است اما روستای اکبر عباس شهرستان هامون با حدود 100 نفر نخل همچنان پابرجاست. در این روستا یک نخل با پنج تنه وجود دارد که صاحب نخلستان محصول آن را در زمان آبادانی به اهالی و اطراف روستا خیرات می‌دهد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =