ابراز خوشبینی درباره ایجاد دنیای عاری از تسلیحات اتمی # خبرگزاری جمهوری اسلامی 88/04/18 سیاسی.تسلیحات اتمی.آمریکا.روسیه نیویورک - دو تن از سفیران سابق آمریکا در مسکو ، دیدار باراک اوباما از روسیه و توافق او با مقامهای روس را فرصتی برای ایجاد دنیای عاری از تسلیحات اتمی معرفی کرده اند. آمریکا و روسیه بیش از 90 درصد تسلیحات اتمی دنیا را در اختیار دارند. جیمز کولینز (بین سال های 1997 تا 2001 ) و جک متلاک (1987 تا 1991 )سفیران سابق واشنگتن در مسکو در مقاله مشترکی در فورن پالیسی ژورنال بدون ارائه راهکاری برای خلع سلاح اتمی رژیم اسرائیل گفته اند که این دو کشور باید در موارد دیگری همچون قاچاق مواد مخدر و اسلحه نیز که به گروه های تروریستی کمک می کند؟ با هم همکاری کنند. این دو نوشته اند:اوباما و مدویدیف باید سعی کنند کار شان را از جایی که ریگان و گورباچف در آن شکست خوردند؟ آغاز کرده و در آن موفق شوند. در اجلاس ریک جاویک سال 1986 سلاحهای هسته ای، تنها مسئله مهم موجود در دستور کار نبودند. ریاست جمهوری وقت آمریکا، رونالد ریگان و رهبر شوروی، میخائیل گورباچف، در مورد مسائل مختلفی از حقوق بشر گرفته تا حمله شوروی به افغانستان بحث کردند اما سلاحهای اتمی در مرکز این گفت وگوها قرار داشت. امروزه هر گاه حرف از آن اجلاس به میان می آید به این نکته اشاره می شود که این دو رهبر تا چه حد به توافق برای حذف کامل سلاحهای اتمی در طول 10 سال، نزدیک شده بودند. دو دهه بعد وقتی ریاست جمهوری آمریکا، باراک اوباما در مسکو با ریاست جمهوری روسیه، مدویدیف و نخست وزیر این کشور، پوتین ؟ ملاقات می کند باز هم مسائل زیادی در دستور کار قرار دارند. مسائلی که این بار در دستور کار وجود دارد از لجستیک در افغانستان گرفته تا وضعیت states satellite روسیه را در بر می گیرد اما از آنجاییکه دولت اوباما به دنبال تنظیم مجدد همه روابطی است که آمریکا با روسیه دارد پیشرفت در مورد مسئله سلاحهای هسته ای باید همچنان در درجه اول اهمیت قرار داشته باشد. جو سیاسی مربوط به خلع سلاح و منع گسترش سلاحهای هسته ای در طول چند ماه گذشته به شدت تغییر کرده است. هر دو کشور آمریکا و روسیه توافق کرده اند که برای ایجاد دنیایی عاری از سلاحهای هسته ای تلاش کنند. قرار است برای ایجاد یک مکانیسم خلع سلاح که جایگزین پیمان در حال انقضای کاهش سلاحهای استراتژیک شود گفتگوهایی صورت بگیرد. برای اولین بار در طول چندین سال به نظر می رسد آمریکا و روسیه در جهت اجرای تعهداتی که در پیمان منع گسترش سلاحهای هسته ای موسوم به ان پی تی دارند اقدامات مهمی انجام بدهند. بهبود روابط آمریکا و روسیه در چند مورد مفید خواهد بود. آمریکا و روسیه روی هم رفته 90 درصد سلاحهای هسته ای دنیا را در اختیار دارند. اگر این دو کشور به توافق نرسند هیچ خلع سلاحی در کار نخواهد بود و هیچ شانسی برای حفظ و تقویت پیمان ان پی تی نیز نخواهیم داشت. به همین سادگی. بعضی ها می گویند پیمان های کنترل سلاح بقایای جنک سرد هستند و یک توافق نامه جدید می تواند به ما کمک کند تا موقعیت آینده را تعریف کنیم. پیمان هایی که جایگزین پیمان کاهش سلاحهای استراتژیک می شوند لازم نیست در مورد کنترل باشند بلکه می توانند روی همکاری تمرکز کنند. هدف استراتژیک اسلحه خانه های هسته ای آمریکا و روسیه در طول دو دهه گذشته تکامل پیدا کرده است. این دو کشور دیگر همدیگر را به تضمین نابودی متقابل اتمی تهدید نمی کنند.
