شیوع ویروس کرونا و شرایط سخت قربانیان خشونت های دهلی نو

دهلی نو-ایرنا- شیوع ویروس کرونا در هند سبب شده است تا دولت این کشور سرتاسر هند را در قرنطینه قرار دهد. در این میان کمک های معیشتی به قربانیان خشونت های ماه گذشته دهلی نو قطع شده و آنها مجبور ترک اردوگاه های خود شده اند.

به گزارش رسانه های هند، یک ماه پس از آنکه خانه محمد اختر در منطقه شیو ویهار واقع در شمال شرق دهلی نو در جریان خشونت ها به آتش کشیده شد، وی اکنون به محله و خانه خود بازگشته است. بازگشت به خانه ای سوخته و تخریب شده تنها گزینه پیش روی اختر بود زیرا چادری که به وی در اردوگاه تعلق گرفته بود، تخریب شده است. محمد به همراه ۶۰۰ نفر دیگر در اردوگاه "عیدگاه" در بخش مصطفی آباد دهلی حضور داشت.

اختر گفت: ما مجبور به ترک اردوگاه نبودیم. اما تقریبا هیچ کمک معیشتی مانند غذا و آب دریافت نمی کردیم. فرد مسوول اردوگاه به دلیل قرنطینه مجبور به ترک وظایف خود بود.

نگرانی از شیوع کرونا، دولت مرکزی هند را مجبور ساخته است تا به فکر گزینه های جایگزین اردوگاه ها باشد. شورای وقف دهلی که مسولیت مدیریت این اردوگاه ها را دارد تایید کرده که به دلیل قرنطینه این اردوگاه ها باید بسته شوند. این شورا همچنین اعلام کرده است که ساکنین اردوگاه های نجات به طور موقت به خانه های اجاره ای منتقل می شوند.

 بسیاری از قربانیان خشونت ها اعلام کرده اند که آنها جایی برای رفتن ندارند و غذای کمی نیز به آنها می رسد.

عاقل احمد مسوول تغذیه اردوگاه های شمال شرق دهلی گفت: مقامات از ما درخواست کرده اند تا اردوگاه ها را ترک کنیم. در سه روز گذشته دریافت مواد غذایی مانند روغن و شیر برای ما مشکل شده است.

نگرانی از شیوع ویروس کرونا همچنین باعث شده است که تعدادی از ساکنین این اردوگاه ها تصمیم بگیرند این محل را ترک کنند.

محمد اختر یکی از افرادی است که در دادخواست خود به دادگاه عالی هند خواستار آزمایش ساکنان اردوگاه های نجات دهلی برای ویروس کرونا شده است. دادگاه عالی در هفته جاری به دولت هند ۴۸ ساعت فرصت داد تا هرچه سریع تر برای آزمایش این افراد اقدام کند. اما پیش از انجام این اقدام، اردوگاه ها در حال منحل شدن هستند.

یک وکیل دادگاه عالی هند گفت: این نقض آشکار دستور دادگاه عالی است. در صورتی که این افراد بدون آزمایش کرونا مجبور به ترک اردوگاه ها شده باشند، دولت هند مقصر شناخته خواهد شد.

وسیم، یکی از ساکنان دیگر این اردوگاه گفت: ما به دلیل هراس از شیوع کرونا مجبور به ترک اردوگاه خود شدیم. زندگی در این اردوگاه ها امن نبود. تعدادی از افراد برای اجاره یک خانه به ما کمک مالی کرده اند اما ما نمی دانیم چگونه غذای خود را تهیه کنیم.

اختر افزود: خشونت ها زندگی ما را نابود کرد. آینده ما تغییر کرده است اما ما امیدوارم که اینگونه خشونت ها تکرار نشود و صلح برقرار باشد.

در خشونت های دهلی نو بیش از ۵۰ نفر کشته و ۲۰۰ نفر دیگر مجروح شدند. بر اساس گزارش کمیته اقلیت های دهلی نو، این خشونت ها یک جانبه و برنامه ریزی شده بودند و دارایی های مسلمانان بیشترین صدمه را دیده اند.

خشونت ها در دهلی نو در ماه  گذشته  پس از آنکه معترضان به اصلاح قانون شهروندی هند اقدام به مسدود کردن خیابان در نزدیکی ایستگاه مترو جعفر آباد واقع در شمال شرق دهلی نو کردند آغاز شد.

کاپیل میشرا یک رهبر حزب حاکم بهارتیا جانتا پارتی (بی جی پی) از طرفداران این حزب خواست تا در حمایت از این اصلاحات قانون شهروندی در این منطقه حضور یابند.

اما پس از اجتماع گروه زیادی از مردم که اکثر آنها چهره خود را پوشانده بودند، حامیان اصلاحات قانون شهروندی با چوب، سنگ، چاقو و اسلحه به سوی مخالفان اصلاحات قانون شهروندی هند هجوم بردند.

تصاویر منتشر شده نشان می دهد که این اعتراضات به سرعت به یک درگیری میان گروه های هندو و مسلمان تبدیل شده و در مواردی  پلیس دهلی نیز همراه با گروه های هندو، به جمع کردن سنگ جهت حمله به گروه های مسلمان کمک کرده اند.

اگرچه پلیس دهلی اتهامات علیه خود را رد کرده است. پلیس برای متفرق کردن افراد از گاز اشک آور استفاده کرده است اما این روش نتوانسته از حجم خشونت ها بکاهد.

احزاب مخالف، آمیت شاه  وزیر کشور هند را مسئولیت این خشونت ها دانسته اند  و خواستار استعفای وی شده اند. برخی از سیاستمداران ارشد حزب  حاکم بهارتیا جانتا پارتی (بی جی پی) نیز متهم به انتشار سخنرانی های نفرت انگیز شده اند که گفته می شود منجر به خشونت شده است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 10 =