میمک، معراج عاشقان بی ادعا

ایلام - ایرنا - پشت نام میمک تنها دشت ها و ارتفاعات و یک جغرافیای عادی نیست، میمک آوردگاه و محل عروج و آسمانی شدن مردان ایلیاتی بی ادعا و بی نشانی است که مرگ را به سخره گرفتند و با دست خالی و بدون پشتوانه نظامی قوی به مصاف با دشمن تا بن دندان مسلح رفتند.

به گزارش ایرنا، میمک تنها یک نام گمنام نیست، بلکه تاریخ یک سرزمین و تغییردهنده سرنوشت جنگ است.

۴۰ سال از واقعه تصرف و بازپس گیری ارتفاعات میمک می گذرد ولی گویی همین دیروز بود که  دژخیمان سیه روی در دل شب سیه، ارتفاعات میمک را اشغال کردند و بی صدا ناقوس جنگ را به صدا درآوردند.

تقویم به ۲۰ شهریور و گرمای تفتیده آخرین ماه تابستان ۵۹ رسیده، تن میمک تاول زده از گرمای سوزناک شهریورماه و چشم انتظار آمدن خنکای پاییز بود و دشت و دمن خود را  برای بازگشت مردمان ایل از سفر سردسیر به گرمسیر آماده می کرد.

اما ناگاه ناباورانه به جای مردمان آشنا و صمیمی ایل و قیل و قال شادمانه کودکان نوپا، نامحرمانی، تن تاول زده اش را درنوردیدند و خواب آرام شب اش را به کابوسی تلخ تبدیل کردند.

دشمن در خیال خام و احمقانه خود بر آن گمان بود که با تصرف و دستیازی به ارتفاعات میمک قبل از شروع رسمی جنگ، اوضاع را به نفع خود مدیریت می کند.

جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در حالی ۳۱ شهریورماه به صورت همه گیر و آشکار در جبهه های شمال غرب، غرب و جنوب کشور شروع شد که ارتفاعات میمک ۲۰ شهریورماه و زودتر از حمله گسترده عراق به ایران در تصرف نیروی های دژخیم صدام قرار گرفت.

منطقه عمومی میمک واقع در شهرستان مهران به عنوان نقطه صفر مرزی بین ایران و عراق، ایلگاه گرمسیری مردمان عشایر خزل است که در فصول سرد، سال سالیان دراز ماوا و مکان مردمان این ایل بوده است.

میمک بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به کرات مورد تجاوز صدام قرار گرفته بود و هر بار نیز حملات ناقص و غیرجدی آنها دفع می شد و آرامش به میمک بازمی گشت و سال ۵۹ نیز هرچند تحرکات و شایعاتی مبنی بر حمله عراق به مهران شنیده می شد اما باز هم مردم کوچرو ایل خزل به مثابه هر سال خود را آماده کوچ به سمت سرزمین میمک می کردند تا اینکه خبری تلخ و ناگوار، آرامش شان را بر هم زد.

خبر آمد؛ مردم خزل گل وجود میمک را دریابید که مظلومانه و بی دفاع زیر چکمه صدامیان در حال پرپر شدن و از دست رفتن است.

این خبر غیرت مردمان ایل را به خروش درآورد و تنها و بی یاور برنو به دست راهی میمک شدند تا منطقه آبا و اجدادی شان را از لوس کافران بی کیش نجات دهند.

آنها خودجوش راهی میمک شدند و هدفشان نجات و بازپس گیری سرزمین شان بود اما ندانستند ناخواسته حماسه ساز می شوند و کاری می کنند کارستان که از هر کسی بر نمی آید.

چرا که تنها سلاح شان برنو بود و تفنگ های شکاری ساده در حالی که دشمن مسلح بود به جدیدترین سلاح های روز در آن زمان.

مردان ایل، زنان و بچه ها را به خدا سپردند و خود راهی نجات میمک شدند که سالیان دراز و در طول تاریخ همچون مادری مهربان در دامان پرمهرش به دنیا آمدند، قد کشیدند و از دنیا رفتند.

