الگوی برد- برد میان ایران و آمریکا می‌تواند ادامه یابد

تهران- ایرنا- ترامپ تبادل زندانی میان ایران و آمریکا را حاصل یک مذاکره بسیار منصفانه توصیف کرده و مدعی شده که این امر نشانه آن است که واشنگتن و تهران می‌توانند با هم به توافق دست یابند. حالا فارغ از بحث اعتماد به ترامپ باید این پیام برای واشنگتن آشکار شده‌ باشد که الگوی مبادله اخیر زندانیان می‌تواند کمک کننده‌ باشد به شرط اینکه امریکا از مذاکره برد - باخت وارد مذاکره برد - برد شود. یعنی باید آماده واگذاری امتیازاتی هم‌ارزش خواسته‌هایش از ایران باشد.

گروه اطلاع رسانی ایرنا، در راستای ایفای رسالت آگاهی بخشی به انعکاس برجسته‌ترین گزارش‌های روزنامه‌های مختلف با عناوینی چون الگوی برد- برد میان ایران و آمریکا می‌تواند ادامه یابد، التهاب در انتظار روزهای بدون اینترنت!، ایران جوانمردانه‌ترین نقش را در تحولات عراق داشت، چالش‌های بودجه ۹۹، غلظت نفت در بودجه ۹۹؟، برجام و گسترش اینستکس، سهم سینما و تئاتر از لایحه بودجه سال ۱۳۹۹ و زیبایی به شرط چاقو! پرداخته است، در ادامه به بازتاب گزیده‌ای از این مطالب می‌پردازیم.

الگوی برد- برد میان ایران و آمریکا می‌تواند ادامه یابد

روزنامه ایران با درج مطلبی با عنوان الگوی برد- برد میان ایران و امریکا می‌تواند ادامه یابد، آورد: تبادل زندانی میان ایران و امریکا به گمانه‌زنی‌ها پیرامون فراهم شدن مقدمات مذاکره دوجانبه دو کشور درباره موضوعات اختلافی دامن زده است. تبادلی که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری امریکا آن را حاصل یک مذاکره بسیار منصفانه توصیف کرده و مدعی شده که این امر نشانه آن است که واشنگتن و تهران می‌توانند با هم به توافق دست یابند. در تحولات پرتنش میان ایران و امریکا و تبادل موفقیت‌آمیز زندانی میان دو کشور باید این سؤال را پرسید که چرا آقای سلیمانی از سوی امریکا آزاد شد؟ چون آقای وانگ در ایران بازداشت بود؛ یعنی دو طرف در یک موضع برابر قرار گرفتند و به این نتیجه رسیدند بازی برد - برد را انجام دهند. اگر ایران آقای وانگ را بدون هیچ ما به ازایی آزاد می‌کرد، بازی برد - باخت بود یا بالعکس. این ماجرا حاوی این پیام است که اولاً اگر قرار است ایران و امریکا در موضوعات دیگر مثلاً برجام یا مسائل منطقه‌ای با یکدیگر مذاکره کنند، ابتدا دو طرف باید در موضع برابر قرار گیرند و موازنه به هم نخورد و گرنه به نتیجه نمی‌رسند. همانطور که در این سال‌ها آقای وانگ در زندان بوده و آزاد نشده است. نکته بعدی این است که طرفین باید بپذیرند که باید بازی برد- برد انجام دهند یعنی چیزی را بدهند و بگیرند. سیاست اعلامی ترامپ تا الان حداقل این است که می‌خواهد چیزی را در ازای هیچ چیز بگیرد یا حداقل می‌خواهد نقد بگیرد و در اجرای تعهداتش نسیه عمل کند. حالا فارغ از بحث اعتماد به ترامپ باید این پیام برای واشنگتن آشکار شده باشد که الگوی مبادله اخیر زندانیان می‌تواند کمک کننده باشد به شرط اینکه امریکا از مذاکره برد - باخت وارد مذاکره برد - برد شود. یعنی ترامپ باید در ازای مطالباتش از ایران در ازای برجام و مسائل منطقه یا هر موضوع دیگری، باید آماده واگذاری امتیازاتی هم‌ارزش خواسته‌هایش از ایران باشد در غیر این صورت بعید است الگوی این مبادله بتواند در دیگر حوزه‌ها گره‌گشا باشد.

