۱۷ آبان ۱۳۹۹،‏ ۱۵:۵۲
کد خبرنگار: 762
کد خبر: 84101853
۰ نفر

برچسب‌ها

برادرانی که راه شهدای مدافع حرم را برگزیدند

تهران - ایرنا - «مصطفی و مجتبی بختی» دو برادر شهید مدافع حرم هستند که راه جهاد را برگزیدند و با چشم‌پوشی از موقعیت‌های خوب تحصیلی و زندگی، راهی سوریه شدند و در کنار هم به شهادت رسیدند. 

به گزارش روز شنبه حوزه ایثار و شهادت ایرنا، شهیدان بختی، سربازان بی ادعای حضرت زینب (س) بودند که در سرزمین شام و در کنار دیگر رزمندگان مدافع حرم جزء عشق به اهل بیت (ع) چیزی ندیدند و برای احقاق حق مظلومان از جان خود گذشتند و از قهرمانان تاریخ شدند.

«مهدی بختی» برادر شهیدان درباره ویژگی های آنها گفت: شهید مصطفی بختی در پنجم مرداد ماه ۱۳۶۱ و شهید مجتبی بختی دوازدهم فروردین ۱۳۶۱در مشهد بدنیا آمدند.

وی افزود: زمانی که جنگ سوریه شروع شد از طریق رسانه های محدودی که آن زمان وجود داشت و مراسمی که برای شهدای مدافع حرم می گرفتند، متوجه اوضاع و شرایط سوریه شدند. 
برادر شهدای حرم بختی تصریح کرد: به این ترتیب تصمیم گرفتند در این مسیر قدم بردارند و در جهاد شرکت کنند. دو برادرم با هم این راه را انتخاب کردند و همه خانواده هم از رفتشان اطلاع داشتند. 
بختی درباره اعزام برادران خود به سوریه گفت: حدود دو سال طول کشید تا به سوریه بروند و با هم به همراه بچه های فاطمیون اعزام شدند. با توجه به شدت جنگ، خانواده آمادگی شهادتشان را داشت اما از لحاظ عملی و ذهنی آماده نبودیم.
وی افزود: زمانی که می خواستند به مرخصی بیایند، گفتند عملیات است و ممکن است دیرتر بیایم. بعد از آن خبردار شدیم که «مجتبی» زخمی شده و  این احتمال را دادیم که شاید شهید شده باشند.
 مهدی بختی ادامه داد: این مسأله به مرور زمان جدی تر شد زیرا با آنان تماس نداشتیم و می گفتند مجروح شده اند.
برادر شهید درباره منطقه  شهادت برادران خود گفت: منطقه ای که به شهادت رسیدند مشخص نیست اما گفتند در عملیات آزاد سازی «تدمر» از سمت کوهستان به طرف جلو حرکت می کردند که آقا «مصطفی» و آقا «مجتبی» به دلیل اینکه از بچه های تک تیرانداز بودند از نیروهای اصلی یک مقداری جلوتر حضور داشتند و می خواستند در قسمتی موقعیت را تثبیت کنند.

وی افزود: از آنجا که حزب الله و ارتش سوریه از دو جناح دیگر در حال پیشروی بودند، رزمندگان فاطمیون مجبور شدند یک قسمتی را تثبیت کنند و منتظر باشند تا آنان هم برسند. یکی از قسمتهایی که تثبیت کردند تپه هایی به نام «عمویی» بود و در آن لحظه برخی نیروها عقب تر بودند و نیروهای تک تیرانداز جلوتر در تپه های دیگری مستقر شده و در آنجا سنگر داشتند. آقا مصطفی و مجتبی هم بر اثر اصابت ترکش شهید شدند. 
مهدی تصریح کرد: تعریف می کنند در سنگری که آنها مستقر بودند نارنجک می اندازند و در یک لحظه به درجه رفیع شهادت نایل می شوند.

برادران شهدای مدافع حرم بختی ادامه داد: نیروهای تکفیری از تاریکی شب استفاده کرده، عملیات ایذایی انجام داده و تپه را می گیرند. چند سال بعد دوباره این تپه آزاد شد که تعدادی از بچه های سوری و بچه های فاطمیون روی این تپه بودند.

وی درباره خبر شهادت این دو شهید عزیز به خانواده گفت: به مادرم اطلاع دادند که آقا مجتبی مجروح شده و روی این موضوع تاکید داشتند که شما ایرانی هستید یا افغانستانی؟ بعد از آن گفتند ««جواد رضایی» زخمی شده و می خواهیم  این افراد را به عقب برگردانیم. شما باید مدارکی برای ما بفرستید.» به این دلیل مدرک می خواستند که احتمال می دادند این افراد ایرانی باشند بر این اساس به ما گفتند «اگر این افراد ایرانی هستند مدارک را برای ما ارسال کنید. این دو نفر به صورت غیر قانونی رفتند ولی اجازه بدین به صورت قانونی برگردند.»
وی افزود: بعد از آن یکی از بچه های ایثارگران  با ما تماس گرفت و بنده مدارک آقا مجتبی و مصطفی را برای ایشان بردم که البته مدارک ناقص بود. وقتی با هم صحبت کردیم متوجه شدم صحبت هایشان تناقض دارد زیرا با اینکه مدارک ناقص بود اما آنها را تحویل گرفتند. گذرنامه آقا مجتبی را که دادم، نگاهی کرد، کپی آن را برداشت و اصل آن را تحویل داد. پرسیدم «اگر می خواهند برگردند گذرنامه را باید تحویل بگیرید» و جواب شنیدیم «آقا مصطفی هم مجروح شده و حالش بد است. باید خودتان را آماده کنید اما تا زمانی که مطمئن نشدید به خانواده خبر ندهید زیرا مشخص نیست که چقدر طول بکشد تا آنها برگردند.» زمانی که گفت خودتان را آماده کنید متوجه شدم که احتمال شهادت وجود دارد.
مهدی بختی گفت: موضوع را به کسی نگفتم اما به مادرم الهام شده بود که شاید هر دوی آنها شهید شده باشند. از تعدادی از دوستانم هم پیگیر شدم و یک نفر از دوستانم چون در سپاه بود تماس گرفت و گفت آقا «مصطفی» شهید شده و بعد از چند ساعت دیگر دوباره یکی از دوستان دیگر هم خبر داد که آقا «مجتبی» هم شهید شده است. باز هم موضوع را پنهام کردم زیرا منتظر بودم پیکرهایشان برگردد و بعد از دو روز که خبر دادند پیکرها را می خواهند بیاورند در آن زمان بود که خانواده مطلع شدند. 
هر دو برادرم در اردیبهشت ماه ۱۳۹۴ با لشکر فاطمیون به سوریه اعزام شدند و در ۲۲ تیر ماه ۱۳۹۴ مصادف با ۲۶ رمضان ۱۴۳۶ به فیض شهادت نایل آمدند. پیکر مطهر برادرانم در هشتم مرداد ماه تشییع شد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 12 =