۱۶ مرداد ۱۳۹۹،‏ ۱۲:۳۸
کد خبرنگار: 2058
کد خبر: 83898449
۰ نفر

برچسب‌ها

خبرنگاران سنگ زیرین آسیاب در عصر انفجار اطلاعات

نصرالله ابراهیمی خبرنگار ایرنا مشهد
خبرنگاران سنگ زیرین آسیاب در عصر انفجار اطلاعات

مشهد- ایرنا- زندگی انسان دوره معاصر در همه عرصه‌های فردی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی بیش از هر مقطع تاریخی دیگر نیازمند اطلاعات شده و با توجه به گسترش رسانه‌های دیجیتال دسترسی به اطلاعات نیز بسیار وسیع و سریع گردیده است از این رو انسان بیش از هر زمانی در بلعیدن اطلاعات حریص است در این میان خبرنگاران این گام نهادگان در وادی آگاهی و نیک اندیشی، سنگ زیرین آسیاب هستند.

در کمتر از یک دهه اخیر با ورود پر شتاب دنیا به عصر دیجیتال و رسانه‌هایی که در کسری از ثانیه انبوه اطلاعات را سوار بر امواجی با سرعت نور به مخاطبان می‌رسانند شیوه‌های اطلاع رسانی سنتی دگرگون و آنچنان متنوع و متکثر شده که انتظار ورود اختراعی جدید در این زمینه از چند ۱۰ سال به کمتر از سال، ماه و روز کاهش یافته است.

هم اکنون انبوه باور نکردنی اطلاعات در کسری از ثانیه، در دسترس طیف گسترده مخاطبانی قرار می‌گیرد که دیگر تحمل یک لحظه را ندارند و می‌خواهند در آنی از زمان خبر را سر بکشند تا بتوانند در واکنش نسبت به احتمالات آینده دست پیش را داشته باشند.

زمانی در دوران جنگهای اول صلیبی (نخستین جنگ صلیبی ۱۰۹۵ تا ۱۰۹۹ م.)  مسیحیان کاتولیک به تحریک پاپ الکساندر دوم و بعد از وی اوربان دوم با وعده بخشایش گناهان کسانی که در جنگ‌ صلیبی کشته شوند قدس شریف و سایر امکان مقدسه مسلمانان در اورشلیم را غصب کردند و ساکنان مسلمان آن را به خاک و خون کشیدند و حدود ۳۰ سال طول کشید تا واعظان مسلمان در زمان سلاجقه در منابر این خبر را به گوش مسلمانان سایر ممالک رساندند و ملتهای مسلمان برای تلافی این جنگ وحشیانه و باز پس‌گیری سرزمین‌های مقدس که تحت لوای دروغین دین انجام شده بود بسیج شدند و در نهایت دوره دوم جنگ‌های صلیبی ( از ۱۱۴۷ تا ۱۱۴۹ )  به فرماندهی صلاح الدین ایوبی شروع شد که به پیروزی مسلمانان و باز پس‌گیری سرزمین‌های غصب شده از مسیحیان کاتولیک انجامید.
اکنون خبرنگاران واقعی در کسب و پردازش اخبار داخلی و خارجی به دلیل حجم انبوه کار پر استرس و لزوم رعایت صحت، دقت و سرعت انتقال خبر، لحاظ  ظرافت معنایی در پردازش و اهمیت سرعت در انتقال و تاثیر خبر در معرض فرسایش روانی و جسمی چند صد برابر یک فرد معمولی قرار دارند چرا که اکنون مخاطبان انتظارات بالایی دارند و رقابتی با سرعت نور در انتشار اخبار و اطلاعات در جریان است.

پیدایش خیل عظیم مخاطبان با سلیقه‌ها و گرایش‌های مختلف و متنوع بیش از هر زمانی وظیفه خبرنگاری را در برآوردن این انتظارات با رعایت کامل بی طرفی، درستی خبر، رعایت اخلاق، انصاف و پرهیز از گرفتار شدن در گرداب سیاه نمایی خبرنماهای دروغین مشکل می‌کند چرا که به گفته یکی از جامعه شناسان معاصر، در گذشته سانسور از طریق مسدود کردن جریان اطلاعات به اجرا در می‌آمد اما در قرن بیست‌ و یکم، از طریق غوطه‌ور کردن انسان‌ها در سیلاب اطلاعات بی‌اهمیت و نامربوط عملی می‌شود.

امروز انسانها واقعا نمی‌دانند به چه چیزی توجه نشان دهند و اغلب وقت خود را صرف بحث و بررسی درباره‌ موضوعات فرعی می‌کنند بر این اساس در زمانهای دور، قدرت داشتن به معنی دسترسی به اطلاعات بود اما هم اکنون قدرت یعنی آگاهی بر این که از چه چیز باید چشم پوشید!

در چنین اوضاع و احوالی  فقط خبرنگاران می‌توانند یک درک واقعی و تمام و کمال از واقعه و رخدادها داشته باشند برای مثال پوشش اخباری نظیر کشتار بی رحمانه مردم فلسطین به دست اسراییل غاصب، مصیبت‌های مردم مظلوم یمن در تجاوز ائتلاف شوم سعودی، وقایع خونین عراق و افغانستان و میانمار و آفریقا خود خبرنگار و گزارشگر را بیش از هر مخاطب دیگری از بیان این روایت های غیر انسانی می‌آزارد.

