برجام، خاورمیانه پرتنش را حفظ می‌کند

تهران- ایرنا- رضا نصری کارشناس مسائل بین الملل معتقد است: اگر اروپا مایل است موضوع برجام ختم به خیر شود، لازم است «حُسن نیت» ایران را به رسمیت بشناسد و با جدیت و قاطعیت، رویکردی متناسب با آن اتخاذ کند. برجام بیش از هر چیز یک وسیله برای ایجاد ثبات و صلح و تنش‌زدایی است و لازم است همین کارکرد آن هم در افکار عمومی جهان و همسایگان برجسته شود.

گروه اطلاع رسانی ایرنا در راستای ایفای رسالت آگاهی بخشی به انعکاس برجسته ترین گزارش های روزنامه های مختلف با عناوینی چون «برجام، خاورمیانه پرتنش را حفظ می کند، عفو بی سابقه، چرا بی اعصاب شدیم؟، چرا دانیال زاده به ایران بازگشت؟، واشنگتن امیدوار به تصمیم اروپا برای خروج از برجام است، بورس در سیبل شبه کارشناس ها، باخت سیاسی و قیصر، شاعر درد بود» پرداخته است، در ادامه به بازتاب گزیده ای از این مطالب می پردازیم:

برجام، خاورمیانه پرتنش را حفظ می کند

روزنامه «آرمان ملی» در مطلبی با عنوان «برجام، خاورمیانه پرتنش را حفظ می کند» رضا نصری کارشناس مسائل بین الملل آورد: ایران مایل نیست با خروج کامل از توافق هسته‌ای نظام بین‌المللی عدم اشاعه و ثبات و امنیت منطقه و اروپا را برهم بزند. به همین دلیل هم هست که گام‌های حساب‌شده و برگشت‌پذیری برداشته تا همه طرفین را مجدداً‌ به چارچوب برجام برگرداند. اگر اروپا مایل است موضوع برجام ختم به خیر شود، لازم است این «حُسن نیت» ایران را به رسمیت بشناسد و با جدیت و قاطعیت، رویکردی متناسب با آن اتخاذ کند. برداشته شدن تحریم‌های تسلیحاتی قطعا یک دستاورد مهم امنیتی است و قدرت مانور ایران را در صحنه بین‌المللی و منطقه‌ای به طرز قابل ملاحظه‌ای افزایش می‌دهد. به همین خاطر دولت آمریکا و رژیم‌های متخاصم منطقه نسبت به «عادی‌سازی» روابط ایران و جهان در این حوزه خاص به شدت نگران و حساس هستند. به‌ویژه اینکه ایران به‌عنوان یک تولیدکننده سلاح‌های متعارف قابلیت فراگیری تکنولوژی و اعمال مهندسی معکوس بر انواع سلاح‌های پیشرفته را دارد و رفع این موانع می‌تواند به سرعت منجر به جهش قابل ملاحظه‌ای در صنعت دفاعی کشور شود. اما باید توجه داشت که پتانسیل و دامنه فواید برجام می‌تواند بسیار وسیع‌تر از فواید ورود ایران به بازار اسلحه باشد. برجام بیش از هر چیز یک وسیله برای ایجاد ثبات و صلح و تنش‌زدایی است و لازم است همین کارکرد آن هم در افکار عمومی جهان و همسایگان برجسته شود.

عفو بی سابقه

روزنامه «ایران» در گزارشی با عنوان «عفو بی سابقه» می نویسد: «عفو بی‌سابقه»؛ این شاید بهترین عنوانی باشد که سخنگوی قوه قضائیه برای موافقت رهبری انقلاب با درخواست ابراهیم رئیسی داشته‌اند. اتفاقی که از این جهت صفت «بی‌سابقه» را به خود گرفته که محکومان امنیتی را هم شامل می‌شود، همان افرادی که در همه مناسبت‌هایی که پیشنهاد عفو داده می‌شده، جایی در لیست قوه قضائیه نداشته ‌اند. اما ویژگی دوم این عفو نیز تعداد محکومانی است که شامل آن می‌شوند. اگر پیش از این لیست ۷۰۰ نفره و یا نهایتاً هزار نفره از محکومان برای عفو پیشنهاد داده می‌شد، این بار این تعداد به ۳ هزار و ۵۵۲ نفر رسیده است. همزمان با میلاد پیامبر اکرم(ص) و امام جعفر صادق (ع)، لیستی از واجدین شرایط به مقام معظم رهبری تقدیم شد که به گفته غلامحسین اسماعیلی، تفاوت‌هایی با گذشته دارد. غلامحسین اسماعیلی در حاشیه همایش فرصت‌های تحول در سازمان قضایی نیروهای مسلح در پاسخ به سؤالی در مورد عفو تعدادی از محکومان امنیتی گفت: خوشحالیم که در ایام میلاد پیامبر اکرم(ص) و امام جعفر صادق (ع) رهبر معظم انقلاب با پیشنهاد ریاست قوه قضائیه مبنی بر عفو تعدادی از محکومان موافقت کردند و این عفو با عفوهای ادوار گذشته که لیست واجدین شرایط محضر مقام معظم رهبری تقدیم می‌شد، تفاوت‌هایی دارد. اسماعیلی در ادامه به بیان این تفاوت‌ها پرداخت و گفت: معمولاً در عفوهای موردی که لیست تنظیم و تقدیم مقام معظم رهبری می‌شد، عدد مشمولین عفو بین ۷۰۰ تا هزار نفر بود؛ اما در این مرحله عددی معادل ۳ هزار و ۵۵۲ نفر از محکومان دادگاه‌های عمومی، انقلاب، نظامی و تعزیرات حکومتی مورد عفو مقام معظم رهبری قرار گرفتند که در عفوهای موردی این تعداد، یک عفو بی‌سابقه است.

