۱۴ مرداد ۱۳۹۹،‏ ۱۷:۰۵
کد خبرنگار: 2493
کد خبر: 83896552
۰ نفر

برچسب‌ها

نیاز به سرگرمی در شرایط بحران و رشد مخاطبان آی‌فیلم

تهران- ایرنا- بر اساس اعلام نظرسنجی مرکز تحقیقات رسانه ملی، شبکه آی‌فیلم نسبت به سال گذشته در بهار ۹۹ رشد ۴ و نیم درصدی مخاطب را داشته است.

در تحلیل روند رو به رشد شبکه تلویزیونی آی فیلم باید شاخص های اجتماعی و برون رسانه‌ای را لحاظ کرد. اینکه شبکه آی فیلم نسبت به سال گذشته رشد ۴ و نیم درصدی داشته با توجه به شرایط ویژه بحران کرونایی واجد برخی پیام‌های معناداری است که نشان می‌دهد این شبکه توانسته بخش مهمی از نیاز مخاطبان به سرگرمی را در ایام خانه نشینی و قرنطینگی تامین و رضایت آنها را جلب کند.

بر اساس این نظرسنجی «بینندگان» سیما، به‌طور میانگین سه ساعت و ۳۰ دقیقه پای برنامه‌های تلویزیون نشسته‌اند که این رقم نسبت به بهار سال گذشته هشت دقیقه افزایش داشته است. در بهار ۹۸ میانگین تماشای تلویزیون در بین «بینندگان» دو ساعت و ۲۲ دقیقه بود. در همین حال، در بهار امسال ۲۵.۲ درصد بینندگان در شبانه‌روز «پنج ساعت و بیشتر» تلویزیون تماشا کرده‌اند که این آمار نسبت به پارسال ۲.۲ درصد افزایش نشان می‌دهد. سهم مهمی از این تماشا به شبکه آی فیلم تعلق دارد. نکته جالب اینکه این جلب رضایت با تکیه بر بازپخش سریال‌هایی خاطره انگیز رخ داده و مخاطب با آشنایی قبلی و سبقه ذهنی به تماشای برنامه های این شبکه نشسته است.

این در حالی است که اخبار کرونایی یا برنامه‌های مرتبط با شیوع کرونا به کانون توجه جامعه بدل شده بود و قطعا در این شرایط جذب مخاطب نسبت به سریال‌های قدیمی دشوارتر از شرایط عادی و متعارف است. با این حال می‌توان دوکارکرد رسانه‌ای شبکه آی فیلم را در شرایط کرونایی در جلب مخاطب دخیل دانست. یکی میل یا نیاز به سرگرمی در شرایط بحرانی. از منظر روانشناسی نمایش می‌تواند به محفل و امکانی برای گریز از رنج‌ها و تلخی‌های زیستن بدل شود و تجربه زیسته مسرت بخشی در دنیای خیال فراهم کند. خیلی‌ها که از شنیدن و پیگیری اخبار کرونایی دچار استرس و نگرانی می‌شدند به دنبال شبکه‌ای بودند که آنها را برای چند ساعتی هم که شده از این فضای اضطراب آور دور کند و شبکه آی فیلم قطعا یکی از بهترین گرینه‌ها برای این کار بود.

 از سوی دیگر در شرایط بحرانی که زندگی در زمان حال سخت و دشوار می‌شود میل به گذشته و لذت بردن از نوستالژی‌های آن در انسان‌ها قوت می‌گیرد. آدم‌ها به دنبال خاطرات و تجربه‌های خوش خود در گذشته می‌گردند و با تداعی آن به آرامش می رسند. شبکه آی فیلم یکی از مهم ترین کارکردهایش پاسخ به همین نیاز به نوستالژی هاست و قطعا در شرایط بحرانی این مسئله به یک نیاز جمعی و البته درمانی بدل می شود. از این حیث گزافه نیست که شبکه آی فیلم را شبکه ای برای «نوستالژی تراپی» بدانیم.

شبکه آی فیلم نیز سعی کرده با توجه به شرایط روانی و اجتماعی دوران کرونایی، سریال‌هایی را انتخاب کند که بتواند به ایجاد امید و نشاط و آرامش در مخاطب کمک کند. واقعیت این است که شبکه آی فیلم فارغ از شبکه بودن، میزان و معیاری عینی برای اندازه گیری میزان رضایت مخاطبان از تولیدات نمایشی است و از طریق سریال‌هایی که در این شبکه پخش می‌شود می‌توان میزان محبوبیت و موفقیت آنها را سنجید.

وقتی یک سریال و مجموعه تلویزیونی در مرحله بازپخش همچنان پرمخاطب است این سند قدرتمندی برای اثبات موفقیت آن مجموعه است و به نظر می رسد شبکه‌های دیگر تلویزیون و عوامل و دست اندرکاران هر مجموعه تلویزیونی می‌توانند با ارائه اثر خود به شبکه آی فیلم، میزان موفقیت کار خود را ارزیابی کرده و به نوعی دست به مخاطب شناسی عملی بزنند.

آنچه باید در پس این نظرسنجی فصلی مورد توجه قرار بگیرد این است که شبکه آی فیلم در شرایط بحران اجتماعی نه تنها دچار ریزش مخاطب نشد که نزدیک به ۵ درصد بر مخاطبانش اضافه شده و این صرفا یک افزایش کمی نیست بلکه رضایت مخاطب را به عنوان شاخص کیفی رشد هم به همراه داشته است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 10 =