سوریه و عراق بعداز تشکیل دولت موقت، شروع همکاری هاو یا چالش های جدید(3) # دمشق ، خبرگزاری جمهوری اسلامی 25/03/83 خارجی.سوریه.عراق.سیاسی. ... سرانجام قطعنامه پیشنهادی آمریکا و انگلیس به شورای امنیت سازمان ملل متحد درباره عراق و بهتر بگوییم اجازه جهانی برای ادامه اشغال عراق آنهم با درخواست خود دولت موقت عراق با رای قاطع اعضای این شورا به تصویب رسید و به قطعنامه شماره 1546 معروف شد. براساس این قطعنامه، انتقال قدرت در عراق در روز 30 ژوئن (10 تیر ) صورت خواهد گرفت، انتخابات در این کشور تا ژانویه سال 2005 میلادی برگزار می شود و استقرار نیروهای چند ملیتی در عراق به درخواست دولت این کشور امکانپذیر خواهد بود. سکوت دولت سوریه در این خصوص تاکنون ادامه داشته اما روزنامه "الثوره" که معمولا مواضع دولت سوریه را منعکس می کند دو روز بعداز تصویب این قطعنامه با انتشار مقاله ای زیر عنوان "حاکمیت عراق و صداقت آمریکا" به آن انتقاد کرد. کارشناسان موضع انتقادی یک روزنامه سوری به این قطعنامه را ناشی از همان چراغ سبز رییس جمهوری سوریه به رسانه های این کشور دانستند، اگر چه الثوره مانند رادیو دمشق بی پروا عمل نکرد. الثوره با اشاره به برداشت های متناقض از این قطعنامه نوشت: قطعنامه 1546 به شرطی از سوی مردم عراق مورد استقبال قرار می گرفت که در آن بر پایان اشغال این کشور تاکید می شد و مطالبات آنان را برآورده می ساخت. در همین حال کارشناسان سیاسی سوری این قطعنامه را " تقسیم کار " میان آمریکا و دولت موقت عراق توصیف کردند. دکتر " مهدی دخل الله " سردبیر روزنامه"البعث" ارگان حزب حاکم بر سوریه گفت: آینده وضعیت این قطعنامه را روشن خواهد کرد اما می توان آن را " راه حلی توافقی " میان آمریکا و کشورهای اروپایی مخالف جنک علیه عراق دانست. "میشل کیلو" نویسنده منتقد سوری نیز معتقد است که این قطعنامه" حاکمیت محدودی " برای ملت عراق قائل است ، زیرا وضعیت امنیتی در عراق در اختیار نیروهای اشغالگر باقی می ماند. وی پیش بینی کرد که میان دولت موقت عراق و اشغالگران آمریکایی در نهایت در خصوص سرنوشت عراق مشکلات بزرگی بروز خواهد کرد. کیلو گفت که آمریکایی ها اقدام سال 1936 استعمارگران انگلیسی در عراق را الگوی خود قرار داده اند، همانطور که انگلیسی ها به بهانه حمایت از دولت عراق حق داشتن پایگاه های نظامی در این کشور را برای خود قائل شدند، امروز نیز آمریکایی ها این حق را برای خود قائل هستند. همزمان و بعد از این تحولات آمریکا و انگلیس فشارهای سیاسی خود بر سوریه را افزایش دادند. "ریچارد باوچر" سخنگوی وزرات خارجه آمریکا اظهارات مقامات سوری درباره صلح را مشکوک و متناقض خواند وبار دیگر دمشق را به حمایت از آنچه کاخ سفید "گروه های تروریستی" می خواند، متهم کرد. وی از سوریه خواست که بر خلاف اظهارات معمول خود گام بردارد. در همین اثنا 12 تن از نمایندگان کنگره آمریکا از وزارت خارجه این کشور خواستند که نهایت تلاش خود را برای آزادی " اکثم نعیسه" یک فعال حقوق بشری سوریه از زندان بکار گیرد. به اعتقاد کارشناسان لندن ترجیح داد که از این آب گل آلود ماهی بگیرد و با دمشق معامله کند و به همین دلیل بارونس " الیزابت سایمونز " معاون خاورمیانه و شمال آفریقای وزیرخارجه انگلیس در اولین فرصت ممکن بعداز تصویب قطعنامه 1546 وارد سوریه شد. وزارت امور خارجه سوریه، ماموریت اصلی بارونس سایمونز را تسلیم پیام " تونی بلر" نخست وزیر انگلیس به " بشار اسد" رییس جمهوری سوریه اعلام کرد، پیامی که برپایه بیانیه وزارت خارجه سوریه درخواست از این کشور برای نقش آفرینی در عراق بویژه کمک برای برقراری آرامش و ثبات در این کشور بود.