چرا بی اعصاب شدیم؟

روزنامه «ابتکار» در گزارشی با درج عنوان «چرا بی اعصاب شدیم؟» نوشت: این جمله که «ما مردمان خشنی هستیم» این روزها زیاد از زبان‌مان شنیده می‌شود. جمله‌ای که اگر تا به حال نوعی قضاوت اخلاقی بود و در آن تردید می‌کردیم، حالا پژوهش‌ها و آمارها نشان می‌دهند که چندان هم بیراه نیست. خشونت روز به روز در حال افزایش است، ولی بروز و نمود آن فرق کرده است. ما از «خشن» های فعالی که زد و خورد می‌کردند و از سلاح‌های سرد برای درگیری استفاده می‌کردند، تا حدی تبدیل شده‌ایم به «خشن» های منفعلی که به شکل‌های مختلفی در اجتماع و در فضاهای مختلف از جمله فضای مجازی خشونت خود را نشان می‌دهیم. خشن‌ بودن ما رابطه مستقیمی با شادی و رضایت از زندگی دارد؛ ملاکی که آمارهای آن نیز چنگی به دل نمی‌زند. براساس آماری که شبکه راهکارهای توسعه پایدار از رده‌بندی شادترین کشورهای جهان در سال ۲۰۱۹ طبق روال سال‌های گذشته به سفارش سازمان ملل منتشر کرده است، ایران در میان ۱۵۶ کشور دنیا در جایگاه ۱۱۷ قرار دارد.
از مهم‌ترین عواملی که بر میزان رضایتمندی و شادی افراد اثر دارد، می‌توان به دستمزد بالا و اختلاف طبقاتی اندک میان شهروندان یک جامعه اشاره کرد. سرانه تولید ناخالص داخلی یکی از شاخص‌های اندازه‌گیری رضایتمندی افراد از وضعیت معیشتی آنها است. برای محاسبه این شاخص، تولید ناخالص داخلی کشور را که دربرگیرنده مجموع ارزش کالاها و خدماتی است که طی یک سال، در یک کشور تولید می‌شود، بر جمعیت تقسیم می‌کنند و عددی که به دست می‌آید سرانه تولید ناخالص داخلی آن محسوب می‌شود. مطالعات بسیاری نشان داده‌اند که میزان شادی شهروندان یک کشور با این شاخص رابطه مستقیمی دارد. میزان درآمد بیشتر به افراد امکان می‌دهد تا از سطح آموزش و بهداشت مناسب‌تری برخوردار شوند، در تهیه مایحتاج اساسی زندگی به مشکل برنخورند و در وقت آزاد خود به تفریحات گوناگون بپردازند. برخورداری از امنیت شغلی و اجتماعی، تبعیض جنسیتی حداقلی، بهره‌مندی از آزادی‌های اجتماعی و حقوق مدنی سبب می‌شود تا مردم یک کشور احساس رضایت بیشتری از زندگی‌شان داشته باشند.

چرا دانیال زاده به ایران بازگشت؟
روزنامه «شرق» در گزارشی با عنوان «چرا دانیال زاده به ایران بازگشت؟» آورد:
رسول دانیال‌زاده که به او لقب «سلطان فولاد» و «ابربدهکار بانکی» داده بودند، پس از تحمل شش ماه حبس درحالی‌که به قید وثیقه آزاد شده بود، به بهانه درمان از کشور خارج شد و دیگر به ایران بازنگشت. او ۲۲ آبان سال جاری به کشور بازگردانده شد و آن‌طورکه اسماعیلی، سخنگوی قوه قضائیه می‌گوید به میل خودش به کشور بازگشته است. در روزهایی که هنوز نام رسول دانیال‌زاده با حروف اختصاری منتشر می‌شد، حجم بدهی بانکی او از سوی محسنی‌اژه‌ای، سخنگوی سابق قوه قضائیه، دوهزارو ۶۰۰ میلیارد تومان اعلام شد؛ اما درحال‌حاضر قوه قضائیه حجم بدهی بانکی دانیال‌زاده را چهار هزار میلیارد تومان اعلام کرده است. او که چهار فرزند دارد، شرکت‌هایی را به نام همسر و فرزندانش در حوزه‌های مختلف ثبت کرده است. رسول دانیال‌زاده، عضو هیئت‌مدیره چندین مجموعه فولادی است، به‌همین‌دلیل عنوان «سلطان فولاد» را یدک می‌کشید. شرکت صنایع لوله گالوانیزه روی‌پوشان قزوین، شرکت کارخانجات نورد و لوله سمنان، شرکت لوله گالوانیزه ماهان سمنان، شرکت مجتمع فولاد گیلان و شرکت فولاد کاویان مجموعه شرکت‌های اقماری متعلق به او هستند. در حوزه پزشکی هم فعالیت‌هایی داشته است. این بدهکار بزرگ بانکی دو شرکت به نام طب و توسعه تپش و توسعه طب قلب تأسیس کرد و در زمینه صنعت سلامت کشور هم فعالیت‌هایی داشته است. نام او در پرونده بانک سرمایه، بانک ملی و ملت به‌دلیل بدهی‌های هنگفت به سیستم بانکی درج شده است.

