اکسپرس تریبیون: بهترین و بدترین سناریوها برای خروج آمریکا از افغانستان

تهران- ایرنا - نشریه اکسپرس تریبیون پاکستان روز دوشنبه در گزارشی از تحولات چندماه اخیر در کشور همسایه افغانستان نوشت: با توجه به غیرقابل پیش بینی بودن و پیچیدگی های مسئله افغانستان، خروج نیروهای آمریکایی از این کشور یک چالش بزرگ برای جهان و منطقه است و دو سناریوی بد و خوب رامی توان برای آن تصور کرد.

به گزارش روز شنبه ایرنا از این رسانه پاکستانی، ابتدا در بدترین حالت اینکه حتی قبل از تسلط طالبان بر افغانستان، اقتصاد این کشور در آستانه سقوط بود. فقر و بیکاری در حال افزایش بود و یک سوم جمعیت این کشور با کمبود غذا مواجه بودند. اما با ورود طالبان به عرصه قدرت، امریکا ذخایر خارجی ۹/۵ میلیارد دلاری بانک مرکزی افغانستان را مسدود کرد.

این بدان معناست که افغانستان که به شدت به کمک های خارجی وابسته است، پولی برای اداره امور دولت ندارد. اگرچه امدادرسانان بین المللی از جمله امریکا در کنفرانس اخیر ژنو متعهد شده بودند که ۱/۲ میلیارد دلار  کمک بشردوستانه به این کشور اختصاص دهند، اما بعید است که آمریکا به دولت طالبان اجازه دسترسی به ذخایر خارجی افغانستان را بدهد.

از آنجایی که کمک های بشردوستانه از طریق سازمان ملل متحد توزیع می شود در حالی که هیچ کمک اقتصادی مستقیم به دولت افغانستان ارائه نمی شود، در این سناریو ممکن است یک فروپاشی اقتصادی رخ دهد.
در صورت سقوط اقتصادی، احتمال ناآرامی در افغانستان وجود دارد. افغانستان ممکن است مانند گذشته وارد جنگ داخلی شود و جهان به عنوان یک تماشاگر صرف معرفی شود.

ناآرامی ها در افغانستان به معنای خلاء امنیتی است. خلاء امنیتی به گروه های تروریستی مانند القاعده و داعش شاخه خراسان اجازه می دهد بار دیگر ظهور کرده و تهدیدی برای افغانستان و فراتر از آن باشند. به همین دلیل است که دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که فروپاشی اقتصادی افغانستان هدیه ای برای تروریست ها خواهد بود.

در مقابل، بهترین سناریو این است که طالبان افغانستان به آرامی و به تدریج خواسته های بین المللی را برآورده کنند. آنها یک دولت فراگیر تشکیل دهند، حقوق لازم را به زنان بدهند و برای سایر مقوله های حقوق بشری نیز احترام قائل شوند.

در این صورت طالبان با اقدامات خود ثابت می کنند که در مقایسه با دوره ی قبلی حکومت خود تغییر کرده اند. در نتیجه جامعه بین المللی دولت طالبان را به رسمیت می شناسد و در تلاش های بازسازی پس از جنگ به آن کمک می کند. ایالات متحده دارایی های خارجی افغانستان را آزاد کرده و متعهد به کمک اقتصادی می شود. سایر کشورهای غربی نیز از این روش پیروی می کنند. بازیگران بین المللی و منطقه ای گرد هم می آیند و نتیجه می گیرند که صلح در افغانستان منافع همه را تامین می کند و برای اولین بار در ۴۰ سال گذشته، صلح و ثبات در افغانستان برقرار می شود.

اما تاریخ بهترین راهنما برای این قبیل پیش بینی ها برای آینده افغانستان است. چون با در نظر گرفتن تاریخ این کشور، متاسفانه چشم انداز صلح و ثبات طولانی مدت چندان روشن نیست.

سرخط اخبار جهان

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha