«حزب‌های ِشب انتخاباتی» نباید هم جواب دهد

تهران- ایرنا- روزنامه آرمان در گفت و گو با عزت‌الله یوسفیان ملا فعال سیاسی، ‌نوشته است: احزاب در کشور ما پا نگرفته‌اند. ما جریانات سیاسی به نام اصلاح‌طلب، اصولگرا و سایر اسامی داریم. چه در انتخابات مجلس و چه ریاست جمهوری، حزبی وجود ندارد که مردم به حزب اعتماد کنند. احزاب کارنامه‌ای در طول سال ندارد که بگویند فلان مشکل کشور را ما طرح دادیم و حل شد.

روزنامه آرمان سه شنبه هشتم مهر ۱۳۹۹ در گفت و گویی با عزت‌الله یوسفیان ملا فعال سیاسی، ‌آورده است: میزان مشارکت مردم در انتخابات ریاست‌ جمهوری، یکی از دغدغه‌های اصلی همه جریانات سیاسی است. حضور مردم پای صندوق‌های رأی، کمک قابل‌توجهی به رفع مشکلات اقتصادی و سیاسی کشور خواهند کرد. حضور پرشور مردم در روز انتخابات به اعتماد ملت نسبت به در نظر گرفته شدن رأی‌شان و تاثیر سریع نتیجه انتخابات بر وضعیت کشور مربوط است.

این روزها کشور با مشکلات اقتصادی و سیاسی فراوانی روبه‌رو است. مشارکت مردم در انتخابات چه کمکی به بهبود شرایط مردم و کشور خواهد کرد؟

مردم می‌دانند نتیجه رأیی که می‌دهند، مستقیما به خودشان بازمی‌گردد. اگر به فرد دارای صلاحیت رأی داده شود، مردم با رای خود به اهداف نزدیک می‌شوند و در مسیر آن هدف قرار می‌گیرند. اگر مردم نتیجه صندوق‌های رأی را ببینند، قطعا در انتخابات شرکت می‌کنند. در بعضی کشورها به تقویت‌های سیاسی، اقتصاد یا اجتماعی نیاز است، گاهی اوقات کشوری در حال جنگ است و نیاز به کمک در مسائل نظامی دارد، هر هدفی که مردم داشته باشند، می‌تواند از طریق صندوق رأی محقق شود. این به شرطی است که مردم نتیجه رأی به صندوق انداخته شده را لمس کنند. مردم زمانی با صندوق رأی قهر می‌کنند که ببینند رأیی که می‌دهند، به نتیجه مطلوب نمی‌رسد. وقتی این احساس در مردم به‌وجود بیاید، مشارکت آنها کم می‌شود. اولین گام برای انتخابات رقابتی، جلب نظر عمومی است. به‌نظر من جلب نظر مردم نیز با انتخابات آزاد حل می‌شود. اینکه به مردم بگوییم، در انتخابات بر گفته ما صحه بگذارید، نتیجه مطلوبی که یک نظام دموکراسی می‌خواهد را محقق نمی‌سازد. مردم با این مساله سر آشتی ندارند تا پای صندوق رای حاضر شوند.

ما تجربه انتخابات دوم اسفند را نیز داریم. علت اینکه مردم مشارکت مورد انتظار را نداشتند چیست؟ آیا می‌توانیم امیدوار باشیم که دست مردم برای انتخابات ۱۴۰۰ بازتر باشد؟

بستر انتخابات باید با رعایت قانون اساسی برای حضور سلایق مختلف باز باشد. هیچکس انتظار ندارد، کسی قانون اساسی کشور که مطابق اعتقادات مردم است را زیرپا بگذارد. هر کشوری قوانین و مقرراتی دارد. اگر در چارچوب همین قوانین، بستر برای حضور سلایق باز باشد و مردم یقین داشته باشند رأیی که به صندوق ریخته‌اند، با امانت‌داری حفظ شده، حضور پرشوری در انتخابات خواهیم داشت. رهبری فرموده‌اند رأیی که مردم به صندوق رأی می‌ریزند، حق‌الناس است. حق‌الناس چیزی است که خدا هم از آن نمی‌گذرد. تا زمانی که این دِین ادا نشود، حتی عبادات هم پذیرفته نیست. حتی خدا هم در برابر حق‌الناس از خدایی خود استفاده نمی‌کند. اینجا هم اگر مردم حس کنند، رأی آنها محفوظ و نتیجه‌اش ملموس است، قطعا و یقینا در انتخابات مشارکت می‌کنند. شما ببینید که هنوز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا تمام نشده، بی‌اعتمادی‌ها آغاز شده است. به‌دلیل وجود کارت الکترال، گاهی نامزدی با رأی کمتر، برنده انتخابات می‌شود. این اتفاقات سبب بی‌اعتمادی می‌شود. هرچه میزان اعتماد عمومی بیشتر باشد، رأی بیشتری به صندوق‌ها ریخته می‌شود. هرچه سلایق مردم با نظر به قانون اساسی لحاظ شود، مشارکت افزایش می‌یابد. کسی انتظار ندارد، در نظام جمهوری اسلامی یک کمونیست کاندیدا شود. اگر در چارچوب قانون اساسی همه سلیقه‌ها در انتخابات وجود داشته باشند و انتخاب مردم بین دو یا سه نفر خلاصه نشود، می‌توان انتظار حضور مردم را داشت. اینطور نباشد که دو یا سه نفر جلو بیایند و بگویند همین است و جز این نیست. چند نفر هستند که در هر انتخاباتی حضور دارند، عاشق انتخابات و صندوق رأی هستند. اگر مردم بدانند نتیجه رأی خود را در مدت کوتاهی پس از انتخابات حس می‌کنند، اعتماد می‌کنند و پای صندوق رای می‌آیند.