نه ایران نه امریکا حداقل در سیاست‌های اعلامی‌شان این پیام را مخابره نمی‌کنند که چون این دو نفر آزاد شدند پس برجام نجات پیدا می‌کند. حرف ترامپ در پاسخ به منتقدانش است. همان اندازه که در داخل ایران بحث مذاکره با امریکا یک تابو و امتیاز منفی است و تقبیح می‌شود، این بحث در امریکا و درون حزب جمهوریخواه هم منتقدان جدی دارد که دائم ترامپ را سرزنش می‌کنند چرا دنبال مذاکره با ایران است و موضع محکم ندارد. تقدیر ترامپ از مبادله زندانیان بیشتر از آنکه پیامی به ایران باشد، به منتقدان داخلی‌اش است  که می‌گوید شماهایی که معتقدید نمی‌توان با ایران معامله کرد این ماجرای تبادل نشان داد می‌توان این کار را انجام داد. مسأله این است که مخالفان مذاکره با ایران در امریکا معتقدند این ایران بود که  در برجام برد و موازنه تبادل امتیازات به نفع آن به هم خورد. ضمن اینکه خیلی‌ها در امریکا همچنان به ایران بدبین هستند. چون منافعشان اقتضا می‌کند و بر اساس رقابت‌های حزبی و منافع نمی‌خواهند باب مذاکره با ایران باز شود. این موضع آنها از زمان اوباما بوده است. الان ترامپ معتقد است معامله انجام گرفته است زیرا مابه‌ازای برابری میان طرفین وجود داشت.

التهاب در انتظار روزهای بدون اینترنت!

روزنامه ابتکار در گزارشی با عنوان التهاب در انتظار روزهای بدون اینترنت! می نویسد:‌ روز گذشته حسن روحانی، رئیس‏جمهوری در صحن علنی مجلس و در حین تقدیم لایحه بودجه ۹۹، خبر از اتفاقاتی در حوزه ارتباطات ایران داد. خبری که آن را اینگونه اعلام کرد: «از آغاز دولت یازدهم قدرت پهنای باند تقریبا ۲۰ برابر شده است و این روند را ادامه می‏دهیم تا بتوانیم شبکه ملی اطلاعات را آنچنان تقویت کنیم که مردم برای رفع نیازمندی‌های خود نیازی به خارج نداشته باشند.» این سخنان رئیس‌‏جمهوری با واکنش‌هایی از سوی کاربران شبکه‌های اجتماعی روبه‌رو شد. اکنش‌هایی که گاه اشاراتی به سخنان پیشین او در سال‌های گذشته و شعارهای تبلیغاتی در دوران انتخابات داشت و گاه به تصمیم شبانه‌‏ سران سه قوا به افزایش و سهمیه‌بندی بنزین در ایران. تصورات از سخنان رئیس‏‌جمهوری درباره تقویت شبکه ملی اطلاعات اشاره به تجربه تلخ یک هفته‌ای قطع اینترنت جهانی و اتصال گوشی‌های هوشمند ایرانیان به شبکه داخلی داشت. اتفاقی که برقراری ارتباط با خارج را محدود کرد و سبب شد که در روزهای اول بسیاری از بانک‌ها دچار اختلال شوند، بسیاری از شرکت‌های هواپیمایی و شرکت‌های تجاری دچار ضرر مالی شوند و دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی برای دسترسی به اطلاعات دچار مشکل. با این حال اما با برقراری شبکه‌ داخلی اینترنت در ایران، اپلیکیشن‌های پیام‌رسان ایرانی روی گوشی‌های هوشمند همچنان به کار خود ادامه دادند و رسانه‌های داخلی مشغول به انتشار خبر شدند. بانک‌ها هم توانستند برای دومین بار پس از یک بار تجربه آزمایشی اتصال به سرورهای داخلی، تراکنش‌های مالی را با موفقیت انجام دهند.

