شکرانه به جای آریم

تهران- ایرنا- دیروز همه آنها که اهمیت حضورشان را می‌دانستند در تمام جغرافیای افتخارآمیز این سرزمین حاضر شدند. برف و باران یخ و سرما و تهمت و طعنه این و آن را به هیچ انگاشتند تا نمایش صبر و مقاومت و ایثار دهند و سرود وحدت و عشق و غیرت بخوانند و چه خوبند این مردم.

روزنامه اطلاعات در یادداشتی به قلم فتح الله آملی،‌ نوشته است: حتی هوای سرد و خیابان‌های یخ‌بسته هم از شور و گرمای جمعیت کم نکرده بود. در پایتخت گرچه خورشید بود و می‌تابید اما برفی که از شب قبل باریده بود بر تن شهر سنگینی ‌می‌کرد. سوزی که می‌وزید و شلاق بادی که بوی انجماد می‌داد تابی برای بیرون آمدن و قدم‌زدن و فریاد نمی‌گذاشت اما آمده بودند مردم. پیچیده در خود اما شکفته چون گل سرخ. لبخند بر لب و فریاد بر دهان. لبخند به‌خاطر حضوری که می‌دانند چه اثری دارد و چه اخمی بر چهره دشمنان این مرز و بوم می‌نشاند و فریاد بر سر آنان که عزتشان را نمی‌خواهند.

آنها که بیش از چهار دهه است منتظر خستگی و نفس‌بریدگی این مردمند. اما انتظار ستوه و تضرع و تسلیم این خلق خدا را که به درازنای تاریخ مردانگی و غیرت این سرزمین، ایستاده‌اند، مغرور و سربلند چون سرو، با خود به گور خواهند برد.

***

۲۲بهمن و مراسم و جشن آن همه شکوه و عظمتش را از همین حضور دارد و همه قدرت و اقتدارش را نیز از همین می‌گیرد. معمولاً در بزرگداشت‌هایی از این قبیل با رژه نیروهای مسلح و یا با نمایش اقتدار نظامی، قدرت و هیمنه یک نظام را به رخ می‌کشند. با نمایش تانک‌ها، زره‌پوش‌ها، ادوات، موشک‌ها، گردان‌های نظامی، نظم دسته‌ها و پرواز نمایشی جنگنده‌ها و سالگرد انقلاب یا استقلال را با نمایش قدرت تسلیحاتی و نظامی جشن می‌گیرند اما در ایران پس از انقلاب این نمایش اقتدار از یک مولفه قدرت نرم اما از هر مولفه قدرت دیگری موثرتر و سخت‌تر بهره گرفته است. قدرت مردم. مولفه حضور و حمایت مردم. با نمایش مشارکت مردمی، و این خیل جمعیتی که هر ساله با اسلام و انقلاب و امام و ولایت و آرمان‌های دینی و ملی و میهنی‌اش تجدید بیعت می‌کند، آنقدر بیدار و هوشیار و فهیم هست که انبوهی از مشکلات و سختی‌ها و تنگناها و ملاحظه دهها و صدها مسأله، بی‌تدبیری و کم‌کاری و پیش چشم داشتن مفسده‌ها و خیانتها و سوء مدیریت‌ها و ظلمها و تبعیضها او را از بصیرت شناخت ضرورت‌ها باز ندارد و دشمنان این آب و خاک را بر سر جایشان ننشاند.

بصیرت و غیرت و شناخت عمیقی که شوربختانه در برخی از کارگزاران و متولیان و مسئولان نیست وگرنه بیشتر به آن خدمت می‌کردند و کمتر در حق آنان جفا روا می‌داشتند و اینهمه به دنبال کسب قدرت و منفعت نبودند و در میانه مشکلات و دشواریها تنهایشان نمی‌گذاشتند… بگذریم.

دیروز اما جدای نمایش وحدت و بیعت هرساله با انقلاب؛ مراسم جلوه دیگری هم داشت. چهل و یکمین سالروز پیروزی انقلاب با چهلمین روز شهادت سردار محبوب این مردم گره خورده بود و به همین اعتبار رنگ و بوی مراسم، جلوه تازه‌ای داشت. پیوند با سردار دلها و قدرشناسی مردم از سرباز فداکارشان که همه با قدرتی که لرزه بر اندام بدخواهان این ملک و ملت می‌انداخت در برابر مردم رئوف و مهربان و سربه زیر و فروتن بود. و نیز فریادهای مردم نشانگر خشم و نفرتی که این مردم از عاملان این جنایت ناجوانمردانه داشته‌اند و دارند.

***

رئیس جمهور در مراسم روز گذشته در میان سخنان مهمی که داشت به یک نکته ظریف اشاره کرد و آن این‌که مجموعه فشارها و تحریم‌ها که در دو سال اخیر بر کشور وارد آمد آنقدر بود و هست که اگر حتی درصدی از آن بر هر کدام از همین کشورهای همسایه ما وارد می‌آمد نفس آنها را می‌گرفت و آنان را به تسلیم یا فروپاشی می‌کشاند اما دولت و ملت آن‌را نه تنها تاب آوردند بلکه ضریب آسیب‌پذیری خود را نیز کاهش دادند. این سخن درست است اما شرط استمرار آن این است ‌که حکومت و دولت و کارگزاران و مسئولان در این جنگ اقتصادی نابرابر تنهایشان نگذارند و قدر این صبر و بصیرت آنان را بدانند و با فروتنی و قدرشناسی و حکمرانی خوب و شایسته و رفع مشکلات آنان و مقابله مؤثرتر با فساد و بیکاری و تورم و تبعیض و تنگ‌نظری و افراط و یکجانبه ‌گرایی و تفرقه افکنی، شکرانه این نعمت وفاداری را به‌جای ‌آرند.

پایان سخن تنها می‌ماند سپاس فراوان از درگاه یزدان به خاطر وجود چنین ملتی و آفرین بر آنان.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 8 =