۳۰ فروردین ۱۳۹۹،‏ ۹:۳۸
کد خبرنگار: 1057
کد خبر: 83746939
۰ نفر

برچسب‌ها

پروندهٔ خبری

نامه‌ای به یک ویروس

زهرا امیری| خبرنگار
نامه‌ای به یک ویروس

تهران- ایرنا- می گویند قدردانی، سیستم ایمنی بدن را تقویت می‌کند، پس می‌خواهم از تو (کرونا) قدردانی کنم که ارزش والای زندگی، سلامتی و هر آنچه را که داریم، به ما نمایاندی، می‌خواهم از تو قدردانی کنم که ما را متوقف کردی، تا کمی آرام بگیریم، بنشینیم و بیاندیشیم.

از زمانی که همه‌گیر شدی، جهان و رفت و آمدها را متوقف کردی، دنیایی که شتابان در حال حرکت بود، به کدام سو، مشخص نبود، اما تو ما را به سکون رساندی، در جای خود متوقف کردی و به اندیشیدن به رفتارهای درست و غلطمان واداشتی.
به نظر می آید تو (کرونا) دوست مایی، نه دشمن ما، اجازه بده عزیز خطابت کنم! تو آمدی که ما را نجات دهی، از دست خودمان؛ که جهان و محیط زندگی مان را به سمت نابودی برده بودیم. ما فرمان جهان را به سمت پرتگاهی گرفته و با شتاب در حال حرکت بودیم. از تو متشکریم، تو ما را سر جایمان نشاندی و باعث شدی دست از ویرانی‌ها برداریم. ما جنگل‌ها، اقیانوس‌ها، دریاها و رودخانه ها، دشت ها و جانوران را به ویرانی می بردیم، جایی که محیط زندگی مان بود و اگر آن نباشد، ما نیز نخواهیم بود. 
تو تمام جنگ ها، اعتراضات، اعتصابات و همه رویارویی ها را متوقف کردی و همه را به صلح کشاندی، آواز صلح را در تمام سرزمین ها برپا کردی.
ویروس عزیز، می خواهم از تو قدرانی کنم که ارزش های زندگی را به ما نمایاندی، اکنون می دانیم که زندگی تا چه حد  والاست. می دانیم که باید بهتر باشیم و از رفتارهای کنترل نشده خود بپرهیزیم.
از تو متشکریم که ما را تغییر دادی و حتی خودخواه ترینمان را نیز فرونشاندی، فهمیدیم که هیچکدام قوی نیستیم و همه همچون همیم. تو همه ما را از این سوی جهان تا آن سوی جهان در یک سطح قرار دادی، اکنون هیچ کس بر هیچ کس برتر نیست. ما همه در یک خطیم. حتی رییس جمهوری فلان کشور که برای تمام دنیا خط و نشان می کشید، بعد از آمدن تو، درمانده است.

از تو متشکریم آلودگی در جهان را که بدون توجه بشر و خودخواهی انسان رو به گسترش بود، متوقف کردی. کارخانه های غول آسا را به تعطیلی کشاندی تا طبیعت دمی بیاساید، جان بگیرد و روی آسایش ببینید. 

اگر تو نمی آمدی مشخص نبود ما تا چند سال بعد، چه بلایی بر سر خود، محیط زندگی و تمام جانداران روی زمین می آوردیم. تو به ما فهماندی که این کره خاکی متعلق به همه است نه فقط ما؛ انسان ها.
تو به ما فهماندی که باید یکدیگر را دوست بداریم و هیچ چیز در این دنیا والاتر از دوستی نیست.
تو به ما یادآور شدی هیچ چیز در این جهان پایدار نیست، همه چیز فانی است و تنها خداست که  نامیراست. 
اگر تو نمی آمدی نمی دانستیم که چه می کنیم و چه نباید بکنیم. تو به ما راه درست را نشان دادی. راه صلح، مهربانی، مروت و نوع دوستی. 
تو از سوی خدا آمدی تا زشتی ها و تاریکی ها را مقابل چشم ما بیاوری تا دیگر متکبر، ویرانگر، جنگجو، ظالم و مستبد نباشیم. تو به ما نشان دادی هستی ارزش بسیاری دارد و باید از فرصت بودن در آن برای بهتر شدن زیست انسان ها بهره برد.
تو به ما نشان دادی فرصت ها بی بدیلند و باید آنها را برای دنیای بهتر بکار گرفت. تو .ـ.تو چشمان ما را بر حقایق گشودی. تو ما را از روزمرگی ها، رهانیدی و نگاهمان را به افق های بالاتر دوختی!
از تو متشکریم که میرا بودنمان را یادآور شدی، نور را بر تاریکی تاباندی، چون ما همه چیز را فراموش کرده بودیم و چشمانمان دیگر توان دیدن حقایق را نداشت. 
تو دوباره یادمان انداختی که دست از یاس و غصه برداریم، به روی زندگی لبخند زنیم و دوباره از نو بسازیم.
از تو متشکریم که بر همه چیز ارزش نهادی، بر جزیی ترین ابعاد و کوچکترین رویدادهای زندگی که بی تفاوت از کنار آنها می گذشتیم. درسی به ما دادی که هیچ آموزگاری قادر به آموختن آن نبود. فانی بودن جهان را مقابل چشمانمان آوردی تا دست از غرور، عصیان و تاختن برداریم. 
از تو متشکریم که ارزش امید و دیگر ارزش های والای زندگی را به ما نمایاندی، به ما یادآور شدی که هیچ تلاشی بی اثر نیست و با تکاپو می توان به هدف دست یافت و جهانی بهتر و زیباتر برای یکدیگر ساخت.
از تو متشکریم... از تو متشکریم برای همه نکات مثبتی که به ما آموختی، مسایل دیگر هرگز آنگونه که امروز هستند، نخواهند بود. زندگی شگفت انگیز است! 

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 6 =