اتصالی که بهمن‏ماه سال ۹۷ طی رزمایشی یک بار برای بانک‌ها تجربه شده بود. ۷ بهمن ۱۳۹۷ بود که بنا بر اعلام پدافند غیرعامل کشور، به منظور رزمایش قطع اینترنت، کلیه سرورهای مبتنی بر کارت از ساعت ۱۰ تا ۱۲ به مدت ۲ ساعت قطع شدند. در این فرآیند کلیه پذیرندگان دارای سرور خارج از کشور، از دسترس خارج شدند و پس از پایان رزمایش کلیه سرویس‌ها به حالت عادی بازگشتند. اتفاقی که بنا بر اعلام پدافند غیرعامل، قرار بود که به تناوب در آینده تکرار شود تا درنهایت تمامی پذیرندگانی که دارای سرویس خارج از کشور هستند، از سرویس پرداخت خارج شوند. حالا اما رئیس‏‌جمهوری با سخنان خود که حتی جزئیات روشنی از طرح شبکه ملی اطلاعات را بیان نمی‌کند، سبب شده که تمامی تجربه‌ها از قطعی یا اتصال به شبکه داخلی در کشور میان کاربران تجدید شود و التهابی دوباره میان کاربران شبکه مجازی ایجاد کند. گرچه معزی، معاون ارتباطات دفتر رئیس‏‌جمهوری در واکنش به برداشت‌های صورت‏‌گرفته از صحبت روحانی درباره شبکه ملی اطلاعات در توئیتر نوشته است که توسعه شبکه ملی اطلاعات به معنای قطع اینترنت نیست.

ایران جوانمردانه‌ترین نقش را در تحولات عراق داشت

روزنامه آرمان ملی در مطلبی با عنوان ایران جوانمردانه‌ترین نقش را در تحولات عراق داشت به گفت وگو با حشمت الله فلاحت پیشه عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس پرداخت و نوشت: جمهوری اسلامی ایران بیشترین نقش را در ثبات و بازگرداندن آرامش به عراق ایفا کرد و سیاست منع مداخله و منع تجزیه را در پیش گرفته و آنچه را که به نفع دولت و ملت عراق بود، سرلوحه کار خود قرار داد، اما شاهد بودیم خلاف این مساله در عراق تلقین شد و از آن بهره‌برداری سوء شد. البته دولت ایران نیز در این زمینه ضعیف عمل کرد و آنگونه که شایسته بود نتوانست در بحث نرم و مسائل اقتصادی به خوبی عمل کند. تبلیغات در حوزه بازسازی عراق به خوبی انجام نشد و فضا را برای عوامل معاند باز قرار داد تا تبلیغات وارونه انجام دهند. امری که در اتفاقات اخیر عراق به وضوح دیده شد و عملا مقدار زیادی از اعتراضات به سمت ایران گردش پیدا کرد در حالی که اعتراض مردم عراق به موارد دیگری بود. جمهوری اسلامی ایران جوانمردانه‌ترین نقش را در تحولات عراق داشت، این را با توجه به سیر تحولات عراق از سال ۲۰۰۳ به بعد و نقش سایر کشورها در عراق می‌گویم که همچون ایران خیرخواهانه عمل نکردند و هر کدام به‌نحوی به‌دنبال منافع خود بودند.

جمهوری اسلامی ایران در وهله اول تمام تلاش خود را کرد تا تمامیت ارضی عراق را حفظ کند و مانع تجزیه آن از سوی متعارضین شود. در گام دوم ایران در مساله امنیت عراق هزینه‌های بسیاری انجام و به‌صورت مصداقی داعش را در عراق از بین برد و مانع تصرف قسمت اعظمی از خاک عراق توسط گروه‌های تکفیری شد. در عرصه سیاست نیز جمهوری اسلامی ایران به‌صورت مداوم از هیات‌های عراقی حمایت کرد هم در مساله ابتکار صلاح‌الدین و هم در نشست لندن، جمهوری اسلامی ایران به‌صورت مداوم از دولت و ملت عراق و منافع آنها حمایت کرد. به‌صورت مشخص در نشست‌های اربیل و بغداد نیز این روند ادامه پیدا کرد و سیاست دولت عراق به‌صورت کامل مورد حمایت ایران نیز قرار گرفت. در مرحله بازسازی نیز جمهوری اسلامی ایران هرساله یک خط اعتبار یک‌میلیارد دلاری را نیز تعیین می‌کرد و تمامی ظرفیت‌های فنی و مهندسی موجود را در این راستا به کار می‌گرفت تا در این عرصه نیز در کنار دولت و ملت عراق باشد و همسایه‌ای امن و آباد در کنار خود بسازد.

