گمانه‌زنی‌ها درباره صف‌بندی و آرایش سیاسی در مجلس یازدهم

تهران- ایرنا- روزهای پایانی مجلس دهم با آغاز گمانه‌زنی‌ها درباره آرایش جناح‌های سیاسی مجلس یازدهم همزمان شده‌است و از آنجایی که قاطبه اصلی مجلس آینده را اصولگرایان تشکیل داده‌اند، بیشتر رقابت و چانه‌زنی‌ها بر سر ریاست این مجلس عنوان می‌شود.

دوم اسفند ۱۳۹۸ تکلیف ۲۹۰ کرسی مجلس یازدهم مشخص شد. مجلسی که ۸۰ درصد از نمایندگان دوره دهم در آن حضور ندارند و علی لاریجانی رئیس مجالس هشتم تا دهم با ثبت نام نکردن در انتخابات از مجلس آینده کنار کشید تا از پیش از انتخابات گمانه زنی‌هایی برای کرسی ریاست آینده مجلس مطرح شود.

برخلاف مجلس دهم که فراکسیون امید متشکل از اصلاح طلبان به ریاست محمدرضا عارف را در خود می‌دید، مجلس یازدهم با حضور تعداد انگشت شماری اصلاح طلب، مجلسی کاملا اصولگرا خواهد بود.

مجلسی که پیش از تشکیلش، جنگ قدرت میان اصولگرایان برای رسیدن به صندلی ریاست آن آغاز شده بود و حالا با مشخص شدن تکلیف نمایندگان ۲۹۰ کرسی سبز رنگ بهارستان، چند نفر از نمایندگان منتخب، خود را برای نشستن روی کرسی کنونی علی لاریجانی آماده می کنند.

بررسی روزنامه‌ها، تارنماها و خبرگزاری‌های داخلی نشان می‌دهد که رسانه‌های داخلی علاوه بر انعکاس نظرات چهره های سیاسی هر دو جناح اصولگرا و اصلاح طلب به واکاوی چالش های انتخابات و بایدها و نبایدهای مجلس آینده نیز پرداخته اند.

اردوگاه اصلاح‌طلبان

آسیب شناسی، موانع، توصیه ها و راهبردهای انتخاباتی

پارلمان محافظه‌کار و هزار و یک مطالبه مصلحانه

روزنامه اعتماد نوشت: درست یک هفته پیش بود که بالاخره نتایج انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی اعلام شد تا انتخاباتی که روزهای پیش از برگزاری از آن به عنوان «انتخاباتی بی‌رقیب جدی انتخاباتی» یاد شد به پایان برسد. انتخاباتی که شاید بتوان گفت، نمونه‌اش را در ادوار انتخابات کمتر سراغ داشتیم و در نهایت نیز چه به ‌لحاظ میزان و حجم گسترده رد صلاحیت کاندیداهای اصلاح‌طلب از سوی شورای نگهبان و چه از منظر کاهش چشم‌گیر مشارکت انتخاباتی که حدود ۱۰ درصد از کمترین میزان مشارکت در ادوار انتخابات مجلس شورای اسلامی نیز کمتر بود با تمامی انتخابات پیشین متفاوت بود. روزنامه اعتماد: مشارکت حدود ۴۲ درصدی در انتخابات مجلس یازدهم که علل و عواملی متعدد و چند وجهی داشت و شاید به‌ نحوی بتوان اهم این دلایل را در عواملی همچون نارضایتی عمومی ‌از محدود کردن گزینه‌ها و حق انتخاب مردم از جانب شورای نگهبان و مواردی از این دست جست‌وجو کرد حالا از جوانب گوناگون مورد توجه ناظران و تحلیلگران قرار گرفته است.