کارشناسان این پیام را حاوی" نوعی تهدید سوریه برای تغییر فوری سیاستش در عراق مطابق میل لندن و واشنگتن بویژه بعد از تشکیل دولت موقت و تصویب قطعنامه 1546 در شورای امنیت سازمان ملل متحد" ارزیابی کردند. به اعتقاد کارشناسان سوری ، این بیانیه وزارت خارجه ، پاسخ مثبت دمشق به تقاضای لندن را مورد تاکید قرار داد اما آن را در چارچوب ادبیات سیاسی همیشگی مقامات سوری ارائه کرد. کارشناسان معتقدند ، می توان نتیجه گرفت که انگلیس این تقاضا را در قالب یک معامله پیشنهاد کرده ، یعنی در مقابل همکاری سوریه برای برقراری امنیت و ثبات در عراق و یا بهتر بگوییم "سکوت دمشق در قبال آنچه در کشور همسایه شرقی آن می گذرد " انگلیس نیز در خصوص جلوگیری از اعمال تحریم های اقتصادی آمریکا و همزمان تسریع در امضای شراکت سوریه با اتحادیه اروپا مساعدت کند.
اظهارات چند روز قبل "پیتر فورد" سفیر انگلیس در سوریه نیز که در جریان میزگردی که با همکاری دانشگاه دمشق و مرکز مطالعات سلطنتی انگلیس در دمشق در خصوص روابط دو کشور برگزار شده بود، موید این نظر کارشناسان سوری است. وی در سخنانی گفت : عراق مشکل اصلی در مسیر بهبود روابط سوریه و انگلیس است اما در خصوص سایر موارد اختلاف ، دو کشور می توانند با یکدیگر مذاکره و به تفاهم برسند. فورد خاطر نشان کرد که روابط سوریه با کشورهای عضو اتحادیه اروپا از جمله انگلیس،سیاسی است اما دمشق و لندن در قبال مساله عراق روابط نظامی و امنیتی نیز دارند. وی بدون اشاره به چگونگی این روابط نظامی و امنیتی،هشدار داد که انگلیس در قبال پرونده شراکت سوریه و اتحادیه اروپا و تعدیل منطقی موضع واشنگتن در تعامل با دمشق اقداماتی اتخاذ نخواهد کرد ، مگر اینکه سوریه نقش آرام کننده و مسالمت آمیز در عراق اتخاذ کند. سفیر انگلیس تصریح کرد:خواسته ما از سوریه این است که از نفوذ جنگجویان به عراق جلوگیری کند و با اعمال فشار علیه نیروهای عراقی که روابط حسنه ای با آنها دارد نسبت به دستیابی به راهکاری سیاسی برای دور ساختن عراق از خونریزی و مشکلات روزافزون ، کمک نماید. وی گفت : از نگاه لندن، سیاست سوریه در قبال عراق با مسایل امنیتی و نظامی گره خورده است و البته در قبال ادامه این روند انگلیس و آمریکا دست بسته، نخواهند ماند. سفیر انگلیس افزود: نباید این اظهارات را به منزله تهدید سوریه برداشت کرد، بلکه باید بدانیم، در صورت ادامه این سیاست از طرف سوریه روابط آمریکا و انگلیس با این کشور بحرانی تر و ملتهب تر خواهد شد. در هر صورت باید در انتظارات تحولات در منطقه ای که بشدت دستخوش تغییرات سریع و ناگهانی است ، ماند مثلا آیا بزودی دمشق از یک مقام آمریکایی و یا شخصیتی بلندپایه در دولت موقت عراق استقبال خواهد کرد؟ پایان خاورم 2132/2130/290

سرخط اخبار سیاست