همواره میمک پرسخاوت حامی آنها بود و اکنون میمک مظلوم نیازمند یاری آنها بود مردمان نمک شناس ایل هم راهی میمک شدند تا نجات بخش مادرشان از دست دشمن باشند.

مردان ایل به میمک رسیدند و از یال های ارتفاعات خود را به بالا کشیدند و به جنگ با دشمن پرداختند و کشتند و کشته دادند اما از مرگ نهراسیدند و پنجه در پنجه مرگ شدند.

خبر تصرف میمک

خبر تصرف میمک توسط عراق همه جا پیچید و به گوش ارتش مستقر در کرمانشاه هم رسید و آن روزگاران ارتش تنها نیروی نظامی ایران تازه انقلاب کرده بود و سپر دفاعی ایران محسوب می شد.

خبر تصرف میمک غیرت ملی ارتش را نیز نشانه گرفت و همیت و غیرت ارتش برنمی تافت که بخشی از سرزمین مادریش در دست دشمن نامحرم بیفتد و بنابرین بخشی از ارتشیان خود را به میمک رساندند و مدیریت نظامی جنگ را در دست گرفتند و عشایر هم راهنما و همرزم ارتش شدند.

جنگ میمک ادامه داشت و عشایر و ارتش دوشادوش هم به دفاع از میمک پرداختند، صدام مترصد و مصمم بود که میمک را در تصرف خود داشته باشد و با چنگ و دندان این ارتفاعات را حفظ کرده بود.

صدام می دانست هر طرفی که میمک را در دست داشته باشد پیروز جبهه میانی است بنابراین با شمشیر پیروزی آمده بود تا علاوه بر میمک، تمام ایلام جنگ زده را بگیرد و اهمیت این منطقه به اندازه ای بود که خود صدام شخصا برای مدیریت و اداره جنگ در منطقه حضور داشت.

اما صدام در محاسبات جنگی خود عشایر بی باک و ارتش جسور را در نظر نگرفته بود و از همان ابتدای حضور این دو گروه، کار برای صدام گره خورد و ناخواسته باعث شکل گیری عملیات مهم و استراتژیک ضربت ذوالفقار متشکل از ارتش و عشایر شد.

ضربت ذوالفقار تنها عملیاتی در دفاع مقدس بود که عشایر حضوری مستقیم، خودجوش و سازماندهی شده در آن داشتند و اولین عملیات موفق ایران در جنگ تحمیلی بود که در دی ماه سال ۵۹ شکل گرفت و بعد از یک ماه نبرد جانانه سرانجام در ۱۹ دیماه میمک به دست فرزندان خلفش افتاد.

ضربت ذوالفقار، ضربه ای کوبنده بر پیکر  سربازان بعث بود که در برابر دیدگان حیرت زده صدام رقم خورد و سنگینی این شکست برای صدام به حدی بود که فرماندهان عملیات شمشیر پیروزی را تیر خلاص زد.

ارتفاعات میمک مشرف به جبهه میانی و جنوب بود که صدام قبل از شروع رسمی جنگ این منطقه را تصرف کرد و عملیات ضربت ذوالفقار اولین عملیات موفق ایران در جنگ بود که بعد از 2 عملیات نا موفق ارتش به پیروزی ختم شد و تاثیر بسزایی هم در روحیه جنگاوران ایرانی در تمامی جبهه ها و هم در تغییر سرنوشت جنگ و مدیریت آن داشت.

میمک محل عروج شاهدان حق از همرزم شهید سلیمانی تا عکاس ایرنا

میمک روزگاری قدمگاه سردار شهید قاسم سلیمانی و یارانش در لشکر ۴۱ ثارالله کرمان بود و تعدادی از یارانش در این جبهه شهید و جاویدالاثر شدند که از این بین می توان به شهید احمد سلیمانی یار، همبازی و همراه سردار اشاره کرد که از طفولیت تا زمانی که مرگ در میمک بینشان جدایی افکند با هم بودند و شهادت احمد داغی سنگین و تسکین ناپذیر بر دل سردار گذاشت.