چالش‌های بودجه ۹۹

روزنامه اعتماد با انتخاب تیتر چالش‌های بودجه ۹۹ نوشت: لایحه بودجه سال آینده که دیروز به مجلس تقدیم شد در بخش درآمدها با چالش‌هایی روبه‌رو است که نمی‌توان به سادگی از کنار آنها گذشت. اول اینکه تحقق برخی منابع درآمدی با چالش‌هایی همراه خواهد بود. به عنوان مثال در بودجه سال آینده درآمدهای مالیاتی ۱۹۵ هزار میلیارد تومان پیش‌بینی شده است. تحقق این میزان درآمد نیازمند کاهش معافیت‌های مالیاتی یا افزایش پایه‌های مالیاتی جدید خواهد بود که البته این امر ممکن است با مقاومت‌هایی همراه باشد، مانند آنچه در جریان مالیات‌ستانی از پزشکان و نصب کارتخوان فروشگاهی رخ داد. درآمدهای نفت نیز به کمترین میزان خود رسیده و عملا بدبینانه‌ترین حالت ممکن برای آن ترسیم شده است. هر چند دولت امیدوار است بتواند بخشی از عدم تحقق درآمدها را با انتشار اوراق قرضه جبران کند اما باید به این نکته توجه کرد که در شرایط سخت اقتصادی تحقق درآمدهای دولت با مشکلات عدیده‌ای مواجه خواهد بود. نکته دیگر درخصوص بودجه این است که هدف کلی بودجه به صورت واضح و شفاف مشخص نیست و می‌توان عنوان کرد که این بودجه در راستای برنامه ششم توسعه تدوین نشده است.

هر چند شاید دلیل این امر موقعیت ویژه کشور باشد. ارقامی که در بودجه تعیین می‌شود تا حد زیادی نمایانگر سیاست دولت در آن سال است. به عنوان مثال با افزایش سهم صنعت به دنبال ارتقای بخش تولید و کاهش معضلات مربوط به آن هستیم. اما بودجه سال آینده سیاست مشخصی را دنبال نمی‌کند. هر چند بارها جناب نوبخت درخصوص بهبود قدرت خرید مردم سخن گفته‌اند اما نمی‌توان با افزایش یارانه نقدی و غیرنقدی همچنین اعطای یارانه معیشتی، تغییر مثبتی در قدرت خرید افراد ایجاد کرد. دولت باید سیاست‌های ضدتورمی را به صورت ویژه در بودجه بگنجاند تا بتواند در راستای افزایش قدرت خرید افراد گام بردارد. اصلاح قیمت بنزین و اعطای ارز دولتی به کالاهای اساسی نمی‌تواند مصداق بهبود قدرت خرید افراد باشد، چراکه قدرت خرید تنها در کالاهای اساسی خلاصه نمی‌شود.

غلظت نفت در بودجه ۹۹؟

روزنامه دنیای اقتصاد با درج گزارشی با عنوان غلظت نفت در بودجه ۹۹؟ می نویسد: بودجه سال ۱۳۹۹ کشور از حیث منابع بالغ بر ۷. ۱۹۸۸ هزار میلیارد تومان بسته شده است. این عدد در قیاس با قانون بودجه ۹۸، حدود ۱۴ درصد رشد داشته است. این رقم بودجه، شامل دو بخش بودجه عمومی و بودجه شرکت‌ها و بانک‌های دولتی می‌شود. سهم منابع بودجه عمومی در حدود ۸.۵۶۳ هزار میلیارد تومان و سهم بودجه شرکت‌های دولتی، بانک‌ها و موسسات انتفاعی حدود ۹. ۱۴۸۳ هزار میلیارد تومان بوده است. در نتیجه در حدود سه چهارم بودجه کل، مربوط به شرکت‌ها و بانک‌های دولتی و موسسات انتفاعی بسته شده است. بودجه شرکت‌ها در مقایسه با قانون بودجه سال جاری، ۲. ۱۶ درصد رشد را ثبت کرده است. بودجه عمومی نیز در بخش منابع و مصارف، به دو بخش منابع و مصارف عمومی و منابع و مصارف اختصاصی تقسیم می‌شود. آنچه در اصطلاح به‌عنوان بودجه از آن یاد می‌شود، همان منابع عمومی دولت است. چرا که منابع اختصاصی، منابعی را در برمی‌گیرد که محل مصرفشان همان دستگاه ایجادکننده درآمد است. در واقع این منابع چندان در اختیار دولت نخواهد بود و در اختیار دستگاه ایجادکننده است. از این رو، آنچه در حوزه ابتکار عمل دولت است، منابع عمومی است. درآمدهای اختصاصی وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی در قانون بودجه سال جاری، معادل ۴. ۷۱ هزار میلیارد تومان بوده است که در سال ۹۹ با نزدیک به ۱۱ درصد رشد به ۷۹ هزار میلیارد تومان رسیده است.

