بازیگری یک چالش دائمی است

تهران - ایرنا - بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون آموختن همراه با کشف و شهود درباره بازیگری را یک فرایند مستمر برای ادامه کار همیشگی و چالشی شدن این حرفه عنوان کرد.

مائده طهماسبی (متولد ۱۳۳۶) بازیگر تئاتر، سینما، تلویزیون، در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا و با اشاره به فعالیت های جاری خود، گفت: این روزها بر سر فیلمبرداری سریالی به نام «برف آهسته می بارد» به کارگردانی پوریا آذربایجانی هستم.

وی ادامه داد: کار حاضر هم مربوط به قراردادی پیش از شیوع کرونا و سال گذشته بود که پس از توقف و تاخیر، اواخر تیر ماه کار را شروع کردیم.

طهماسبی در پاسخ به نوع رعایت شرایط و شیوه نامه‌های کرونا در محیط کاری خود توضیح داد: شرایط و مقررات بهداشتی روی صحنه تا به اندازه زیادی رعایت می شود در غیر اینصورت کاری با این ابعاد و تعدد عوامل را بدون رعایت کامل بهداشتی نمی شد انجام داد.

همه عوامل پشت صحنه ماسک می زنند و شیشه الکل هم همراه خود دارند؛ وسائل ضدعفونی همراه است ولی به هرحال کار خطرناکی است چراکه بازیگر ماسک نمی زند، به گریمور و به طراح لباس نزدیک است و موقعیت بغرنجی است و این گونه نیست که آدم بگوید خیالش راحت است از این بابت و به هرحال مشکل اجتماعی است و باید رفت و کار کرد و چاره ای نیست.این کارگردان تئاتر در تاکید بر اینکه در این روزها انتخابی برای کارکردن، کارنکردن و در خانه ماندن وجود ندارد، تصریح کرد: باید کار کنیم و این شعار در خانه بمانیم تبعات خود را دارد، زیرا در خانه ماندن، گرسنگی و رنج و زجر و ... دارد؛ اما به هرحال همه دنیا شروع کرده اند به کار کردن ولی نکته این است که خارج از ایران مراعات وضعیت را بیشتر به عهده خود مردم می گذارند و اعلام می کنند که رعایت کنند و تقریبا رعایت می شود؛

در ایران هم بیشتر افراد رعایت می کنند ولی عده ای هم یا از سر بیخیالی یا به دلایل اقتصادی و معیشتی رعایت نمی کنند. روزمزد بودن یکی از مسائل بغرنجی است که باعث می شود این موضوع تشدید شود.

دائما ماسک می‌زنم

بازیگر فیلم سینمایی «هیس!دخترها فریاد نمی‌زنند» در اشاره به ماه‌های گذشته و کاری که در این ایام انجام داده است، گفت: ما در ایام قرنطینه که اواخر سال بود و پس از آن هم در فرودین عملا تهران و عمدتا در خانه بودیم؛ بیرون می رفتیم اما معاشرتی نداشتیم.

وی افزود: الان به جز این که سر کار می رویم، صرفا با اعضای خانواده درجه یک و دوستان درجه یک که می بینیم و می دانیم که رعایت می کنند، معاشرت می کنیم.

ماسک یکی از مهمترین مواردی بوده است که در این ایام استفاده کردیم و به شخصه از اول اسفند که حرف و حدیث های متعددی بود که ماسک بزنیم یا نزنیم (زمانی گفتند صرفا بیماران باید ماسک بزنند یا کسانی که در معرض خطر هستند و زمانی گفته شد که ماسک ضروری هست و یا بحث‌هایی که درباره پوشیدن دستکش مطرح شد که ضروری هست یا نیست و...) ماسک زدم و دستکش پوشیده ام.

طهماسبی تاکید کرد: دائما ماسک می زنم و ماسک‌هایم را هم می‌شویم؛ چون از همان ابتدا ماسک قابل شستشو خریدم ماسک و دستکش نخی دارم و به محض رسیدن به منزل آنها را با آب گرم و صابون می شویم.