میمک در طول جنگ تحمیلی محل عروج سربازان و جان بکفان زیادی از سراسر کشور بود که خبرگزاری ایرنا نیز در این زمینه بی نصیب نبود و سال ۲۹ مهر ۶۳ شهید داریوش گودرزی کیا عکاس این خبرگزاری در حین ماموریت خبری خود در میمک به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

اشغال میمک 

در تاریخ ۱۹ شهریور۱۳۵۹ نیروهای عراق وارد استان ایلام شدند و به منطقه میمک حمله کردند که در ارتفاعات میمک با مقاومت نیروهای ایرانی مستقر در منطقه روبرو شدند.

پس از تصرف میمک و پاسگاه های حومه مهران و دهلران وزیر دفاع صدام به طور رسمی اعلام کرد: نیروهای مسلح عراق به مرزهای بین المللی رسیده اند و اختلافات ارضی خود را با ایران عملاً حل کردند.

با اشغال این منطقه معبر وصولی «صالح آباد سرنی» به طرف خط مرزی مورد تهدید نیروهای عراقی قرار گرفت و در نتیجه محور ایلام، صالح آباد و مهران به طور جدی نا امن شد.

عملیات میمک

عملیات ضربت ذوالفقار یا خوارزم با رمز یا الله در محور ایلام - میمک به صورت نیمه گسترده در تاریخ ۱۹ دی ماه ۱۳۵۹ به فرماندهی ارتش انجام شد و در این عملیات ۲ گردان از لشکر ۸۱زرهی، یک گردان از ستاد مشترک و عشایر ایل خزل و ژاندارمری بود انجام گرفت.

دستاوردهای عملیات
تصرف ارتفاعات کله قندی، ۶۲۰، ۵۲۵، ۵۴۰ در محورهای شمالی و جنوبی منطقه عملیات کشته و مجروح کردن ۲ هزار عراقی و به اسارت گرفتن ۱۶۴نفر

انهدام ۶۰ دستگاه تانک و نفربر، پنج دستگاه خودروی مختلف، سرنگونی ۲ فروند هواپیما و سه فروند هلیکوپتر، انهدام تیپ ۲ پیاده کوهستانی و گردان هفت تانک به میزان ۷۰ درصد از جمله تلفات و ضایعات وارد شده به عراق بوده است.

همچنین در این عملیات تعداد ۱۳ دستگاه تانک، ۲ دستگاه نفربر و تعدادی موشک مالیوتکا و اقلام مخابراتی و متفرقه به غنیمت ارتش درآمد.

در این عملیات، تعداد ۶۰ دستگاه تانک و نفربر بعثی‌ها و همچنین ۵۰ دستگاه از انواع خودروهای مختلف نظامی ارتش عراق منهدم و تعداد ۲ فروند هواپیما و ۳ فروند بالگرد عراقی نیز سرنگون شد. تیپ ۲ پیاده کوهستانی عراق و گردان ۷ تانک آن نیز به­میزان ۷۰ درصد منهدم شدند. گفتنی است که تعداد ۱۷ دستگاه تانک، ۴ دستگاه نفربر، چندین دستگاه لودر و بلدوزر، ۵ قبضه تفنگ ۱۰۶ م­م، چندین قبضه خمپاره، تعدادی توپ ضد هوایی، موشک مالیوتکا و همچنین مقداری اقلام مخابراتی و تجهیزات متفرقه دشمن بعثی نیز به غنیمت گرفته شد.

بعد از بی نتیجه ماندن تلاش­‌های دشمن بعثی برای بازپس­‌گیری ارتفاعات میمک، بنا به دستور صدام، فرمانده تیپ مستقر در منطقه و ۲۴ نفر از نظامیان آن یگان، بلافاصله اعدام شدند.

