چند پرسش از جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما

همین چند روز پیش بود که جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما جشنی پرطمطراق در محلی گران‌قیمت برپا کرد که پرسش‌های بسیاری را پیش روی این صنف از سینما قرار داده است.

انتشار تصویری از واژگون کردن یه کودک کار در سطل آشغال موجب جریحه‌دار شدن احساسات مردمی شد و هرکسی با انتشار این تصویر آن را تقبیح کرد و از کودکان کار گفت.

اهالی سینما هم در این راه پیشتاز بودند و در صفحات خود به این موضوع پرداختند. اما جالب آنکه همین افراد اخیرا در جشنی که با توجه به محل برگزاری و عکس‌های منتشر شده از آن مشخص است که در فضایی گرانقیمت برپا شده است.

تقدیر از تهیه کنندگان قطعاً اقدام قابل تقدیری است اما پرسش اصلی آنکه آیا نمی‌شد جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما بجای برپایی جشنی با این هزینه گزاف، بودجه این مراسم را صرف تهیه کنندگان قدیمی سینما کنند؟

در جایی که این روزها مشکلات متعددی از تهیه کنندگان قدیمی سینما به گوش می‌رسد برگزاری جشنی با هزینه چند صد میلیون تومان چه دردی را از سینمای ایران دوا می‌کند. برپایی این جشن در شرایطی که وضعیت اقتصادی مردم به دلیل تحریم‌های ظالمانه دشوار است نتیجه‌ای جز افزایش فاصله بین اهالی سینما و مردم را ندارد.

با این تفاسیر، این پرسش‌ها در ذهن متبادر می شود که هزینه این جشن که از سوی جامعه صنفی نمایش فیلم تدارک دیده شده از چه طریقی تهیه و چه شخص یا اشخاصی این هزینه چند صد میلیون تومانی را برای یک میهمانی یک شبه فراهم کردند؟

صرف هزینه‌های یاد شده در حالی است که سیدضیاء هاشمی از اعضای جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما در این مراسم اظهار کرده که امروزه بسیاری معتقدند تا سرمایه نباشد امکان خلق هنر نیست اما به شخصه معتقدم باید سرمایه در خدمت هنر قرار گیرد نه کسی که اصالت آن را زیر سوال ببرد و برای هنرمند تعیین تکلیف کند.

بنابراین بهتر است تلاش کنیم سرمایه را در خدمت فرهنگ و هنر قرار دهیم و از ورود سرمایه افرادی که فرهنگ و هنر را تفرجگاه خود قرار می‌دهند پرهیز کنیم.

حال اینکه بودجه صرف شده در این مراسم نیز در خدمت فرهنگ و هنر بوده پرسشی است که باید از مسوولان جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما پرسیده شود.

پرسش دیگر آنکه دلیل در نظر گرفتن تندیس ابوریحان بیرونی برای تقدیرشوندگان در این مراسم به چه منطقی بوده است؟ آیا ابوریحان بیرونی به عنوان یکی از دانشمندان ایرانی ارتباط و فصل مشترکی با سینما داشته که در تاریخ نیامده است؟

تقدیر از زینب تقوایی تهیه کننده فیلم سمفونی نهم از دیگر شگفتی‌های این جشن بود و با توجه به انتقادهای زیاد از حضور این فرد در قامت تهیه کننده سینما و عدم پاسخی شفاف درباره چگونگی صدور کارت تهیه کنندگی وی همچنان جای سوال است.

 در جایی که وجاهت صدور مجوز تهیه کنندگی فردی زیر سوال است تقدیر از وی حتما شائبه برانگیز خواهد بود. آیا تقوایی از سرمایه گذاران سینماست یا بیش از ۱۰ فیلم را در قالب مدیرتولید به سرانجام رسانده است؟ اساس حضور افراد به عنوان تهیه کننده چیست و آیا بین افراد و تعیین شرایط برای صدور کارت تهیه کنندگی، قانون و آیین نامه ملاک و معیار نیست؟

البته این تنها شگفتی فهرست تقدیرشوندگان این جشن نیست که انتخاب سینماگران فعال زن در جایی که افراد دیگری نیز حضور دارند جای پرسش دارد.

از همه مهمتر، چرا این جشن چند صد میلیونی را در محلی ساده‌تر برگزار نکردید؟ در جایی که صحبت از نزدیکی طیف‌های مختلف تهیه کنندگی است آیا نمی‌شد این جشن را در خانه سینما و با شرایط ساده برگزار کرد؟

آیا حضور یک اسپانسر که با توجه به حساسیت‌های تهیه کنندگان در بخش سرمایه گذاری نیازمند شفاف سازی است، تنها دلیل برگزاری جشنی چند صد میلیون تومانی شد؟

و اما کلام آخر آنکه افکار عمومی در انتظار شفاف سازی تهیه کنندگان است و به نظر می‌رسد ارائه شفاف اطلاعات از فعالیت‌های انجام شده از سوی جامعه صنفی تهیه کنندگان سینما و انتشار هزینه کردها و هزینه محل اقامت و تامین این هزینه‌ها از سوی منابع مالی مختلف می‌تواند مسیر روشن‌تری را در اختیار افکار عمومی قرار دهد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
5 + 4 =