رویای المپیکی «طوسی» در برزخ «فرمان مسافرتی ترامپ»

تهران- ایرنا- المپیک ۲۰۲۰ توکیو هر لحظه نزدیک‌تر می‌شود و «مریم طوسی» دونده دو سرعت ایران نومیدانه در تلاش است تا برای پیگیری رویای المپیکی خود به آمریکا برود اما هنوز موفق نشده از روی مانعی بزرگ به نام «فرمان ممنوعیت مسافرتی دونالد ترامپ» بپرد.

دونده ۳۱ ساله ایرانی پس از کسب مدال طلای ۴۰۰ متر در رقابت‌های قهرمانی ورزش‌های سالنی ۲۰۱۲ آسیا آن هم با حجاب، به شهرت رسید اما سه سال پس از درخواست روادید آمریکا، در برزخ قانونی گرفتار شده است.

طوسی می‌خواهد به منظور استفاده از تسهیلات و امکانات پیشرفته و مربیان بهتر به آمریکا برود زیرا به خوبی می‌داند که توکیو می‌تواند آخرین فرصت وی برای حضور در المپیک باشد.

ازدواج با یک شهروند ایرانی تبعه آمریکا نیز وی را بیش از پیش مصمم به رفتن کرده است.

طوسی در گفت‌وگوی تلفنی با رویترز اظهار داشت: اخذ روادید برای من به معنای همه چیز است. همه چیز. همسرم هر ماه برای دیدن من با هزینه‌ای زیاد به ایران می‌آید و اگر فشارهای وی نبود به احتمال زیاد حالا در قبرس نبودم و تمرینی هم در کار نبود و به طور قطع رویایم را رها می‌کردم. وقتی برای نخستین بار شروع به پیگیری رویایم برای کسب مدال طلا یا حتی راهیابی به بازی‌های آسیایی کردم، همه مرا مسخره می‌کردند؛ فدراسیون و تمام ورزشکاران. آنها می‌گفتند چطور می‌خواهی با حجاب به این رقابت‌ها راه پیدا کنی؟ اما من با وجود تمرینات کم، موفق به شکستن رکوردها و بردن مدال شدم و حالا در قبرس هستم تا ثابت کنم می‌توانم در المپیک هم این موفقیت را تکرار کنم.

وکیل طوسی در این باره گفت: مشکل این است که مریم در فرآیند اجرایی مرتبط با فرمان مسافرتی ۹۶۴۵ ترامپ که همان ممنوعیت مسافرتی است، گرفتار شده است.

این فرمان که سومین فرمان از زنجیره فرامین مسافرتی ترامپ بود و در سال ۲۰۱۷ اجرایی شد، اخذ روادید آمریکا را برای شهروندان چندین کشور که بیشتر آنها مسلمان هستند، به شدت محدود و سخت کرده است.

وزارت امور خارجه آمریکا از اظهارنظر در خصوص پرونده طوسی خودداری کرده است.

طوسی در ادامه توضیح داد: زمانی که «آلیسون فلیکس» را دیدم به گریه افتادم زیرا متوجه شدم که استعداد تفاوت ما نیست بلکه تفاوت مابین ما تمرینات و در اختیار داشتن شرایط و امکانات آماده‌سازی است.

وی افزود: لباس‌هایی که سایر ورزشکاران زن می پوشند، از لحاظ وزنی تقریبا با روسری من برابر است. اما از نظر من روسری محدودیت نیست. من به دین و مذهبم افتخار می‌کنم. نخستین بار که مرا در کنار یک دختر سوئدی دیدند، همه تعجب کردند اما زمانی که مشغول رقابت و رکوردشکنی شدم، رفته رفته زنان بیشتری را دیدم که با حجاب ورزش می‌کنند و می‌دوند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 9 =