در این میان فهرست ۳۰ نفره اصولگرایان در تهران که بالاخره در روز آخر به هر ترفند تکمیل و از اجماع نسبی در جناح راست حکایت داشت در حالی پیروز این میدان شد که حدود ۷۵ درصد شهروندان تهرانی واجد شرایط نه ‌تنها به این فهرست رای ندادند بلکه اساسا به هیچ گزینه دیگری هم روی خوش نشان نداده و از حضور پای صندوق‌های رای خودداری کردند. نکته‌ای حائز اهمیت از این قرار که اگر اصلاح‌طلبان این‌چنین شاهد رد صلاحیت بالغ بر ۹۳ درصد کاندیداهای خود در سراسر کشور نبودند و همچون ادوار گذشته، موفق به ارایه فهرست انتخاباتی واحد و مورد تایید شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان می‌شدند چه ‌بسا میزان مشارکت در پایتخت به حدود ۲۵ درصد کاهش نیافته بود و به این ترتیب نتیجه انتخابات نیز دست‌کم در تهران به شکلی دیگر رقم می‌خورد. به ‌ویژه وقتی به یاد بیاوریم در حالی اصلاح‌طلبان درنهایت نتوانستند حتی یک فهرست ۳۰ نفره را به ‌طور رسمی اعلام و از آن حمایت کنند که جناح رقیب در روز آخر به لطایف‌الحیلی که هنوز بر کسی آشکار نشده، موفق شدند لیست اصلی خود را از میان حدود ۱۷ لیست انتخاباتی منتسب به جناح راست در پایتخت مجزا کرده و به پایگاه رای خود معرفی کنند.

مجلس یازدهم دست‌کم ۳ فراکسیون اصولگرا اما مقابل یکدیگر خواهد داشت

روزنامه اعتماد در گفت و گویی با  علی صوفی، عضو شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان آورده است: پیش از این هم اصولگرایان در دوره‌های هفتم، هشتم و نهم مجلس را در دست داشتند؛ همزمان دولت نهم و دهم هم در دست اصولگرایان بود و به نوعی حاکمیت یکدستی را به وجود آورده بودند. اما از این حاکمیت یکدست نه مجلسی کارآمد حاصل شد، نه دولتی کارآمد و نه حتی گامی در مسیر حل مشکلات مردم برداشته شد بلکه این حاکمیت یکدست منجر به وخامت دوچندان اوضاع شد. به‌ طوری که ما در عرصه بین‌المللی شاهد بروز تنش‌های عظیم و صدور قطعنامه‌های گاه و بیگاه علیه ایران و قرار گرفتن کشور در مسیر خطر جنگ بودیم. در عرصه داخلی هم شاهد گرانی، بیکاری و تورم بودیم و در مجموع این اتفاقات باعث شد که کارنامه‌ای قابل ‌قبول از اصولگرایان نداشته باشیم. تعبیرم این است که اصولگرایان رویکرد مردمی ندارند و مردم برای آنان صرفا زینتی انتخاباتی و ابزار هستند. اساسا در تفکر کلی‌شان هم دست‌کم طیفی از جناح راست، حکومت اسلامی را به ‌جای جمهوری اسلامی می‌پسندد. در واقع جمهوریت را نیز به اجبار و از سر ناچاری تحمل می‌کنند. در نتیجه اگر مجلس را در دست بگیرند طبیعتا بر سر تسلط قدرت درون پارلمان با یکدیگر رقابت خواهند کرد. اما اینکه در این رقابت‌ها چه کسی پیروز شود و در نتیجه آن تغییری در وضع مردم ایجاد خواهد شد، نامعلوم است. از طرفی اگر اصولگرایان در انتخابات ۱۴۰۰ دولت را هم در اختیار بگیرند باید شاهد وخامت اوضاع باشیم و متاسفانه باید بگوییم که وضع مردم بدتر نیز خواهد شد.

تلاش اصولگرایان برای گشودن مسیر ۱۴۰۰

روزنامه اعتماد در گفت و گوی دوم خود با محمدصادق جوادی حصار فعال سیاسی اصلاح طلب نوشته است: اصلاح‌طلبان اصلا در این میدان انتخابات حضور نداشتند که ایفای نقش کنند. کاندیدایی هم نداشتند که لیستی را ارایه دهند. بنابراین لیستی هم ارایه ندادند که به‌نحوی، عدم حضور را تداعی می‌کرد. اگرچه اصلاح‌طلبان عنوان کردند که ما انتخابات را تحریم نمی‌کنیم ولی زمانی که لیستی ارایه نمی‌شود، انگیزه لازم برای مشارکت را هم از بین می‌برد.