باتوجه به مشکلات این روزهای کشور، شخصی که نامزد ریاست‌جمهوری می‌شود باید چه مشخصه‌هایی داشته باشد و مردم به چه نامزدی اقبال خواهند داشت؟

نامزد دوره‌ بعدی ریاست‌جمهوری باید مطابق قانون رجل سیاسی باشد. یک هنرپیشه، کاسب یا استاد دانشگاه نمی‌تواند در انتخابات نامزد و رئیس‌جمهور شود. ما کلمه رجل سیاسی را در قانون داریم. البته رجل سیاسی تاکنون تعریف نشده و چیستی آن به تعریف شورای محترم نگهبان وابسته است. کسانی که در پست‌های سیاسی مانند دستگاه تقنین یا اجرا بوده‌اند، به‌عنوان رجل سیاسی شناخته می‌شوند. به همین علت انتخابات ریاست جمهوری نمی‌تواند به همه اقشار جامعه تسری پیدا کند. هرچند کسانی نیز بودند که اعتماد عمومی را جلب کردند و در انتخابات حاضر شدند. مردم نیز به‌دنبال همین اعتماد بروند. گاهی یک نامزد تلاش می‌کند با یک جمله یا چند کلمه موجی ایجاد کند. مردم نباید به‌دنبال چنین چیزی باشند. مردم به‌دنبال شناخت فرد بروند. اینکه فردی از اقوام یا اطرافیان یک نامزد دچار مشکلاتی باشند، دلیل نمی‌شود که خود او نیز دچار چنین مسائلی باشد. مردم رفتار خود نماینده را رصد کنند. مدیرانی که نامزد می‌شوند، همگی امتحان خود را پس داده‌اند و سابقه اجرایی آنان مشخص است. بررسی عملکرد این افراد چندان مشکل نیست و مردم می‌توانند میزان صداقت رفتار و قدرت سیاسی آنان را درک کنند. ریاست‌جمهوری مانند مجلس نیست که ناگهان کسی با یک نطق از حوزه انتخابیه رای بیاورد. رجل سیاسی کسی است که در این کشور کار سیاسی کرده است.

احزاب و جریان‌های سیاسی برای انتخابات پیش‌رو چه برنامه‌ای خواهند داشت؟

احزاب در کشور ما پا نگرفته‌اند. ما جریانات سیاسی به نام اصلاح‌طلب، اصولگرا و سایر اسامی داریم. چه در انتخابات مجلس و چه ریاست جمهوری، حزبی وجود ندارد که مردم به حزب اعتماد کنند. احزاب کارنامه‌ای در طول سال ندارد که بگویند فلان مشکل کشور را ما طرح دادیم و حل شد. اینکه جمعی از افراد کنار هم جمع می‌شوند، برای این است که جریان آنها در کشور زنده بماند. چون ما حزب نداریم و جریان سیاسی شب انتخابات داریم، مردم به این موضوعات اعتنا نمی‌کنند. در انتخابات شهر تهران که مردم همه افراد را نمی‌شناسند، هر لیستی که اقبال داشته باشد، مردم به همه اعضای آن لیست رای می‌دهند ولی در شهرستان‌ها مردم کاری به اصلاح‌طلب و اصولگرا ندارند، بلکه به فردی که می‌شناسند، رای می‌دهند. ما امیدواریم مردم مانند شهرهای کوچک، بر اساس عملکرد فرد قضاوت کنند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 17 =