امروزه هر دو طرف می توانند در مسئله خلع سلاح با هم همکاری کنند و هر دو از قبل آن نفعی ببرند. اگر در ماه دسامبر که پیمان کاهش سلاحهای استراتژیک منقضی می شود هیچ پیمانی جایگزین آن نشود هیچ مکانیسم قانونی توافق شده ای برای کنترل اسلحه هانه های هسته ای هر دو طرف وجود نخواهد داشت. این برای آمریکا بسیار پر هزینه تر و خطرناک تر از کاهش سلاحهای هسته ای اش خواهد بود. پیمان سال 2002 مسکو به قوت خود باقی است اما جایگزین کافی محسوب نمی شود زیرا هیچ مکانیسم رسیدگی در آن وجود ندارد و به راحتی می تواند توسط دو طرف مورد غفلت قرار بگیرد. خلع سلاح مسئله بسیار پیچیده ای است که نمی تواند بدون وجود یک پیمان رسمی انجام شود، عدم قطعیت موجب بی اعتمادی می شود و این چیزی است که آمریکا و روسیه استطاعت آن را در حال حاضر ندارند. عدم وجود یک پیمان رسمی شاید به شروع یک مسابقه تسلیحاتی منجر نشود اما حتی چنین احتمالی کافی است تا رسیدن به اهداف دیگر بسیار سخت تر شود. تمدید یک تعهد دو جانبه برای کنترل سلاح می تواند همچنین به پیشبرد رژیم منع گسترش سلاحهای اتمی کمک کند. حال که به کنفرانس مرور ان پی تی در سال 2010 نزدیک می شویم کشورهایی که سلاحهای هسته ای ندارند به آمریکا و روسیه چشم دوخته اند تا نشان بدهند که در زمینه تعهداتی که برای خلع سلاح هسته ای دارند پیشرفت کرده اند؟ عدم تمایل آمریکا و روسیه به انجام این کار در گذشته موجب شد تلاش های دیپلماتیک برای تقویت این پیمان و افزایش توانایی های نظارتی سازمان بین المللی انرژی اتمی تضعیف شود. برداشتن قدم های واقعی در راه خلع سلاح به ما کمک می کند تا در این مورد و مسائل دیگر مربوط به منع گسترش سلاحهای هسته ای (...) پیشرفت کنیم. پیشرفت در زمینه خلع سلاح هسته ای همچنین باید شرایطی را برای آمریکا و روسیه فراهم کند تا علیه تهدیدات موشکی با هم متحد شوند. آمریکا اهداف امنیتی و اهداف مربوط به خلع سلاح دیگری نیز دارد که به همکاری و حمایت کامل روسیه نیاز دارد. برنامه کاهش تهدید نون لوگار که بسیار موفق بود همچنان احتمال این را که مواد هسته ای به دست افراد نادرستی بیفتند کاهش می دهد. روسیه و آمریکا هر دو در حال حاضر از طریق نظارت بر محموله هایی که در سراسر دنیا جا به جا می شوند و رهگیری کردن آنها روی پیش گیری از تروریسم هسته ای کار می کنند. این برنامه که به نفع همه است می تواند گسترش پیدا کند. آمریکا و روسیه می توانند این همکاری را گسترش داده و برنامه های دیگری را هم در ان بگنجانند. مانند مبارزه با مواد مخدر و تجارت اسلحه که از گروه های افراطی حمایت می کند و برای هر دو کشور آمریکا و روسیه تهدید آمیز است. در ماه فوریه ما یک بیانیه دو حزبی را برای امنیت آمریکا امضا کردیم که راه بهبود روابط میان آمریکا و روسیه را مشخص می کرد. از میان شش قدمی که در فهرست آوردیم فقط یک مورد شامل کاهش اسلحه خانه های هسته ای دو کشور می شد و همین طور هم باید باشد. سلاحهای هسته ای بخشی از تاریخ مشترک این دو کشور است و نباید به عامل اصلی در اینده مشترک مان تبدیل شود. حالا وقتش رسیده است که با بر عهده گرفتن یک تعهد محکم برای کاهش و حذف خطرناک ترین میراث جنک سرد، آن را پشت سر بگذاریم. بازدید اوباما از مسکو قدم بعدی برای پیشرفت در این جهت است اما قدم آخر نیست. اروپام 2252 / 360 /1526

سرخط اخبار سیاست