با این همه اگرچه اصولگرایان به پیروزی رسیدند اما پیش و پس از انتخابات شاهدیم که چگونه دچار اختلافات درون‌جناحی هستند؛ تا آنجا که پس از اینکه ۱۷ لیست انتخاباتی از آنها منتشر شد، سرانجام در روز آخر توانستند به وحدت لیست برسند اما باز هم لیست‌های دیگر به نفع لیست اصلی انصراف ندادند. با این حساب، به نظر شما مشکل اصلی اصولگرایان چه خواهد بود؟

اصولگرایان در مجلس حداقل دو جبهه خواهند بود. به باور من رقابت‌های معطوف به منفعت‌طلبی‌های خاص اصولگرایی، بین این طیف‌ها در مجلس بالا خواهد گرفت. حتی دور از ذهن نیست که در آینده نزدیک شاهد نزاع‌هایی از جنس دعوای احمدی‌نژاد و برادران لاریجانی در مجلس آینده باشیم و مشاهده کنیم که هرکدام از این طیف‌ها یک سر ریسمان نزاع را گرفته‌اند و به سوی خود می‌کشند.

وی همچنین افزود: از نظر من کشور دچار چالش‌های جدی و نوینی می‌شود. از این جهت که اقدامات و اهداف دولت در حوزه‌های مختلف داخلی و خارجی و همچنین روش‌ها و منش‌های به کار گرفته شده که مجلس یازدهم به‌ شدت با آنها زاویه خواهد داشت، با مشکل مواجه شود. در این شرایط اصولگرایان در مجلس آینده احتمالا به ‌سمتی حرکت خواهند کرد که چالش‌ها را پررنگ‌تر کنند و بتوانند نقشی موثرتر در کنترل دولت ایفا کنند. یک سال آینده دولت سالی سخت خواهد بود که نمایندگان اصولگرای مجلس یازدهم طی آن، تلاش می‌کنند تا از همه مشکلات دولت جهت رسیدن به اهداف و آرمان‌های خود و کاهش محبوبیت دولت استفاده کنند.

شـشـمـیـن رئـیـس مـجـلـس کـیـسـت؟

آفتاب‌نیوز نوشت: برخلاف مجلس دهم که فراکسیون امید متشکل از اصلاح طلبان به ریاست محمدرضا عارف را در خود می‌دید، مجلس یازدهم با حضور تعداد انگشت شماری اصلاح طلب، مجلسی کاملا اصولگرا خواهد بود.

مجلسی که پیش از تشکیلش، جنگ قدرت میان اصولگرایان برای رسیدن به صندلی ریاست آن آغاز شده بود و حالا با مشخص شدن تکلیف نمایندگان ۲۹۰ کرسی سبز رنگ بهارستان، چند نفر از نمایندگان منتخب، خود را برای نشستن روی کرسی فعلی علی لاریجانی آماده می کنند.

حالا و با برگزاری انتخابات دوم اسفند ۱۳۹۸ و حضور نداشتن امثال لاریجانی و حداد عادل در مجلس و تعداد پایین نمایندگان اصلاح‌طلب مجلس یازدهم، نام چند نفر از اصولگرایان به عنوان کاندیداهای بالقوه ریاست پارلمان آینده به گوش می‌رسد.

پیش از انتخابات مجلس یازدهم شورای ائتلاف اصولگرایان با ریاست حداد عادل تلاش زیادی کرد تا جناح راست را به سرلیستی محمدباقر قالیباف به وحدت برساند اما این موضوع با مخالفت جبهه پایداری به دبیر کلی مرتضی آقاتهرانی روبرو شد و تا یکی دو روز مانده به انتخابات هم قرار بود لیست‌های شورای ائتلاف و جبهه پایداری متفاوت از هم باشند اما ترس از افتراق و احتمال شکست در انتخابات باعث شد تا دو طرف کمی از مواضع خود کوتاه بیایند و لیست شورای ائتلاف اصولگرایان با حضور کاندیداهای جبهه پایداری ارائه شود.

لیستی که توانست هر ۳۰ کرسی تهران را به خود اختصاص دهد ولی به نظر می‌رسد اختلافات پیش از انتخابات این بار در ۷ خرداد ۱۳۹۹ به داخل پارلمان کشیده شود و ریاست مجلس به محلی برای کشمکش میان اصولگرایان بدل شود.