خبرنگار واقعی در تهیه و انتشار وقایعی این گونه از تمام هستی ذهنی و جسمی خود برای اطلاع رسانی مایه می‌گذارد و تا آخر عمر وجدان درد دارد و رنجی پنهان و عمیق وی را می‌آزارد که نکند کم گذاشته باشد و نزد وجدان و خدای خود شرمنده باشد .

برخی پژوهش های مبتنی بر علم انسان شناسی، به این نتیجه رسیده‌اند که احساس خوشبختی و یا بدبختی صرفا یک احساس فکری است بر همین مبنا خبرنگار درگیر با اخبار مشکلات مردم و جامعه، جنگ‌ها و ستیزهای نابرابر و ظالمانه و هرگونه حق کشی و بی عدالتی احساس خوشبختی خود را از دست می‌دهد و خانوده‌اش نیز متاثر از این احساس می‌شود و غیبت‌های مکرری که به واسطه شغلش ممکن است داشته باشد به وی و خانواده‌اش آسیب‌های روحی - روانی بسیاری می‌زند.

پژوهش‌های علمی نشان می‌دهد خبرنگاران در طول دوران خدمت سخت و زیان آور جسمی و روحی، به انواع بیماری ها از جمله افسردگی، کسالت و خواب آلودگی، مشکلات گوارشی، عصبی و روانی، اختلالات شدید جسمی، قلبی و تنفسی، ضعف بینایی، شتاب زدگی، پرخاشگری، گردن درد و دست درد، آرتروز حاد دست و گردن و کمر، بی حسی انگشتان، سکته‌های قلبی، مغزی و زخم معده و روده و انواع سرطانهای ناشی از استرس و کمبود استراحت و تغذیه نامناسب در طول کار دچار می‌شوند.

اما در منظر افکار عمومی خبرنگاری، شغلی با رتبه و جایگاه شیک و کم زحمت است به گونه‌ای که مردم به آن به عنوان یک شغل راحت و فانتزی می‌نگرند  باید در نظر داشت که در زمانه‌ای که اخبار گونه‌های سیاه بسیاری نیز به نام خبر منتشر می‌شوند خبرسازان و یا منابع خبری در هر جامعه و کشوری خبرنگاران را برای پیشبرد اهداف سیاسی و اجتماعی خود در جامعه بیش از هر زمان دیگری لازم دارند و به بیانی دیگر، امکان سهولت انتشار اخبار با طیف گسترده در دنیای دیجیتال نه تنها از اهمیت اجتماعی شغل خبرنگاری نکاسته است بلکه به اهمیت آن افزوده است.

هر ساله مسوولان به مناسبت روز خبرنگار و سالروز  شهادت شهید مظلوم رسانه محمود صارمی(خبرنگار شهید خبرگزاری جمهوری اسلامی در مزار شریف افغانستان)  قول‌هایی می‌دهند اما در عمل این قولها پس از مدتی به فراموشی سپرده می‌شود. 

با وجود آن که طبق قانون فعالان مشغول در رسته‌های مختلف کار خبری مشمول عنوان کار "سخت و زیان آور" می شوند اما برخی از بنگاههای خبری حتی دولتی نیز به این قانون عمل نمی کنند و خبرنگاران و دبیران و سردبیران خود را از مهمترین مزیتی که قانون برای این حرفه در نظر گرفته است یعنی بازنشستگی زودتر از موعد محروم کرده اند.

براساس قانون تامین اجتماعی، شغل خبرنگاری جزء مشاغل سخت و زیان آور محسوب شده و برمبنای ماده ۷۶ قانون تامین اجتماعی کسانی که ۲۰ سال متوالی یا ۲۵ سال متناوب در مشاغل سخت و زیان آور فعالیت کرده و حق بیمه خود را پرداخت کرده باشند می‌توانند بدون شرط سنی از مزایای بازنشستگی با احتساب ۳۰ سال خدمت استفاده کنند اما در عمل به دلیل تفاوت نرخ پرداخت حق بیمه و عدم توانایی خبرنگاران در پرداخت مابه التفاوت و زیر بار نرفتن دستگاه های متولی برای تقبل این مبلغ و شروط هیات تشخیص شرایط در استانها، بورکراسی حاکم در ادارات مربوطه و در نهایت سازمان تامین اجتماعی، این قانون در عمل برای اجرا معطل مانده ‌است.

خوب است مسوولان محترم نهادهایی که به مناسبت روز خبرنگار با دست به قلم شدن و نوشتن متون ادبی شیوا، سعی در کسب رضایت ذهنی خبرنگاران دارند تدابیری اتخاذ می‌کردند تا مشکلات معیشتی و اصلی خبرنگاران مثل معطل ماندن قانون بازنشستگی مشمول قانون سختی کار آنان برطرف شود.

در هفدهم مردادماه سال ۱۳۷۷، محمود صارمی خبرنگار خبرگزاریِ جمهوری اسلامی، به همراه هشت نفر از اعضای کنسولگری ایران در مزار شریف افغانستان به دست گروهک تروریستی طالبان به شهادت رسید، به همین مناسبت، شورای فرهنگ عمومی، هفدهم مرداد ماه هر سال را به عنوان «روز خبرنگار» نام‌گذاری کرد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 11 =