حضور مقام معظم رهبری در سال ۱۳۶۰ در ارتفاعات میمک

در اهمیت عملیات «ذالفقار»  به  این مهم را می­‌توان  اشاره کرد که  مقام معظم رهبری به عنوان نماینده امام خمینی (ره) در منطقه عملیاتی میمک حضور و ضمن  بازدید کاملی که به عمل می‌آورند و در ادامه نیز، بیان شرح ملاحظاتشان در خصوص این عملیات غرورانگیز در اولین نمازجمعه سال ۱۳۶۰ اشاره داشت.

ارتفاعات میمک از اهمیت راهبردی برای صدام برخوردار بود

فرمانده نیروی ویژه عملیات فتح میمک با اشاره به اینکه منطقه میمک برای صدام از اهمیت راهبردی برخوردار بود، گفت: رشادتی که عشایر ایل خزل در عملیات میمک از خود نشان دادند در تمام عملیات های طول جنگ تحمیلی کم نظیر بود.

امیرسرتیپ ستاد احمد اسدی روز جمعه در آیین گرامیداشت فتح میمک اظهار داشت: من در جنگ تحمیلی عملیات های متعددی را تجربه و مدیریت کرده ام اما به جرات می گویم خط آتش زیادی که در عملیات میمک وجود داشت در هیچ عملیات دفاع مقدس وجود نداشت.

وی افزود: در تمام خطوط جنگ در جبهه ها تصرف ارتفاعات میمک در استان ایلام و اروندرود در خوزستان برای صدام به علت اهمیت راهبردی و نظامی این ۲ منطقه از اهمیت زیادی برخوردار بود به گونه ای که بعد از بازپس گیری میمک تلاش زیادی برای تصرف مجدد این ارتفاعات داشت که به نتیجه نرسید و حتی فرمانده عملیات را بعد از شکست و از دست دادن ارتفاعات در خود میمک اعدام کرد.

 سرتیپ اسدی یادآور شد: یکی از نقاط قوت ایران در جنگ تحمیلی استفاده از عشایر و ایلات در مناطق مختلف بود چرا که این افراد به عنوان راهنما آشنایی کامل با مناطق جنگی داشتند و همچنین افرادی شجاع و جسور و البته قابل اعتماد بودند که توازن جنگ را به نفع ایران اسلامی تغییر دادند.

عضو هیات معارف جنگ اضافه کرد: افتخارات عشایر در جنگ تحمیلی قابل بیان نیست و آنها هیچ گاه صحنه نبرد را خالی نکردند و در کنار نیروهای نظامی برای بازپس گیری مناطق اشغال شده از دست دشمن و عقب راندن آنها به مرزهای بین المللی به مبارزه پرداختند.

به گزارش ایرنا، سپیده دم ۱۹ دی سال ۵۹ منطقه راهبردی میمک در محدوده مرزی استان ایلام با عراق که آن روزگار گرفتار بیداد صدامیان بود شاهد جانفشانی مردان ایلیاتی و دلیران ارتش بودکه با گذشت از جان، از استحکامات نظامی و آتش پرحجم دشمن گذر کردند تا این محور عملیاتی را آزاد کنند.

عملیات ضربت ذوالفقار پایان تصرف چند ماهه این منطقه توسط ارتش صدام بود که در بیستم شهریور ماه سال ۵۹، و ۱۰ روز قبل از حمله رسمی و تجاوز همه جانبه به مرزهای زمینی و هوایی جمهوری اسلامی ایران، میمک را تصرف کرد.

عشایر کوچرو و ایلات منطقه به عنوان قشری که از روزگاران کهن تاکنون به صفت مرزدار نام گرفته و مباهات می کنند تجاوز ارتش اهریمنی به مرزهای وطن و تصرف بخشی از مراتع قشلاقی خود را برنتافته و برای باز پس گیری و حفظ این منطقه مرتفع راهبردی سلاح برگرفتند و همدل با هم و هم صف با ارتش برای بیرون راندن متجاوزان جهدی جانانه را آغاز کردند و میمک را از کوه و مرتع به نماد اسطوره مبدل کردند.

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 0 =

سرخط اخبار استان‌ها