۳۰ آذر ۱۳۹۸،‏ ۱۵:۵۳
کد خبرنگار: 2531
کد خبر: 83602906
۰ نفر

برچسب‌ها

وفاداری دولت به اصل گفت‌وگو

تهران- ایرنا- دولت روحانی در کنار فعالیت‌های سازنده در سیاست خارجی و مناسبات بین المللی، در سیاست داخلی نیز بر آزادی بیان و جریان آزاد اطلاعات تاکید دارد.

به گزارش گروه تحلیل،‌ تفسیر و پژوهش‌های خبری ایرنا، انسان موجودی اجتماعی است و پدیدارهایی مانند زبان، اخلاق و اندیشه که ویژه آدمی است، محصول روابط اجتماعی به شمار می‌آید.

 یکی از عوامل رشد و تکامل جامعه انسانی ارتباط است که در این میان زبان نقش برجسته‌ای دارد. در واقع سال‌های پایانی سده بیستم را از حیث توجه به مفهوم گفت‌وگو شاید بتوان «عصر گفت‌وگو» نامید. بر این اساس به نظر می‌رسد نوعی گرایش رشدیابنده به سمت گفت‌وگو، وجه غالب همه جوامع جهانی در صورت‌های مختلف باشد.

امروز این منطق در دنیای کنونی پذیرفته شده که سیاست تعاملی بر رویکرد تقابلی برتری دارد چرا که در دنیای به هم پیوسته کنونی، کاربرد ابزارهایی چون دیپلماسی، منطقی‌تر و مطلوب‌تر از چالش‌زایی و تنش‌پراکنی است. از این جهت است که «تعامل یا مصالحه» با «دیپلماسی» و «تقابل یا منازعه» با «جنگ» آمیخته است. زمانی که می‌شود با تعامل مسائل را حل و فصل کرد چه نیازی به تقابل است. در این زمینه جمله معروفی است که می‌گوید «پایان دیپلماسی آغاز جنگ و پایان جنگ آغاز دیپلماسی است».

با توجه به نگرش مبتنی بر عقلانیت هزینه- فایده، تعامل بسیار کم‌هزینه و عاقلانه تر از رویکرد تقابلی و پرخطر است زیرا وقتی با رویکرد تعاملی می‌شود منافع ملی را حفظ کرد ضرورتی برای تقابل نیست. این نکته را نیز باید در نظر داشت که نگرش تعاملی می‌تواند منافع ملی را با کم‌ترین میزان چالش استیفا کند. به بیانی دیگر بهره‌بردن از سیاست تعاملی ما را از چالش‌ها و تنش‌های غیرضروری دور نگاه می‌دارد چون یکی از ثمرهایی که از دل رویکرد تعاملی بیرون می‌آید تنش‌زدایی است.

روی کارآمدن دولت یازدهم در سال ۱۳۹۲ نوید بخش فضای گفت‌وگو و مفاهمه با جهان بود. به نوعی دریچه‌های تازه‌ای بر روی مناسبات جهانی گشوده شد. این در حالی بود که پیش از روی کارآمدن دولت روحانی، ارتباط ما با جهان محدود بود و رو به انزوا بودیم.

 دولت روحانی با از سرگرفتن گفت‌وگوها و تعامل سازنده با جهان نشان داد که سیاست خارجی باید بر بستر سیاست داخلی شکل بگیرد چرا که مفاهیم سیاست داخلی در خارج از مرزها به تعامل بین‌المللی مبدل می‌شود. این مساله منجر به این شد که ایران از کشوری رو به انزوا به کشوری پویا و فعال در عرصه مناسبات جهانی تبدیل شود.

دولت روحانی در کنار فعالیت‌های سازنده در سیاست خارجی و مناسبات بین المللی، در سیاست داخلی نیز بر آزادی بیان و جریان آزاد اطلاعات تاکید کرده است. جریان آزاد اطلاعات با سانسور، ارتباطی معکوس دارد به این صورت که هرچه میزان سانسور کمتر، میزان آزادی در جریان اطلاعات بیشتر است.

در واقع مبنای دولت روحانی این بوده که هرچند بر اساس قانون، اکثریت باید حاکم باشد اما اقلیت باید بطور کامل از حقوق خود برخوردار باشند. مقایسه وضعیت پیش و پس از سال ۹۲ ، گویای آن است که تقویت دیپلماسی عمومی و مقابله با رویکردهای انسدادی قابل ملاحظه بوده است. این رویه را در برداشتن ممیزی آثاری هنری و ادبی به وضوح می توان مشاهده کرد.

ایجاد فضای باز سیاسی و گسترش فضای مفاهمه و پذیرش رقیب از دستاوردهای مهم دولت روحانی بود. بر این اساس، دیالوگ (گفت وگو) جای مونولوگ (تک گویی) را گرفت.

بنابر این، دولت روحانی دارای دو شاخصه مهم به مثابه دو بال اصلی در سیاست داخلی و خارجی است؛ به این معنی که در سیاست داخلی توجه به جریان آزاد اطلاعات و تقویت فرهنگ گفت‌وگو و در سیاست خارجی تعامل سازنده با جهان در دستور دولت قرار گرفت و در این عرصه موفقیت‌های بسیاری را شاهد بودیم.

درباره عملکرد دولت زمانی می‌توان قضاوت عادلانه‌ای داشت که دستاوردها را با توجه به فضاهای ناشی از تخریب داخلی به دست برخی جریان‌های سیاسی تا خروج آمریکا از برجام مورد مداقه قرار داد. با این حال در همین فضا نیز تداوم تعامل‌جویی و حرکت در مسیر گفت‌وگو را می‌توان به عنوان نقطه‌ای مثبت محور سنجش و ارزیابی‌ها قرار داد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 5 =