سینما هنر «صدا» است تا «تصویر»

تهران- ایرنا- کارگردان فیلم سینمایی «روباه»، گفت: سینما نزدیک به ۱۰۰ سال است که ناطق شده و در این مدت سینما هنر تصویر و صدا به‌صورت توأمان بوده و چه بسا بگوییم امروز دیگر سینما بیش از آنکه هنر تصویر باشد، هنر صدا است.

بهروز افخمی درباره اهمیت‌ «صدا» در حوزه بازیگری و کلیت «سینما» و فیلمسازی، تأکید کرد: اگر در فیلم‌ها پرسروصدا و حتی اکشن، صدا را حذف کنید، به‌سرعت متوجه این واقعیت می‌شوید که صدا در این فیلم‌ها چقدر نقش دارد و چقدر ضعف‌ها را پوشانده است.

وی در ادامه با نقلی قولی از فیلمبردار فیلم‌های اینگمار برگمن گفت: زمانی سینما ارزش و حثیت خود را از دست نداده بود، برخلاف امروز. در همان دوره فیلمبردار برگمن می‌گوید، اگر برگمن نبود من امروز یک فیلمبردار ساده تلویزیونی بودم. برگمن بود که به من یاد داد سینما یعنی دیالوگ و نور. دیالوگ را او می‌نوشت و نور را به من یاد داد چگونه با دیالوگ ترکیب کنم تا منظومه درستی شکل بگیرد. این یعنی در اوج دوران سینما، کارگردانی مانند برگمن بر اهمیت توأمان صدا و تصویر تأکید داشته است.

این کارگردان سینما دربخش دیگری تأکید کرد: یک بازیگر خوب می‌داند که احتیاجی به کلوزاپ و التماس به کارگردان برای دیده شدن ندارد. وقتی لحن را درست انتخاب کرده باشی و شدت گفتن دیالوگ‌هایت را درست انتخاب کنی، مثل آن است که کلوزاپ از تو می‌گیرند و مخاطب ناخواسته متوجه حضور تو می‌شود. از این منظر کارگردانی صدا در فیلمسازی اصل است.

تأثیر دوبلورها و صداپیشه‌ها در ماندگاری نقش‌آفرینی برخی بازیگران در سینمای ایران بخش دیگری از موضوع سخنان افخمی بود که درباره آن، گفت: حتی بازیگران خوب تئاتر وقتی به سینما می‌آیند شاید باور نکنند که می‌توانند با صدای کمتر نقش‌آفرینی کنند و نمی‌توانند از تکنیک‌های بازیگری در تئاتر در سینما بهره بگیرند. کم بازیگری هست که هم در تئاتر خوب باشد و هم در سینما به همان اندازه خوش بدرخشد.

وی در ادامه به مرور برخی خاطرات خود از صداگذاری فیلم سینمایی‌ «عروس» پرداخت و نکاتی را در این زمینه درباره تعامل با بازیگران مطرح کرد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 1 =