یک بازیگر احتمالا بسیار دوست دارد که در تمام نقش ها خودش را به چالش بکشد و من هم خداراشکر شرایط این چالش را تا به حال داشته ام و در بسیاری از ژانرها کار کرده ام؛ ضمن این که باید توجه داشت که در هر ژانری که کار کنید، تجربه کاری شما بالا می رود؛ و من هنوز هم در کار در حال یادگرفتن هستم و کشف و شهود دارم؛ این شغل همیشه جای کار دارد و همواره می شود در آن کار کرد و خود را به چالش کشید.تمام کارهایم را دوست دارم

بازیگر فیلم سینمایی «سنتوری» در پاسخ به این سوال که کدام یک از آثار را در کارنامه سینمایی خود محبوب‌تر می‌داند، بیان کرد: این سوال عجیبی است زیرا من ۳۰ سال است که کار می کنم، هم در تئاتر و سینما و هم در تلویزیون کار کرده ام و نمی توانم بگویم از کدام کارم بیشتر خوشم می آی؛ ۹۹ درصد کارهایی که انجام داده ام را دوست داشته ام، مگر یک درصد کاری بوده که دوست نداشتم و شاید به من خوش نگذشته است.

ولی همیشه گزیده کار بودم و کارهایی که انجام داده ام را به دلایل مختلفی چون علاقه به سناریو، فیلم، کارگردان و یا تئاتری که خودم کار کرده ام، دوست داشته ام؛ چرا که جنس کار فرق می کند و مثلا من کار بازاری انجام نداده ام که بگویم فلان پروژه را دوست داشتم یا نداشتم یا در آن پروژه خاص به اجبار رفته ام؛ در نتیجه تفاوتی از نظر میزان علاقه در کارهایی که انجام داده ام و در رزومه کاری ام وجود دارد، برایم شاخص نیست.

زن و مرد باید همراه هم به تصمیم و نقطه مشترک برسند

طهماسبی که سه دهه است با فرهاد آییش بازیگر سینما و تلویزیون ازدواج کرده، در پاسخ به این سوال که تجربه زندگی با یک همکار چگونه است، گفت: من و فرهاد مشکلی به لحاظ این که همکار هستیم در زندگی خصوصی مان نداریم.

وی ادامه داد: اتفاقا این موضوع بسیاری از اوقات خیلی هم خوب است که کارهایی را که انجام می دهیم که پروژه و تولید خودمان است؛ بسیار خوب است که می توانیم با هم کار و مصاحبت کنیم و کاری را جلو بیاوریم، به همین دلیل نه رقابتی داریم و نه جدالی چرا که معمولا این گونه موارد در موضوعات رقابتی ایجاد می شود.

وقتی که یکی از دیگری معروف تر باشد و زن یا شوهر به این جریان حسادت می کنند و یا هر دو بازیگر هستند و درگیر چنین مواردی می شوند؛ خداراشکر ما چنین مشکلاتی نداشته ایم و نداریم، ضمن این که زندگی هنری ما از زندگی خصوصی ما جدا نیست و این گونه نبوده است که در بیرون از منزل ادعای هنری بودن داشته و در منزل سنتی باشیم.

بازیگر سریال‌های «مرگ تدریجی یک رویا»، «شمس العماره» و «از یادها رفته» یادآور شد: قرار نیست در زندگی مشترک کسی تصمیم گیرنده اصلی باشد و مرد و زن باید همراه هم به تصمیم و نقطه مشترک برسند؛ این شعار نیست چرا که زندگی مشترک این نیست که آنچه را که من دوست دارم تو هم باید دوست داشته باشی و برعکس؛ دنیای زنان و مردان تفاوت زیادی دارد که شناخت این دو دنیا سخت است؛ باید دید حالا و به رغم همه تفاوت ها چطور می توان چیزهایی که شبیه هست و دوست داری را با عشق و علاقه همراه کرد.

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 2 =