اما در حوزه عمل اصلی دولت، یعنی منابع عمومی دولت رکورد جدیدی را ثبت کرده است. میزان منابع عمومی در لایحه‌ای که دیروز رئیس دولت به مجلس داد، ۵/ ۴۸۴ هزار میلیارد تومان منابع عمومی دیده شده است: یعنی مجموع درآمدهای دولتی، واگذاری دارایی‌های سرمایه‌ای و واگذاری دارایی‌های مالی. دولت در لایحه سال آتی، نسبت به قانون بودجه سال ۹۸، ۸ درصد رشد دیده است، اما یک نکته در اینجا وجود دارد. دولت قانون بودجه امسال را در مرداد ماه با اصلاحات اساسی روبه‌رو کرد. طوری که سقف منابع عمومی با ۹۸ هزار میلیارد تومان عقبگرد مواجه شد. در واقع، دولت به این نتیجه رسید که برآورد منابع عمومی، معادل ۹۸ هزار میلیارد تومان با خوش‌بینی همراه بوده و باید ارقام بودجه اصلاح شوند. با این حال با وجود اینکه شرایط تحریمی همچنان بر اقتصاد ایران حادث است، لایحه بودجه ۹۹ با ۸ درصد افزایش نسبت به قانون بودجه اولیه امسال بسته شده است. در حالی‌که دولت در نسخه اصلاحی بودجه ۹۸، به این نتیجه رسیده بود که رقم تحقق یافته منابع عمومی در سال جاری، از حدود ۳۸۶ هزار میلیارد تومان فراتر نخواهد رفت.

برجام و گسترش اینستکس

روزنامه شرق با انتخاب مطلبی با عنوان برجام و گسترش اینستکس نوشت: بیانیه اخیر مشترک بلژیک، دانمارک، سوئد، فنلاند، نروژ و هلند در حمایت از سازوکار مالی اینستکس برای کمک به عملیاتی‌کردن مبادلات بازرگانی اروپا و ایران می‌تواند وضعیت برجام و امید به آینده آن را بهبود ببخشد. این سؤالی است که در کمیسیون اخیر برجام نیز پاسخ روشنی به آن داده نشد. در واقع اگر به ادامه بیانیه نگاهی بیندازیم که ایران را تشویق به احترام به تعهدات برجامی خود کرده، می‌توان نتیجه گرفت با توجه به واکنش‌های انفعالی آلمان و فرانسه در قبال گام چهارم ایران در رفع تدریجی و متقابل تعهدات خود در برجام که ضمن اشاره به احتمال خروج کامل جمهوری اسلامی ایران از برجام به خروج از تعهدات ان‌پی‌تی یعنی عهدنامه منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای نیز اشاراتی شده است، اکنون کشورهای کوچک‌تر این اتحادیه که زمانی هرکدامشان روابط بازرگانی گسترده‌ای با ایران داشتند، خواسته‌اند ضمن ترغیب ایران به خودداری از برداشتن گام‌های خطیر به‌سوی خروج از برجام، به سمت نوعی همکاری متقابل البته در اندازه نه‌چندان بزرگ گام بردارند. به  نظر نمی‌رسد این تحبیب و ترغیب هشداردهنده تأثیری در تصمیم قاطع مسئولان ارشد کشور داشته باشد. استدلال ایران این است که یا باید طرف‌های مقابل در برجام نیز به تعهدات خود به‌طورکامل عمل کنند یا جمهوری اسلامی نیز به خود حق می‌دهد متقابلا تعهدات خود را نادیده بگیرد.