در این میان قالیباف که با یک میلیون و ۲۶۵ هزار و ۲۸۷ رای به عنوان نفر اول انتخابات به نمایندگی رسیده مدعی ریاست مجلس است. هر چند الگوهای ریاست در ادوار قبل نشان داد که تنها رأی اول تهران بودن دلیلی بر لزوم ریاست نماینده منتخب نخواهد بود. قالیباف با داشتن سوابق نظامی در سپاه و نیروی انتظامی، سه دوره کاندیداتوری ناکام در انتخابات ریاست جمهوری و ۱۲ سال شهرداری تهران یکی از مدعیان سرسخت جانشینی لاریجانی است اما از طرفی مرتضی آقاتهرانی و نمایندگان نزدیک به جبهه پایداری که تعدادشان در مجلس یازدهم کم هم نیست، با این ادعا که ائتلاف لحظه آخری آنان با سایر اصولگرایان این پیروزی را برای جناح راست به ارمغان آورده مدعی دیگری است که حالا ترسی از شکست در انتخابات ندارد و می‌خواهد برای ریاست مجلس حرف جبهه پایداری را به کرسی بنشاند.

آقاتهرانی نقطه برتری خود نسبت به قالیباف را داشتن سابقه نمایندگی در ادوار هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی می‌داند. نکته‌ای که قالیباف از آن بی بهره است. آقاتهرانی با ۸۶۸ هزار و ۳۱۸ رأی نفر سوم تهران شد و با دبیر کلی جبهه پایداری، تشکیلات منسجمی را پشت سر خود می‌بیند ولی در گذشته تنها در مجلس نایب رئیس کمیسیون فرهنگی بوده است و حتی نتوانسته به ریاست یکی از کمیسیون‌های پارلمان برسد.

از طرفی مصطفی میرسلیم با ۸۹۲ هزار و ۳۱۸ رای به عنوان نفر دوم تهران وارد مجلس یازدهم شده است. او هم از حزب قدیمی موتلفه می‌آید ولی مثل آقاتهرانی حامیان پر و پا قرصی ندارد. میرسلیم هم مثل قالیباف سابقه نمایندگی مجلس را ندارد اما برتری او نسبت به دو نفر قبلی حضورش در دولت بوده چرا که از مرداد ۱۳۶۱ تا مرداد ۱۳۶۸ مشاور عالی رئیس جمهور و سرپرست نهاد ریاست جمهوری در دوران ریاست جمهوری حضرت آیت الله خامنه‌ای بوده، در دولت اول هاشمی رفسنجانی سمت مشاور تحقیقاتی رئیس جمهور را داشته (مرداد ۱۳۶۸ تا اسفند ۱۳۷۲) و سابقه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت دوم هاشمی رفسنجانی (اسفند ۱۳۷۲ تا مرداد ۱۳۷۹) را هم در کارنامه دارد و سالهاست عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام است (اسفند ۱۳۷۵ تاکنون). این سوابق مدیریتی باعث شده که میرسلیم هم برای خود در رسیدن به ریاست مجلس یازدهم حقی قائل باشد.

سلامت و امنیت مردم باید در اولویت مجلس یازدهم باشد

ایسنا در گزارشی نوشته است: پروانه مافی، عضو هیئت رئیسه کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها مجلس، درباره اولویت ها و انتظارات از مجلس یازدهم، بیان کرد: دو موضوع مهم بر گردن حاکمیت اسلامی قرار دارد یکی تامین امنیت مردم و دیگری تامین سلامت مردم است. از مجلس یازدهم انتظار می رود این دو موضوع را در اولویت های کاری خود در کنار سایر مسائل قرار دهد. توجه به سلامت مردم در حوزه بهداشتی و پیشگیری از شیوع بیماری هایی نظیر آنفلوآنزا، کرونا و سایر بیماری هایی که در جهان شایع است و سلامت مردم را تهدید می کند یکی از انتظارات از مجلس یازدهم است.

