" السلام علیک ای بهار مشکی پوش "/ اربعین حسینی گل سرخ بهارست # شهرکرد ، خبرگزاری جمهوری اسلامی 29/12/84 داخلی.اجتماعی.مذهبی.محرم.عاشورا. همه جای زمین کربلاست و همه جای زمان عاشورا، آنگاه که تمام پرچمها و بیرق های سیاه به نشانه عزایت برافراشته شده اند. به " والتین و الزیتون زینب تو سوگند " که مگر روزی بالاتر از عاشورا و زمینی پاکتر از کربلا هم وجود دارد؟ اگر نبود، شمع سوزان همیشه برافروخته عاشورای تو، براستی خیل گمشدگان تاریخ، به کدام مامن و پناهگاه ، آرام می گرفتند. مویه کنان، گریه می کنند، یعنی که گریستن بر تربت پاکت عبادت است و تمسک جوستن به بارگاه تو ، کرامت است. آب در اینجای تاریخ گواه می دهد، که " اشهد انک قد اقمت الصلاه" و آب این پاکترین جاری زمین ، برای منزه شدن خویش ، تیمم به تربت خاک تو می کند. ای روح حج در کربلا،تو خود گفتی:"انا القتیل العبرات - انا اسیر الکربات" و هیچ کجا برای من کربلا نمی شود، پس یا لیتنا کنا معکم" و زمان ، مدت هاست شرمسار شده و خجل از این واقعه تاریخ است. ای بال های نهج البلاغه برای پریدن به سوی جاودگانی انسان وای سر و راز ابدیت زبان علی (ع) در آیه های روشن انسانیت، اینکه ستارگان به روز اربعین عاشورا ، نام تو را بر زبان می برند و تسبیح تو می گویند، که خورشید محرمی و اگر خون تو نبود ، براستی حقانیت حق پشت ابرهایی از ریا می ماند. " کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود ـ سر نی در نینوا می ماند اگر زینب نبود " ، چهل منزل اسارت، چهل منزل غل و زنجیر، چهل منزل خطبه خوانی با صدای رسا در بعض گلو گیر و چهل منزل گریستن بی آنکه کسی صدای شنیده باشد. اکنون خون سرخ ذبیح الله است، که جوشنده تمامی اشک هاست ، اشکهایی که انتقام مشک بی آب عمویند از بارش تیر عدو،انتقام دست گردیده قلم، انتقام یک سپاه بی علم، انتقام خیمه های سوخته، انتقام آتش افروخته، انتقام سیلی اندر کوچه ها، وان سرخونین به روی نیزها، انتقام گوشواره پر زخون. انتقام کودکان کربلا ، که لبان تفته شان منتظر قطره های جانبخش شده اند، از چشمه کوثر، چمشه زمزم. براستی، کدام چشم است، که در و مروارید اشک در غمت نساییده باشد و گونه ای در شهادت تو تر نکرده باشد، آنگاه که در غروب غربت غمگانه تو، آسمان بارشی جز ماتم و اندوه در دل گرفته خود ندارد. کدام چشم است، خورشیدی بر روی نیزه دیده باشد و از نفیر گلوی بریده خورشید ، کدام گوش است آیه رستگاری انسان را نشنیده باشد. و حال چگونه بگوییم که " قد عظمت الرزیه و جلت و عظمت المصیبت"ای فرزند آخرین فرستاده خدا برای رستگاری انسانها، همانا که " انی سلما لمن سالمکم و حربا لمن حاربکم " تا همیشه تاریخ نفس خواهد کشید. امروز در بهاران سبزه هایی با روبان سیاه، مقلب القلوب اربعین تو شده اند و بهاری زنده با داغ شقایق و نوروزی که با خون تو روز نو شده است. اینک ما مانده ایم با میراثی عظیم که هزاره های تاریخ ، هرگز چنین مصیبت عظمای را به خود نخواهد دید. پرچم های سیاه به نشانه عزا به اهتزاز درآمده و خیمه های عزاداری در سوک سالار شهیدان در جای جای شهر برپا شده است. شور عزای حسینی در اربعین حضرتش، در استان چهارمحال و بختیاری به اوج خود رسیده و کودک و جوان و پیر در این مصیب اشک ماتم جاری کرده اند. بوی دود و اسپند، صدای طبل و بوق شیپور، علم گردانی و نصب پرچمهای سیاه در سردر مساجد و حسینیه ها تصاویر و صحنه های آشنایند که در تمامی نقاط این استان که طنین انداز شده است. مجالس سخنرانی و سوگواری سید الشهدا(ع) با حضور خیل عزاداران حسینی در همه اماکن مذهبی برپا شده است. توزیع غذای نذری همچون حلیم، شله زرد و شله از دیگر رسومی است که مردم عزادار حسین (ع) استان، در بین عزاداران و در منازل یا توزیع در خیابانها و میادین اصلی شهر، به آن مبادرت می کنند. همچنین، وجود بیش از 600 هیات مذهبی ، وجود 114 گروه تعزیه و 500 مکان برای عزاداری امام حسین (ع) دراستان چهارمحال و بختیاری نشان از تعزیت و تعظیم مردم در ایام محرم و صفر، به خاندان نبوت و اهل بیت (س ) است. (2461/671/587)

سرخط اخبار فرهنگ