هرگونه رفتاری حتما باید متضمن دفاع از منافع عمومی مردم باشد. معمولا سیاست‌های خارجی کشور از مجاری دولتی یا مجاری نظامی انعکاس می‌یابد. مجاری سیاسی و اداری طبیعتا می‌کوشند راهی برای خروج و گشایش باز بگذارند و مجاری نظامی باید به‌عنوان نیروی بازدارنده به دیپلماسی کمک کنند. باید ضمن احترام به غیرتمندی، فداکاری، ایثار، جهاد و شهادت،  سیاست‌گذاران را به ایفای وظایف خود در حوزه دیپلماسی تشویق کرد. جهان خواهان جنگ نیست و جنگ به سود منطقه و ایران و مردمان هم نیست. فارغ از اینکه در جنگی گسترده چه کسی پیروز شود، نسل‌های آینده باید به‌جای بهره‌مندی از میراث پیشینیان، با محرومیت‌ها و جبران خسارت‌ها و خرابی‌های برجای‌مانده کنار بیایند، وگرنه از اینستکس کشورهای کوچک چیزی بیش از اینستکس بزرگان برنمی‌آید. معمولا در زمان‌های بن‌بست، سیاست‌مداران و دولت‌هایی هستند که برای منافع ملی هم که شده می‌کوشند میان‌داری کنند و تلاش خواهند کرد منادی صلح و احتراز از درگیری بیشتر باشند. زمان تنگ است و آینده مبهم. چه بهتر که بتوان گفت‌وگوهای صلح‌جویانه را پاس داشت تا با تفاهمی عزتمندانه و حفظ حقوق ملی به آینده و حقوق آیندگان نیز اندیشید. بر دولتمردان است که انجام وظایف و تعهدات اصلی خود را در راه حفظ منافع ملی دنبال کنند و اظهارنظر با ادبیات سخت‌تر را به مسئولان آن بسپارند.                                                                          

سهم سینما و تئاتر از لایحه بودجه سال ۱۳۹۹

روزنامه ستاره صبح با انتخاب تیتر سهم سینما و تئاتر از لایحه بودجه سال ۱۳۹۹نوشت: لایحه بودجه سال آینده کشور که شامل بودجه عمومی سال ۱۴۰۰ نیز هست، به مجلس ارائه‌شده و در دو بخش سینما و تئاتر، افزایش رقم خاصی در بودجه مشاهده نمی‌شود. بر اساس پیوست‌های ارائه‌شده در این لایحه، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی که بودجه مصوب هزینه‌ای آن برای سال ۹۸، ۲۱ هزار و ۸۲۱ میلیارد و ۲۱۰ میلیون ریال بود، برای سال ۹۹، بدون محاسبه آنچه به‌عنوان یارانه خواهد گرفت، ۲۴ هزار و ۳۱۵ میلیارد و ۵۳۰ میلیون ریال بودجه پیشنهاد داده است. با توجه به این رقم در کل وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، برآورد هزینه‌ای سال ۱۳۹۹ برای آنچه به‌عنوان «برنامه حمایت و گسترش هنرهای نمایشی» اعلام‌شده، ۸۴ میلیارد و ۱۱ میلیون تومان تعیین‌شده، درحالی‌که مصوب بودجه امسال تئاتر ۸۲ میلیارد و ۳۲۲ میلیون تومان بوده است. از این بودجه هم طبق اعلام مدیران تئاتری فقط حدود ۲۰ درصد تابه‌حال داده‌شده و از ابتدای امسال دست‌کم نزدیک به هفت میلیارد تومان بدهی روی دست اداره کل هنرهای نمایشی بابت حمایت از گروه‌های نمایشی و برگزاری جشنواره‌ها مانده است.

حمایت از برگزاری جشنواره‌ها و همایش‌های مربوط به نمایش، حمایت از تولید و اجرای نمایش‌های صحنه‌ای، سنتی و آیینی و توزیع در شبکه نمایش خانگی، نظارت بر فعالیت‌های نمایشی، صدور مجوز، کمک به فعالیت‌های تئاتر موزه عروسکی، کمک به مؤسسات مراکز، انجمن‌ها، کانون‌ها، تشکل‌های صنفی وابسته و خانه تئاتر از برنامه‌های تشریح شده در زیرمجموعه «حمایت و گسترش هنرهای نمایشی» است. در این‌ بین برای کمک به بنیاد فرهنگی و هنری رودکی هم مثل قبل ردیف جداگانه‌ای در ذیل برنامه‌های تئاتر گنجانده‌شده که ۹ میلیارد تومان از بودجه تئاتر به آن تعلق می‌گیرد، درحالی‌که سال قبل این رقم ۷ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان بود. همچنین از برنامه‌های مشخص‌شده، حمایت جدا از خانه تئاتر به همراه راه‌اندازی موزه حذف‌شده است؛ اما برای سازمان امور سینمایی، ۲۱۰ میلیارد تومان در لایحه بودجه سال آینده در نظر گرفته‌شده که این رقم در لایحه سال قبل ۲۰۵ میلیارد تومان بود.در بخش برآورد هزینه‌ای سال ۹۹، ۱۳۳ میلیارد تومان آمده و در بخش تملک دارایی‌های سرمایه‌ای رقم ۱۵ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان برآورد شده است.