نماینده مردم تهران در مجلس تصریح کرد: همان طور که آیت الله رئیسی در صحبت های خود تاکید داشتند منتخبین مجلس یازدهم نباید اکنون بیکار بنشینند بلکه در این سه ماه باید برنامه ریزی های لازم برای حل مسائل و مشکلات را انجام دهند. برنامه ریزی در حوزه سلامت جامعه چه در بعد تامین منابع مالی و چه در بعد دانش فنی و تخصصی و هم چنین برنامه ریزی برای بهبود وضعیت معیشتی مردم که امروز در تنگنا هستند، انتظاراتی است که از مجلس یازدهم می رود.

این عضو هیئت رئیسه کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها در ادامه با بیان اینکه مجلس یازدهم با شرایط سختی روبروست، خاطرنشان کرد: باتوجه به شرایطی که امروز کشور در آن قرار گرفته و اقدام FATF در راستای قرار دادن ایران در لیست سیاه خود و هم چنین تحریم های نفتی و کاهش شدید درآمدها، مجلس یازدهم روزهای سختی در پیش دارد و باید با برنامه ریزی و کار جدی در اداره کشور نقش آفرین باشد.

مافی در پایان تصریح کرد: منتخبین مجلس یازدهم باید از همین امروز برنامه ریزی و کار جدی را برای حل مسائل و مشکلات کشور آغاز کنند. دوران رقابت های انتخاباتی و شعار به پایان رسیده و اکنون زمان ارائه برنامه عملی و کار جدی برای حل مشکلات است.

بین ۳۰ نفر لیست تهران اختلافات اساسی وجود دارد

«حسن رسولی»، عضو شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان، درباره ترکیب مجلس یازدهم و اختلاف بین گروه‌های مختلف اصولگرا به ویژه پایداری‌ها و طرفداران قالیباف به خبرنگار سیاسی خبرگزاری برنا گفت: ارائه تحلیل و تفسیر دقیق از انتخابات دوره یازدهم مجلس شورای اسلامی مستلزم ورود به فرایند پیش از اخذ رأی از یک سو و نیز نتیجه برگزاری این انتخابات از سوی دیگر است. در فرایند برگزاری انتخابات این دوره به نظر من، بیش و پیش از ادوار قبلی، مرز نظارت و اجرا مخدوش بود. دامنه پیشروی بخش نظارت، تقریبا همه عرصه عمومی اجرای کانون انتخابات را فرا گرفته بود. به گونه‌ای که سخنگوی شورای نگهبان و سایر مسئولان بخش نظارتی در مورد هر دو بخش اجرایی و نظارتی، اظهار نظر کردند.

او افزود: نکته دوم قابل مشهود، رَد صلاحیت‌های بی سابقه بود. از ۲۹۰ نفر نماینده مجلس فعلی ۹۰ نفرشان رد صلاحیت شدند و یا احراز صلاحیت نشدند. در بیش از ۲۰ استان کشور عملا برای یک جریان فکری حتی در یک حوزه انتخابیه امکان معرفی نامزد و ورود به عرصه رقابت‌های انتخاباتی، فراهم نبود. نکته دیگری که باز در فرایند این انتخابات قابل طرح است حوادث و رویدادهای تلخ و رنج آوری بود که از سال ۹۶ و آبان و دی ۹۸ در کشور اتفاق افتاد، به گونه‌ای که به شدت موجب نارضایتی مردم شد و دامنه مشارکت مردم را کاهش داد. براساس آمار رسمی که وزارت کشور ارائه داد، حدود ۴۲ درصد واجدین شرایط در انتخابات شرکت کردند که البته این شاخص، شاخص کمی نیست.

رسولی ادامه داد: گزارشاتی که ما داریم در برخی از حوزه‌های انتخابیه و در بسیاری از شعب اخذ رأی، آرا غیر مأخوذه‌ ریخته شده به صندوق یا برابری می‌کند با لیست و کاندیداهای برنده و یا بعضا، بیشتر از تعداد آرا آنان است. در عین حال با توجه به فقدان عنصر زمینه مشارکت در این انتخابات، جریان اصولگرا که شامل بخش‌های مختلفی می‌شود با یک تلاش در روزهای آخر منتهی به فصل تبلیغات، در غالب لابی‌های پیوسته‌ای که انجام دادند به صورت ترکیبی، لیستی را ارائه دادند که در تهران با مشارکت حدود ۲۰ درصد، این لیست رأی آورد. اما مسائلی که در آینده با آن روبرو خواهیم بود از یک طرف ترکیب مجلس یازدهم، و از سوی دیگر قوه مجریه و روابط و مناسبات داخلی و خارجی به عنوان یک نقطه عطف مهم سیاسی و اجرایی است.

