۲۹ اسفند ۱۳۸۵،‏ ۰:۰۱
کد خبر: 9747488
T T
۰ نفر
" نوروز " / جشن آفرینش و عدالت گستری زمین # شهرکرد، خبرگزاری جمهوری اسلامی 29/12/85 داخلی.فرهنگی. باستانی.نوروز.86 . " نوروز" سفیر بیداری است و جشن رستاخیزی زمین، آن هنگام که سپیدی زمستان کوله بار سفر برمی بندد و بهاران بر جای جای کوه و دشت دامن بخشندگی و سخاوت خویش را می گستراند. " نوروز " روز عدالت گستری زمین است و روز رستن دانه از دل خاک برای رسیدن به آسمان، روز مهرورزی در آیین تازه شدن و بریدن از خواب و خمودگی.
نوروز، روز تطهیر و پاکی است، روز غلبه روشنی بر تیرگی و روز رهایی و آزادگی و روز تازه شدن، روز برافزوختن چراغ دل از دل تنگی ها، روز مدد جستن از میر نوروزی و روز خوش دلی، همانند زمین که در نوروز آفرینش شد. " نوروز " و جشنهای نوروزی از دیرباز آن در نزد ایرانیان مطهر و پاکیزه و پاک بوده و آغاز کشت و فصل آغاز کار است. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری گفت: برپایی " عید اموات " (فرهور) یکی از مهمترین جشنهای نوروز باستان است، که در برخی از مناطق کشور در ایام نوروز برپا می شود. دکتر" عباس قنبری عدیوی " روز سه شنبه در آستانه فرارسیدن نوروز در گفت و گو با ایرنا افزود:در این عید که پیش از آغاز تحویل سال نو برگزار می شود، مردم با سبزه و گل و شیرینی به زیارت اهل قبور می روند. به گفته وی، در جشن فرهور ایرانیان بر این باور بودند که در پنج روز پایانی سال اموات و درگذشتگان شان از آسمان به روی زمین می آمدند، به همین جهت مردم اقدام به خانه تکانی می کردند. قنبری اظهار داشت: در این آیین مردم برای شادی ارواح درگذشتگان خود اقدام به پختن نوعی شیرینی شبیه به حلوا می کردند که هنوز هم در بین برخی از مردم بختیاری پخت " حلوا الفی" در بین مردم در ایام باقی مانده از سال تا فرارسیدن نوروز ، مرسوم است. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری گفت:از سنتهای نوروزی در ایران می توان به اسب دوانی،چوگان، کشتی گرفتن، پوشیدن لباس رنگی، حنابندان عید، حلوای عید ،آرایش و آذین منزل و اهل خانه،آزادسازی زندانیان، دادورزی و عدالت، نیکوکاری و هدیه دادن اشاره کرد. این ایران شناس اظهارداشت: جشنها و آیین های نوروز در کشور به دو دوره قبل از زرتشت و پس از ورود اسلام به ایران تقسیم می شد که در دوران پیش از زرتشت، ایرانیان نوروز را سمبل پیروزی جمشید بر دیوان می دانستند. به گفته وی، در فرهنک ایرانی اسلامی نوروز اساس خلقت خداوندگار است و ایرانیان معتقدند، خداوند انسان را در نوروز خلق کرده و به همین جهت این روز را گرامی می دارند. قنبری یادآورشد: در فرهنک ایرانی اسلامی، ایرانیان معتقدند خداوند جهان را در شش روز خلق کرد، به همین علت در روز هفتم که نوروز است، شکرانه خلقت خداوند را با برپایی نماز به جای می آورند. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری اظهار داشت:" نوروزخوانی" و به صدا درآوردن کوس و طبل و شیپور و گرفتن نوروزیه و برافراشتن علم نوروزی از دیگر آیین های نوروز در ایران بوده است. به گفته وی، نوروزی خوانی در ایران با یک ریتم آهنگین همراه بود،که چاووش خوانان با خواندن " بهار آمد ـ بهار آمد " مژده فرا رسیدن عید را می دادند و عیدانه می گرفتند. قنبری، در خصوص فلسفه "سفره هفت سین" اظهار داشت: زنان خانه پس از خانه تکانی و برپایی"مهمانی درگذشتگان " (جشن فرهور) و کشت سبزه از گندم و دیگر حبوبات ، اقدام به برپایی جشن هفت سینی یا هفت چینی می کردند. به گفته وی، در این آیین که عدد هفت برای ایرانیان بسیار تقدس دارد، هفت