زیبایی به شرط چاقو!

روزنامه اطلاعات در گزارشی با عنوان زیبایی به شرط چاقو! چیست؟ نوشت: ‏جراحی زیبایی و ترمیمی صورت به اعمالی گفته می‌شود که توسط آن می‌توان در چهره افراد تغییراتی را ایجاد یا آسیب‌هایی را جهت زیباسازی صورت برطرف کرد. روزانه افراد بسیاری برای انجام جراحی‌های زیبایی و ترمیمی صورت به مراکز زیبایی و درمانی مراجعه می‌کنند که هدف از مراجعه افراد به این مراکز بهره‌مندی از ظاهری زیبا و جذاب است. ‏امروزه به سختی می‌توانی جوانان ایرانی را ببینی که صورتشان را به دست اعمال جراحی نسپرده باشند. اعمال جراحی پلاستیک بخصوص جراحی بینی نه تنها در میان جوانان بلکه در میان آحاد جامعه بشدت رایج شده است. این در حالی است که با رایج شدن مدل‌های مختلف بعضی‌ها چند بار تن به این اعمال جراحی می‌دهند و صورتشان را از شکل می‌اندازند تا در فضای مجازی فالور جمع کنند. بیشتر مردم ساکن در اروپا صورتشان دارای کک و مک است و چون همه دارند نه تنها در پی از بین بردن آن نیستند بلکه آن را جزو اصول زیبایی می‌دانند. ‏به محض اینکه نام جراحی پلاستیک به گوشمان می‌خورد یاد بینی‌های چسب خورده،گونه‌های ناهنجار و لب‌های نازیبا می‌افتیم که به مدد جراحی دگرگون شده‌اند. اما آیا واقعیت جراحی پلاستیک تنها انجام دادن این گونه اعمال جراحی زیبایی است. جراحی پلاستیک یک نوع ویژه از جراحی است که می‌تواند ظاهر و توانایی عملکرد فرد را تغییر دهد. عمل‌های بازسازی منجر به اصلاح نقص‌ها بر روی صورت یا بدن می‌شوند که شامل نواقص تولد فیزیکی همانند لب ترک‌خورده و بدریختی‌های گوش، آسیب‌های ضربه مانند گاز گرفتگی حیوانات، سوختگی یا بازسازی سینه زنان پس از جراحی سرطان سینه هستند. ‏

حمید رضا فتحی دبیر دهمین کنگره جراحی پلاستیک و زیبایی می‌گوید: بسیاری از پزشکان غیر فوق تخصص پلاستیک و زیبایی مبادرت به انجام بعضی از اعمال زیبایی می‌کنند که صرفا هدفشان مادی است و کمتر به مشکلات روحی و جسمی بیماران توجه می‌کنند. ‏ به دنبال آن هستیم که راهکار قانونی در این زمینه ایجاد شود تا معضلات ناشی از اعمال جراحی زیبایی و پلاستیک که توسط افراد غیر متخصص انجام می‌شود، کمتر شود. بدشکلی یا دفورمیتی پس از انجام جراحی عمده عوارض رینوپلاستی به شمار می‌رود و در این کنگره تلاش شده که فوق تخصصان جراحی پلاستیک و متخصصان گوش و حلق و بینی که از گروه‌های هدف کنگره هستند با تجارب و اطلاعات مهم آشنا شوند که نتیجه عمل جراحی بسیار رضایت‌بخش باشد. آمار دقیقی در این زمینه وجود ندارد ولی باید به این مسئله توجه داشت که متاسفانه دلالان به حوزه گردشگری سلامت ورود یافته و باید ساماندهی‌های لازم توسط مراجع ذیربط انجام گیرد و نظارت‌های دقیقی در این راستا حاصل شود. دلالان، گردشگران سلامت را متاسفانه برای اینکه سود بیشتری داشته باشند به پزشکان غیر حاذق و یا غیرمتخصص ارجاع داده و این مسئله عواقب زیادی را برای بیماران، پزشکان ایرانی و همچنین حوزه سلامت در کشور دارد که ضرورت داشته هرچه سریعتر مراجع ذیربط نظارت و ساماندهی‌های لازم را در این حوزه انجام دهند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 11 =