رصد جریان مقابل

روزنامه اعتماد در گفت و گویی با ناصر ایمانی، تحلیلگر اصولگرا آورد: من بارها در مصاحبه‌های قبلی‌ام گفته‌ام که اصلاح‌طلبان باید ادعای‌شان در زمینه ردصلاحیت کاندیداهای خود را ثابت کنند. آنها برای راستی‌آزمایی ادعای خود، باید آمار نام‌نویسی کاندیداهای اصلاح‌طلب را در حوزه‌های انتخابیه با جزییات منتشر کنند تا معلوم شود که ۹ درصد ردصلاحیت شده‌اند یا ۹۳ درصد. اما متاسفانه این کار را نمی‌کنند؛ به این دلیل که می‌دانند نتیجه‌اش چه خواهد بود. مشکل اصلاح‌طلبان ردصلاحیت‌شان نبوده است؛ بلکه مشکل این بوده که اصلاح‌طلبان بسیار کم برای انتخابات یازهمین دوره مجلس نام‌نویسی کردند. به این دلیل که می‌دانستند به‌خاطر عملکردشان رای قابل‌توجهی را از آن خود نمی‌کنند. از این تعداد کمی هم که نام‌نویسی کردند، طبیعتا تعدادی ردصلاحیت می‌شوند؛ همچنان که در میان اصولگرایان هم تعدادی رد صلاحیت شدند. اما مشکل اصلاح‌طلبان این رد صلاحیت‌ها نیست؛ به این دلیل که اصلاح‌طلبان در تهران حداقل ۲ لیست منتشر کردند؛ این بدان معنا است که دست‌کم ۴۵ نفر کاندیدا در تهران داشته‌اند و از این ۴۵ نفر، دست‌کم یک نفر می‌توانست جزو ۳۰ نفر اول تهران باشد اما این امر محق نشد. چرا اصلاح‌طلبان واقعیت‌ها را باور نمی‌کنند؟ واقعیت این است که مردم در این دوره از اصلاح‌طلبان استقبال نکردند. همچنان که در بسیاری از ادوار انتخابات مردم از اصولگرایان هم استقبال نکردند. چرا اصلاح‌طلبان مدام موضوع رد صلاحیت‌ها را تکرار می‌کنند!؟ آنقدر این موضوع را تکرار کرده‌اند که خودشان هم باورشان شده است.

مشکل اصلاح‌طلبان این است که همیشه می‌خواهند در قدرت باشند و اگر دور از قدرت باشند، تمام بازی را به هم می‌زنند. باید قبول کنند که مردم یک دوره به آنها رای می‌دهند و یک دوره رای مردم را نمی‌آورند. همانطور که در انتخابات ریاست‌جمهوری ۹۶ به روحانی رای دادند و به رییسی رای ندادند؛ در آن دوره کسی مگر چیزی گفت!؟

اردوگاه اصولگرا

توصیه ها، برنامه ها، وعده ها و برنامه‌های انتخاباتی

دلیل کاهش مشارکت در انتخابات، نارضایتی از دولت و مجلس است

به گزارش افکارنیوز، حجت‌الاسلام جواد مجتهد شبستری عضو مجلس خبرگان رهبری در رابطه با ارزیابی خود از دلایل کاهش مشارکت در انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی، گفت: این کاهش مشارکت می‌تواند عوامل مختلفی داشته باشد،   البته در انتخابات ریاست جمهوری با توجه به شوری که در آن انتخابات وجود دارد، در برخی شهرها مخصوصاً شهرهای بزرگ شور و علاقه به حضور در پای صندوق‌های رأی در انتخابات دیگر مثل انتخابات مجلس وجود ندارد.

افکار نیوز: به نظر می‌رسد یکی از مهمترین عوامل کاهش نسبی مشارکت در انتخابات مجلس به عملکرد دو قوه مقننه و مجریه باز می‌گردد. احتمالاً مسئله خود مجلس است که آیا عملکرد مجلس در بعد تقنینی و نظارتی که دو وظیفه مهم مجلس است از نظر مردم مثبت تلقی شده است؟

عضو مجلس خبرگان رهبری با بیان اینکه این الگوی مناسبی است که به واسطه آن متوجه می‌شویم مردم عملکرد مجلس را چندان مثبت ارزیابی نکردند، اظهار داشت: البته این به آن معنا نیست که آنهایی که رأی آوردند موفق تر هستند.

حجت الاسلام جواد مجتهد شبستری با اشاره به اینکه عوامل متعدد دیگری می‌تواند در مشارکت مردم تأثیر گذار باشد. مانند احساس وظیفه، حمایت از اصل نظام و فرمایشات رهبری که قطعاً تأثیرگذار است، اظهار داشت: اما دلیل مهم عدم مشارکت بعضی افراد شاید این بوده است که نمایندگان مجلس پس از ورود به مجلس نسبت به وعده‌های خود بی توجه می‌شوند. گاهی مطالبی از برخی نمایندگان منعکس می‌شد که با واقعیات جامعه چندان متناسب نبود و شاید عملکرد مثبتی را در مجموع از مجلس مشاهده نکردند.

وی با بیان اینکه عامل مهم دیگر در کاهش مشارکت نسبی در انتخابات مجلس اخیر عملکرد دولت است، گفت: دولت نتوانسته است در وظایف مدیریتی و آنچه به عهده او بوده مخصوصاً در بعد اقتصادی و مسائل معیشتی انتظارات مردم را برآورده و مشکلات را حل کند و مردم آن تدبیر لازم که از دولت توقع می‌رفت مشاهده نکردند.

دور دوم انتخابات مجلس در کدام حوزه‌های انتخابیه برگزار می‌شود؟

به گزارش خبرگزاری آنا، انتخابات یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی در دوم اسفند برگزار شد. این انتخابات در ۲۰۸ حوزه انتخابیه برای انتخاب ۲۹۰ نماینده بهارستان برگزار شد.

در این میان برخی از حوزه‌های انتخابیه به دلیل حد نصاب نرسیدن آرای نامزدها انتخابات به دوره دوم کشیده شد. بر اساس اعلام ستاد انتخابات وزارت کشور دور دوم انتخابات مجلس در روز جمعه ۲۹ فروردین برگزار خواهد شد. انتخابات در حوزه‌های انتخابیه ذیل باید برگزار شود.

۱-آذربایجان شرقی؛ میانه: رقابت بین علی شامی و بهنام صفایی

۲-فارس؛ سمیرم: رحیم کریمی و اصغر سلیمی

۳-اصفهان؛ لنجان: علی یوسف‌پور و حسین رجایی‌ریزی

۴-البرز؛ کرج، اشتهارد و فردیس: فاطمه آجرلو  و علیرضا عباسی

۵-ایلام؛ دهلران، دره شهر، آبدانان و بدره: بهزاد علیزاده و صادق کرمی

۶-خوزستان: اهواز، باوی، حمیدیه و کارون: شبیب جویجری و احمد سراج

۷-زنجان و طارم: مهدی باقری و نبی‌الله محمدی

۸-کردستان؛ بیجار: حمدالله کریمی و علیرضا زندیان

۹-کرمانشاه: سلطان محمدی‌بابازیدی و ابراهیم عزیزی

۱۰-کرمانشاه؛ اسلام‌آباد غرب و دالاهو: مجتبی بخشی‌پور و نادر نادری

۱۱-گلستان؛ کردکوی، ترکمن، بندر گز و گمیشان: عبدالجلال ایری و رجب محمدآبادی باید در مرحله دوم انتخابات با یکدیگر برای رسیدن به کرسی بهارستان رقابت کنند.

اولویت‌های اقتصادی مجلس جهادی

کمال احمدی در یادداشتی در روزنامه کیهان نوشت: کمتر از ۹۰ روز دیگر تا شکل‌گیری مجلس یازدهم زمان باقی است و منتخبان ملت که خوشبختانه از تخصص‌های لازم برخوردارند، باید قدر این فرصت‌ها را بدانند و برای تک‌تک لحظاتش برنامه‌ریزی کنند تا به‌هنگام تکیه بر کرسی سبز مجلس با دستانی پر از ایده‌های عملی به استقبال چهار سال مسئولیت خطیر نمایندگی بروند. طبیعی است در شرایط فعلی یکی از مهم‌ترین مطالبات مردم از مجلس آتی برنامه‌ریزی برای حل مشکلات معیشتی و اقتصادی است و برهمین مبنا نیز منتخبان ملت می‌توانند راهکارهایی را تدوین و ارائه کنند.

با توجه به اینکه اکثریت قاطع منتخبان ملت در مجلس بعدی را نیروهای انقلابی و اصولگرا تشکیل می‌دهند و این نیروها نیز غالبا خود را مدیون توده‌های محروم جامعه می‌دانند لذا شایسته است این جریان در یک همفکری و انسجام درونی به تدوین دو برنامه کوتاه و میان‌مدت برای اصلاح امور اقتصاد خصوصا بخش مسکن و مالیات به سود اقشار کم‌درآمد و محروم بپردازد. واقعیت این است که طی شش سال گذشته نتیجه اغلب تصمیمات در حوزه مسکن و مالیات به نفع طبقه پولدار و ثروتمند رقم خورده است.

از تلاش مسعود رجوی برای نفوذ به مجلس تا رقابت دو تشکل روحانی اصولگرا و اصلاح‌طلب

باشگاه خبرنگاران نوشت: چند روز از برگزاری انتخابات مجلس گذشته و اغلب احزاب سیاسی لیست‌ موردنظر خود را به مردم معرفی کردند. تاکنون ۱۰ دوره از مجلس شورای اسلامی تشکیل شده و این آرای مردم بوده که همواره جمهوریت نظام را اثبات کرده و نامزدهای موردنظر مردم به مجلس شورای اسلامی وارد شده اند. البته در این میان نقش برخی از افراد و گروه‌ها در حمایت از نامزدها و یا افراد خاص بی تاثیر نبوده است.

انتخابات دوره دهم مجلس شورای اسلامی در شرایطی برگزار شد که حجت الاسلام حسن روحانی در سال ۹۲ به ریاست جمهوری رسیده بود. او تلاش داشت تا با مجلس نهم همکاری خوبی داشته باشد، چراکه خود او ۲۰ سال نماینده مجلس بود و به نوعی خود را فرزند مجلس می‌دانست. در سال‌های آخر دوره دهم مجلس دوباره پرونده مسائل هسته‌ای ایران باز شد و یکی از وعده‌های انتخاباتی حسن روحانی برای ریاست جمهوری حل این مسئله بود. شاید بتوان مهم‌ترین اقدام نمایندگان در این دوره را تصویب برجام دانست.

در این دوره چهار حزب اصلی وجود داشتند؛ حزب لیست امید با متحد کردن چند حزب اصلاح طلب مانند کارگزاران سازندگی، اتحاد ملت، مردم سالاری، ندای ایرانیان، بنیاد امید و اعتماد ملی به سر لیستی محمدرضا عارف، ائتلاف بزرگ اصولگرایان با متحد کردن جبهه پایداری انقلاب اسلامی، جامعتین، موتلفه اسلامی، رهپویان انقلاب اسلامی، جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی و جبهه یکتا به ریاست غلامعلی حدادعادل، حزب اعتدال و توسعه به  عنوان حزب حامی رئیس جمهور به دبیرکلی محمدباقر نوبخت و حزب چهارم متشکل از اقلیت های مذهبی در این دوره حاضر بودند.

حدود ۱۲ هزار نفر در این انتخابات نام نوشتند که حدود ۴۰ درصد از آن‌ها تأیید صلاحیت شدند. در میان افرادی که صلاحیتشان تأیید نشد، چند تن از نمایندگان مجلس نهم و برخی از چهره‌های مشهور سیاسی حضور داشتند، که می‌توان به عنوان نمونه از حمید رسایی، کمال‌الدین پیرمؤذن، مصطفی معین و محسن مهرعلیزاده نام برد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
6 + 5 =