پیوند وعده‌های عملگرایانه با افزایش امید و نشاط اجتماعی

تهران - ایرنا - رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران بر رابطه تنگاتنگ وعده‌های عملگرایانه با افزایش نشاط و امید در جامعه تاکید کرد و گفت: سلامت روان و ایجاد امید و نشاط در جامعه، بیش از هر چیزی باید دغدغه نامزدهای انتخابات باشد.

روزهای اخیر دیوارهای واقعی و مجازی کشور، از تبلیغات انتخاباتی با رنگ و لعاب وعده های رویایی نامزدهای انتخابات مجلس شورای اسلامی آغشته شد، وعده هایی که گاه پا را فراتر از واقعیت گذاشت غافل از این که برآورده نشدن آن، موجبات سلب اعتماد عمومی مردم می شود.

حال آن که وعده های انتخاباتی عملگرایانه نقش بسزایی در ایجاد فضای امید و اعتماد در جامعه دارد و از عوامل افزایش سلامت روح و روان افراد به شمار می رود.

موضوعی که «سید حسن موسوی چلک» رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران بر آن تاکید می کند و می گوید: عرف در همه انتخابات ها بر این محور می چرخد که نامزدها برای کسب آرای بیشتر، وعده و وعیدهایی می دهند که برخی از آن ها، قابل تحقق و برخی دیگر حتی در حیطه اختیارات نامزد مورد نظر نیست. در این میان، اشتغال چند میلیونی، افزایش سه برابری یارانه و پرداخت مستمری بیشتر، میدان مانور نامزدها است که بر آن تمرکز می کنند و با این کار، در واقع انتظاراتی را در افکار عمومی به وجود می آورند. پس می توان گفت وعده های نامزدها، تاثیر بسزایی در افزایش اعتماد یا سلب آن در میان شهروندان دارد.

وی ادامه می دهد: اساس و منطق کار بر این استوار است که نامزدها با تکیه بر ظرفیت ها، فرصت ها و تهدیدهایی که وجود دارد، وعده هایی را بدهند که در صورت پیروزی در انتخابات، بتوانند در جهت اجرایی کردن آن، گام های عملی بردارند. اما دلیل ارائه قول ها و وعده های غیر عملی این است که نامزدها یا شناخت کاملی نسبت به وعده ها ندارند یا عملی شدن وعده ها را خیلی ساده می پندارند.

رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران درباره عواقب عملی نشدن این وعده ها و تاثیر آن بر روح و روان افراد هشدار می دهد و تاکید می کند: نتیجه ای جز ناامیدی مردم نسبت به مسولان ندارد ضمن این که افراد را از خلاقیت و بالفعل شدن استعدادهایشان بازمی دارد.

موسوی چلک ادامه می دهد: شکاف بیشتر میان ملت و حاکمیت هم از دیگر تبعات وعده های دروغینی است که موجبات نارضایتی و ناامیدی را فراهم می کند. بنابراین باید واقع بینانه تر به این امر توجه شود و افراد را ملزم کرد تا از ظرفیت های کشور برای ارتقای شاخص های مردم استفاده و تلاش کنند وعده ها، عملیاتی شوند و از وعده های نشدنی بپرهیزند.

وی درباره تاثیر تخریب و تبلیغ ناامیدی بر میزان جلب یا سلب اعتماد عمومی هم توضیح می دهد: آن چه که قبیح و مورد پذیرش جامعه نیست، تمرکز بر نکاتی است که اخلاق را جریحه دار می کند مانند بکار بردن گزارش ها یا نکات غیرواقعی با هدف کنار زدن رقیب. این برخوردها، بیش از هرچیزی در اذهان عمومی باقی خواهد ماند و در صورت پیروزی در انتخابات هم، مردم هرگز فراموش نخواهند کرد.

این آسیب شناس اجتماعی یادآور می شود: باید این واقعیت را پذیرفت که اعتماد مردم به حکومت، باعث پویایی نظام حکومتی در سطح کلان می شود زیرا باور و اعتماد عمومی، انگیزه حضور و مشارکت سرمایه های اجتماعی را دو چندان می کند و دولتمردان با تکیه بر آن، می توانند در همه عرصه ها پیروز از میدان خارج شوند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 8 =