تحریم، غول چالش‌های سیاست خارجی در ۱۴۰۰

تهران- ایرنا- رحمان قهرمان پور در گفت وگو با خبرگزاری ایسنا اظهار داشت: مهم‌ترین مساله در ۱۴۰۰ که می تواند بر بسیاری از تصمیمات و مسایل کلان کشور تاثیر بگذارد تحریم ها و چگونگی لغو آنهاست.

رحمان قهرمان پور کارشناس مسایل بین الملل و سیاست خارجی در گفت وگو با خبرگزاری ایسنا پاسخ داده است: با اجرایی شدن برجام، درهای زیادی به روی بخش‌های سیاسی، اقتصادی، گردشگردی و ... ایران باز شد، ایران از انزوایی یک دهه ای درحال خارج شدن بود که دونالد ترامپ همچون سنگی بزرگ در مسیر قرار گرفت و تحریم ها و فشارهای سیاسی بیشتر و گسترده‌تر از قبل علیه ایران به کار گرفته شد. با وجود اینکه ترامپ موفق نشد برای دومین بار صندلی ریاست جمهوری را در کاخ سفید از آن خود کند و یک طرفدار برجام جانشین او شد، اما تحلیل ها و اخبار تاکنون نشان می دهد که جو بایدن نیز تمایلی به بازگشت به برجام ۲۰۱۵ ندارد.

از طرفی ایران خود را آماده انتخابات ریاست جمهوری در خرداد ۱۴۰۰ می کند و از چند ماه پیش فضای سیاسی کشور انتخاباتی شده است. یکی از مهم‌ترین مسایل و موضوعاتی که کاندیداهای ریاست جمهوری حتما باید درباره آن برنامه داشته باشند، حوزه سیاست خارجی و تعامل با دنیاست. مساله برجام، تحریم ها، مسایل منطقه‌ای و چگونگی تعامل با همسایگان از جمله مهم ترین مسایلی است که باید مورد توجه قرار گیرد. رییس جمهوری آینده ایران چه از طیف اصولگرا باشد، چه اصلاح طلب یا از هر گروه و حزب دیگر، مدیریت فشارهای اقتصادی و تحریم ها که بر ابعاد مختلف زندگی و معیشت مردم تاثیر داشته است، از مهم‌ترین چالش‌هایش خواهد بود. به عبارتی می توان، عرصه سیاست خارجی را مهم‌ترین صحنه بازی رییس جمهور آینده ایران دانست.

وی با بیان اینکه "انتخابات ریاست جمهوری سال بعد مهم‌ترین اتفاق سیاسی ۱۴۰۰ است" گفت: رقابت های سیاسی در سال های اخیر تشدید شده و فضای سیاسی به سمت افزایش مرزبندی‌های سیاسی و قطبی شدن حرکت کرده است از این رو مهم است که چه کسی در انتخابات برنده می شود. سیاست خارجی هم در سال‌های اخیر به طور قابل ملاحظه‌ای متاثر از این فضای دو قطبی بوده است.

قهرمان پور با اشاره به نوع رابطه ایران با چین و قرارداد ۲۵ ساله با این کشور که مناقشات زیادی را به همراه داشت گفت: کشورهای زیادی این نوع قرارداد را با چین دارند اما در ایران  بر سر آن دعوا می شود که ناشی از همین فضای سیاسی دو قطبی است. همین مساله را در رابطه با آمریکا هم داریم. البته بنیان سیاست خارجی و جهت‌گیری های کلان تغییر نمی کند اما ذیل همان جهت گیری ها می توانیم شاهد تغییراتی باشیم.

این کارشناس مسایل بین الملل ادامه داد: در سال ۹۲ برجام امضا شد چون رییس جمهور جدید با اجماع گسترده و حمایت ناشی از آراء مردمی در راس قرار گرفته بود اما هرچه زمان گذشت ایجاد اجماع سخت شد. طبیعی است در چنین فضایی اگر در انتخابات بعدی کسی روی کار بیاید که خواستار تعامل با دنیا باشد در اجرای برجام اتفاقی می افتد اما اگر سیاست های سخت گیرانه‌تری اتخاذ شود حتما تنش میان ایران و غرب و نیز ایران و آژانس افزایش می یابد.

قهرمان‌پور موضوع تحریم‌ها و لغو آنها را از مهم‌ترین مباحث چالش برانگیز در سال جدید دانست و گفت: سوء مدیریت انباشته شده‌ای در کشور، تحریم ها را تشدید کرده است. یعنی برخی مدیران دلیل کم کاری خودشان را به گردن تحریم ها می اندازند در حالی که اگر تحریم ها هم نبود باز هم کاری از پیش نمی بردند. در هر حال مهم‌ترین مساله در ۱۴۰۰ که می تواند بر بسیاری از تصمیمات و مسایل کلان کشور تاثیر بگذارد تحریم ها و چگونگی لغو آنهاست. اگر در رابطه با لغو یا مدیریت آنها قبل از انتخابات کاری انجام نشود و چشم انداز روشنی ترسیم نشود این مساله هم به شدت از انتخابات ریاست جمهوری ۱۴۰۰ متاثر می شود. این درحالی است رفتارهای دولت بایدن در این مدت هم نشان نمی دهد که انگیزه ای برای لغو فوری تحریم ها و بازگشت به برجام به صورتی که ایران می خواهد، داشته باشد.

وی ادامه داد: اصولگراها فکر می کنند اگر مساله آمریکا را حل کنند، بخشی از پایگاه رای شان را از دست می دهند. از این رو بعید می دانم در آینده هم این مساله حل شود. اما این که در ۱۴۰۰ چه کسی برنده می شود، این مساله به کاندیداها و کمپین‌های آنها هم بستگی دارد. این طور نیست که حتما باید بعد از دو دوره حضور اعتدال گراها، اصولگراها روی کار بیایند. مهم کمپین های انتخاباتی است که چگونه عمل کنند و اینکه بتوانند ارای مردم را به خود جلب کنند. در انتخابات دوم خرداد ۷۶ بالاترین میزان مدیریت و ائتلاف پیشا انتخاباتی را درباره آقای ناطق نوری شاهد بودیم، حتی اقای هاشمی در سال ۸۴ این ائتلاف را نداشت ولی ناطق نوری انتخابات را باخت. واقعیت این است که مردم در روز انتخابات می روند رای می دهند پس مهم است که در کمپین های انتخاباتی چه می گذرد و چه گفته می شود. فقط ائتلاف های سیاسی کافی نیست. ائتلاف سیاسی تعیین کننده برنده انتخابات نیست و فرد کاندید هم مهم است که چگونه رفتار می کند و سخن می گوید. مردم در دنیا لزوما دیگر به احزاب رای نمی دهند.

این کارشناس مسایل بین الملل تصریح کرد: بنا براین، آن کسی که برای منافع ملی بهتر است، الزاما از کمپین‌های انتخاباتی بیرون نمی آید. کسی بیرون می آید که خوب حرف بزند و با مردم ارتباط عاطفی و حسی برقرار کنند. متاسفانه مشکل دموکراسی های فعلی این است که از آنها به نفع خیر جمعی کسی بیرون نمی آید، از این رو کسی موفق است که در بازاریابی سیاسی موفق عمل کند.

سرخط اخبار پژوهش

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 0 =