هفتاد و شش دو صفر؛ نمایش تنهایی و رنج‌های آدمی با اجرا در یک آکواریوم

تهران- ایرنا- طراح، کارگردان و اجراگر نمایش «هفتاد و شش دو صفر» عنوان کرد: در فضای تلخ روزهای کرونا که هر روز گویی یک ایرباس مسافربری سقوط می‌کند و افراد زیادی می‌میرند، مسخ شدگی، ابهام و تنهایی انسان را با اجرا در یک آکواریوم به نمایش درآورده‌ایم.

به گزارش روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، بهمن عباس‌پور طراح، کارگردان و اجراگر نمایش هفتاد و شش دو صفر که این روزها در گالری پاییز خانه هنرمندان ایران در حال اجرا است، با اشاره به علت انتخاب این نام برای اثر نمایشی خود گفت: هفتاد و شش دو صفر کدی مخابراتی یا بهتر بگویم کدی هوایی است که بین خلبان و برج مراقبت فرودگاه رد و بدل می‌شود. یکسری کدهای اضطراری در جریان پرواز وجود دارد که هرکدام معنا و مفهوم خاص خود را دارند. یکی از این کدها، ۷۶۰۰ است که در لحظه‌ای از سوی خلبان ارسال می‌شود که تمام سیستم‌های صوتی و راداری هواپیما و برج مراقبت کاملا قطع شده باشد. در این شرایط برج مراقبت، دیگر دسترسی به اطلاعات هواپیما ندارد. بنابراین خلبان در هواپیما در این لحظه همراه با مسافران کاملا بدون ارتباط با دیگران و تنها هستند. 
وی افزود: این کد لزوما به معنای سقوط هواپیما نیست اما تنهایی و لحظه عجیبی را در بر می‌گیرد که هیچ ارتباطی با هواپیما وجود ندارد و در این شرایط خلبان به نزدیک ترین فرودگاه‌ها اعلام آماده باش و تقاضای نیروهای امدادی می‌کند. او همچنین نسبت به وقوع حادثه سقوط اعلام آمادگی می‌دهد. در نمایش هفتاد و شش دو صفر نیز شرایطی مشابه وجود دارد، اجراگر در صحنه این نمایش به تنهایی در یک آکواریوم قرار گرفته و ارتباطی با دنیای بیرون خود ندارد و علت نام‌گذاری نمایش نیز همین شباهت موقعیت است. 
عباس‌پور درباره علت انتخاب این کانسپت برای اثر خود بیان کرد: انسان در عین حال که یک موجود به شدت اجتماعی است و حیات او به افراد دیگر وابستگی دارد، اما همواره تنهایی را با خود دارد و این تنهایی گویی بخش اعظم زندگی او را شکل می‌دهد. سعی کردیم این لحظه‌های تنهایی انسان با خودش و برخوردهایش با دنیای اطرافش را آنطور که شایسته است، نمایش دهیم. این که انسان در تنهایی خود هر نوع خیال پردازی می‌تواند داشته باشد. 
وی با اشاره به تاثیرپذیری ایده این اثر از بحران کرونا عنوان کرد: در دوران کرونا اخبار ناگواری از مرگ عزیزان‌مان و هنرمندان می‌شنیدیم. افرادی که با آن‌ها خاطرات زیادی داشتیم و به سادگی از میان ما رفتند. تنهایی آدم‌ها در دوران کرونا ریشه‌ای شد و این ایده به ذهنم رسید که من در یک آکواریوم آدمی را نمایش دهم که تک تک لحظه‌هایی که می توانست با حضور دیگران تجربه کند، دارد در تنهایی‌اش پشت سرمی‌گذارد. در فضای تلخ بعد از کرونا که هر روز گویی یک ایرباس مسافربری سقوط می‌کند و افراد زیادی می‌میرند، می‌توان این مسخ شدگی را با ابهام و تنهایی آدمی به اجرا گذاشت. 
این هنرمند درباره اجرای چهار ساعته و دشواری‌های حضور مستمر در آب طی اجرا ادامه داد: زمان چهار ساعته برای اجرای این اثر کار سختی بود. عده‌ای به من هشدار دادند فشار آب می تواند آسیب رسان باشد و من در این مدت تحت نظر پزشک هستم و فشار خون و سایر علایمم ثبت می‌شود. یک ساعت از این اجرا را نیز زیر آب هستم و فشار زیادی بر بدنم را تحمل می‌کنم. اما به نظرم این رسالت بازیگر است که باید سختی‌های کار را تحمل کند تا به یک کاراکتر نزدیک شود، آن درک و لحظه‌های احساسی، هیجانی و منطقی‌اش را منتقل کند. 
وی خاطر نشان کرد: متاسفانه بازیگری گاهی امری ساده انگاشته می‌شود و برخی بازیگران بدون دورخوانی‌های کافی و درست برای متن و کشف نقش روی صحنه یا جلوی دوربین می‌روند اما به زعم من بازیگری یک جریان سیر و سلوک است و همانطور که کمک می‌کنی نقشی را در خود حل و هضم کنی، باید آن را اجرا کنی. در واقع کار من در این اثر اجراگری است نه بازیگری تا مخاطب بتواند بیشتر درگیر شود، ببیند و حس کند و با نقش همذات پنداری داشته باشد. بنابراین باید این نقش را زندگی می‌کردم. بنابراین تمرین های سختی را گذراندم. در مقطعی هر روز ساعت ۶ صبح در رودخانه جاجرود حدود ۳ تا ۴ ساعت در سرمای رودخانه تمرین و نفس گیری می‌کردم تا شرایط مناسبی برای اجرا فراهم کنم و این را وظیفه خودم به عنوان یک بازیگر می‌دانم. 
عباس‌پور عنوان کرد: اساسا رنج اجراگر در فضای آکواریوم هم در این پرفورمنس مهم است. زندگی در کنار همه خوبی‌ها و سختی‌هایش شبیه به دم و بازدم در فضای آکواریوم است. مخاطب این دم و بازدم را می‌بیند و اجراگر مدام به زیر و روی آب رفت و آمد دارد و این چرخه زندگی است که توسط او خلق و توسط مخاطب دیده می‌شود. تلاش کرده‌ایم این دم و بازدم در قالب چرخه‌ای تکرارگونه نشان داده شود. انسان‌هایی که به هم نزدیک می‌شوند، با یکدیگر خو می‌گیرند و همان‌ها همدیگر را پس می‌زنند و از جایی به بعد با خاطرات یکدیگر زندگی می‌کنند. 
وی افزود: همین که تماشاگر از خود سوال کند چرا این بازیگر چهار ساعت به خود فشار می‌آورد برای من و نمایش کافی است تا بتوان کانسپتی کلی ایجاد کرد که خودش نیز در زندگی رنجی را تحمل می‌کند. 
وی به شرایط سخت هنرمندان تئاتر در دوران کرونا اشاره و بیان کرد: در مدت شیوع کرونا اهالی تئاتر بسیار آزار دیده و اذیت شده‌اند. چراکه در ابتدا باید مراقب پروتکل‌های بهداشتی می بودند. تمرین‌هایشان لغو می‌شد یا اجراهایشان بدون استقبال تماشاگران روی صحنه می‌رفت.
 عباس‌پور در پایان از تمدید دو روزه اجرای نمایش هفتاد و شش دو صفر خبر داد و گفت: این نمایش به دلیل استقبال تماشاگران امروز (یکشنبه ۲۵) و فردا دوشنبه ۲۶ مهر ماه نیز اجرا خواهد داشت.
هفتاد و شش دو صفر تا ۲۶ مهر در گالری پاییز خانه هنرمندان ایران از ساعت ۱۶ تا ۲۰ اجرا می شود و مخاطبان می‌توانند رزرو رایگان خود را از طریق سایت تیوال انجام دهند.

برچسب‌ها

سرخط اخبار فرهنگ

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha