دوتار ایرانی در آستانه جهانی شدن در کلمبیا

تهران - ایرنا- معاون میراث‌ فرهنگی، وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، گفت: پرونده مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار در اجلاس کمیته میراث بشری ناملموس یونسکو مورد ارزیابی قرار می‌گیرد.

محمدحسن طالبیان عصر دوشنبه افزود: این اثر میراث‌فرهنگی ناملموس به آثار ثبت‌شده کشور در فهرست میراث جهانی ناملموس افزوده شود. مهارت‌های سنتی ساختن و نواختن دوتار در زمره قدیمی‌ترین، رایج‌ترین و محبوب‌ترین ابزار موسیقی کشور است که به‌شکل گسترده رواج دارد.

طالبیان تصریح کرد: دوتار یکی از مهم‌ترین سازهای زهی-زخمه‌ای فولکلوریک جوامع محلی روستایی و شهری ایران است و به‌شکل یک کاسه از جنس چوب توت و دسته‌ای بلند از جنس چوب زردآلو یا گردو ساخته می‌شود.

 اجلاس کمیته میراث بشری ناملموس یونسکو  ۹ تا ۱۴ دسامبر ( ۱۸ تا ۲۳ آذرماه) ‌در بوگوتا پایتخت کلمبیا برگزار می‌شود،

حفظ آثار فرهنگی برای نسل های بعدی یک ضرورت است و در سطح جهانی، یونسکو حامی آن شمرده می شود تا هر میراثی که دارای ارزش های معنوی و یا اقتصادی باشد را ثبت و حفاظت کند. ثبت جهانی میراث برای گسترش اجرای مفاد کنوانسیون‌ های حفظ میراث فرهنگی صورت می گیرد. به دنبال این ثبت، برنامه ‌های بین‌المللی حفاظت و مرمت آثار فرهنگی و اقدام‌ های بازدارنده به منظور جلوگیری از تخریب آثار تاریخی در شرایط بحرانی و دوران منازعات داخلی و منطقه‌ ای اجرا می شود.
میراث را به دو دسته تقسیم کرده اند: میراث ملموس و میراث ناملموس. از طرف دیگر آن را به میراث طبیعی و فرهنگی تفکیک می کنند.

میراث فرهنگی ناملموس به تولیدات و فرایندهای فرهنگی گفته می‌شود که با گذشت زمان و از نسل‌های پیشین باقی مانده‌اند. بخشی از دارایی‌های فرهنگی، محصولاتی ملموس مانند ساختمان‌ها یا کارهای هنری هستند. با این حال بخش‌های زیادی از فرهنگ به‌شکل ناملموس است؛ مانند ترانه،  موسیقی،  درام،  توانمندی، آشپزی، هنر صنایع دستی و جشنواره‌های گوناگون است.

این مواردشکل‌هایی از فرهنگ به‌شمار می‌روند که قابل ثبت و ضبط هستند ولی ملموس نبوده و قابلیت ذخیره در محل فیزیکی؛ مانند موزه را ندارند ولی از طریق ابزارها و وسایلی که در آن‌ها به‌کار رفته‌اند قابل تجربه‌کردن هستند. این وسایل فرهنگی توسط سازمان ملل متحد گنجینه‌های بشری نامیده شده‌است.

میراث فرهنگی ناملموس توسط یونسکو به عنوان همتای میراث جهانی یونسکو ترویج می‌شود و تمرکز عمده آن بر جنبه‌های ناملموس فرهنگ است. یونسکو در سال ۲۰۰۱ با انجام تحقیقی در میان کشورها و سازمان‌های مردم‌نهاد تلاش کرد توافق آنان برای ارائه تعریفی از میراث ناملموس و بستن پیمان‌نامه‌ای در این زمینه را به دست آورد که نتیجه آن کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس بود که سال ۲۰۰۳ به تصویب رسید.

عنوان هفت کشور نخست که بیشترین تعداد آثار میراث ناملموس ثبت شده در فهرست میراث جهانی را دارند به کشورهای چین با ۴۰ اثر، ژاپن با ۲۱ اثر، کره با ۲۰ اثر، اسپانیا با ۱۸ اثر، ترکیه، فرانسه و کرواسی با ۱۷ اثر، مغولستان با ۱۴ اثر، ایران، آذربایجان و بلژیک با ۱۳ اثر اختصاص دارد.

تاکنون در مجموع ۵۰۸ اثر از ۱۲۲ کشور جهان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو به ثبت رسیده است، ۴۲۹ اثر در فهرست معرف میراث فرهنگی ناملموس بشریت، ۲۰ اثر در فهرست اقدامات موفق پاسدارانه، ۵۹ اثر در فهرست در خطر و نیازمند پاسداری فوری ثبت شده است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 14 =