طبق یا سینی از میان سکه،سرکه،سمنو،سیب، سنجد، سوهان، سنبل ، سبزه ، سپستان ، سنگک ،سیاه دانه و سماق را که هرکدام از آنها نمادی از زندگی ، آرامش ، ثروت ، عشق ، جاودانگی ، برکت کشاورزی و شوری بود، را به همراه قرآن ، ماهی ، آیینه و شانه بر سفره های خود می گذاشتند. قنبری ادامه داد: استفاده از تخم مرغ در سفره های هفت سین نیز به منزله پایداری کره زمین و کهکشان ها بوده است. وی یادآور شد: پس از چیدن سفره هفت سین که به صورت آیین خاص و با حضور بزرگان قوم برپا می شد، هفت قلم آجیل و خشکبار نیز در کنار سفره هفت سین چیده می شد. رییس ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری اظهار داشت: به هنگام تحویل سال نو نیز کودکان و نوجوانان پای کوبان و دست افشان به طرف خانه بزرگان می رفتند و عیدانه دریافت می کردند. قنبری اظهار داشت: یکی از سنتهای فراموش شده نوروز در ایران ، آیین " حاجی فیروز" که ترکیب و تلفیقی از اسلام (حاج ) و فیروز (ایران ) بوده، می باشد. این محقق و مردم شناس فولکور یادآور شد:حاجی فیروز نمادی از دادخواهی "سیاووش " بوده، که لباس سرخ آن حاکی از خون نابحق ریخته سیاووس و چهره او نیز حضور سیاووش از عالم ماوراالطبیعه را در اذهان تداعی می کرده است. وی گفت: در این آیین حاجی فیروز با خواندن اشعار به مردم شادی را هدیه می کرد و مردم را برای کار کشت و زرع فرا می خواند. قنبری یادآورشد: آیین "میر نوروزی " نیز هشداری برای حاکمان بود،که ظلم و ستم را به مردم روا ندارند، چرا که پس از ایام نوروز میرنوروزی در صورت زورگویی به مردم ، مورد تعرض و کتک خوردن قرار می گرفت. این محقق اظهار داشت: بسیاری از این جشن ها و آیین های نوروزی در کشور کمرنک شده است. قنبری یادآورشد: مهمترین و زیباترین نکته جشنهای نوروز دید و بازدید و صله رحم است که در اسلام نیز به آن اشاره و تاکید فراوان شده است. رییس بنیاد ایرانشناسی شعبه چهارمحال وبختیاری گفت:کشت سبزه و جوانه از دیرباز در بین مردم رواج داشته و ریشه آن باستانی و سنتی است. قنبری افزود:کشت سبزه به هنگام فرارسیدن نوروز، به عنوان ترویج فرهنک کار و توجه بخش کشاورزی و تفعل زدن به محصولات می باشد. وی گفت:درگذشته بر روی دیوارهای خانه های خشتی 12 نوع از انواع سبزه، بذر حبوبات، موادغذایی مانند گندم، ارزن و جو و عدس کشت می کردند و به آن تفعل می زنند، تا ببینند کدام محصول در سال پیش رو پررونق تر خواهد بود. قنبری گفت: بستن سبزه به منظور هدایت و کنترل مواد غذایی و گره زدن آن در "تیرروز فروردین" نیز منزله علاقه مندی به توسعه طبیعت و گسترش فرهنک کشاورزی و تعفل به آن اینده نگریس بوده است. رییس بنیاد ایرانشناسی چهارمحال وبختیاری گفت: در دوران گذشته ، سبزه کشت شده را برروی سکوی با نام " میزدپان" یا (میزبان ) می گذاشته اند. مدیر گروه رشته ادبیات دانشگاه شهرکرد نیز گفت: در زمان ایران باستان، بیش از 70 جشن و عید برپا می شده و نوروز تطهیر باطن و ظاهر انسانها از گذشته تا به امروز ماندگار باقی ماند. " دکتر جهانگیر صفری" در گفت وگو با ایرنا افزود:نوروز به عنوان یک جشن اساطیری، جشن ربانی و خرد ورزی و عدالت ورزی و مهرگستری ایرانیان بوده است. به گفته وی، بخشایشگری زمین، سرآغاز آفرینش و آغاز فصل کار و تلاش و دید بازدید و گذشت و مهربانی مهـمترین ویژگی نوروز اسـت، که در بسـیاری از دیوان شعر نیز به آن اشاره شده است. به گزارش ایرنا، سال 85 گذشت و هرگز دگر بار بازنخواهد گشت، پس باید برای نوروز و روزهای سال 86 به برای تمامی ایرانیان آرزوی سربلندی کرد. 3759/587

سرخط اخبار فرهنگ