واشنگتن امیدوار به تصمیم اروپا برای خروج از برجام است

روزنامه «اعتماد» در مطلبی با عنوان «واشنگتن امیدوار به تصمیم اروپا برای خروج از برجام است» در گفت و گو با مارک فیتزپاتریک مدیر پیشین قاره امریکا موسسه بین‌المللی پژوهش‌های استراتژیک می نویسد: درون دولت ترامپ، نهایتا خودشان را قانع کردند که ایران هیچ واکنشی به خروج از برجام نشان نمی‌دهد و خب مشخص شد که این پیش‌فرض غلط از آب درآمده ‌است. دولت امریکا انتظار دارد که در ادامه فرآیند اقدامات تقابلی ایران، اروپایی‌ها را برای بازگرداندن پرونده ایران به شورای امنیت قانع کند. بگذارید این را بگویم، هر چند دولت امریکا از افزایش ظرفیت هسته‌ای ایران خرسند نیست، اما همزمان احتمالا خیلی از آنها پشت پرده نسبتا از روند رویدادها رضایت دارند، چراکه اقدامات ایران احتمال اقناع طرف‌های باقی‌مانده را در برجام برای بازگرداندن تحریم‌های شورای امنیت افزایش می‌دهد.

بورس در سیبل شبه کارشناس ها

روزنامه «دنیای اقتصاد» در مطلبی با عنوان «بورس در سیبل شبه کارشناس ها» آورد: فضای اصلاحی بورس تهران در هفته‌های اخیر، موج تازه‌ای از گروه‌های ضدتحلیلی را به راه انداخته است که نه تنها برای فعالان کنونی، بلکه برای عموم مردم و آینده بازار سهام خطرناک است. افرادی که در لباس کارشناس به سم‌پاشی اذهان می‌پردازند و کسب سود در بورس را صرفا متکی بر رانت یا شانس عنوان می‌کنند. توجیه ناکامی و ساده‌اندیشی، ریشه‌های ظهور و جذابیت این نوع ادعاهاست که اگر تحلیلگران واقعی به مقابله با آن نپردازند تبعات جدی نظیر گریز عموم مردم از سرمایه‌گذاری در بورس و بی‌توجهی سهامداران به تحلیل را در پی دارد. تولید پرتیراژ کارشناس و بلافاصله تبدیل شدن آنها به جریان‌های ضدکارشناسی پیامدهای عمومی دوران رونق و سپس اصلاح بورس تهران محسوب می‌شود. در واقع در دوره صعود دسته‌جمعی قیمت‌ها، هر نوع تحلیلی سودده می‌شود و افراد ارائه‌دهنده آنها را به کارشناس تبدیل می‌کند؛ اما با فروکش هیجان و قرار گرفتن سهام در مسیر اصلاحی، این گروه به نمادهایی تبدیل می‌شوند که به‌جای درس گرفتن از اشتباهات بر طبل عدم تحلیل‌پذیری بورس تهران و نیاز به رانت برای موفقیت می‌کوبند. تاوان چنین تصمیمی بی‌اعتمادی عمومی به بازار سهام، کم‌عمق ماندن معاملات و هم‌زمان تشویق سیاست‌گذار به مداخله می‌شود که بازار سهام کشورمان همواره با آن درگیر است. «دنیای‌اقتصاد» در سرمقاله ۹ آبان امسال به خطر «شبه‌کارشناس» ها برای اقتصاد ایران پرداخت؛ جایی که آمیختن برخی واقعیات درست با انگاره‌های غلط منجر به نتایج فاجعه‌آمیزی می‌شود که تهدید بزرگی برای اقتصاد کشورمان محسوب می‌شود.

باخت سیاسی
روزنامه «جهان صنعت» در گزارشی با عنوان «باخت سیاسی» می نویسد:
تیم ملی فوتبال کشورمان مقابل عراق بحران‌زده که که خیابان‌های کشورش هفته‌هاست صحنه حضور معترضان است، تن به شکستی تحقیرآمیز داد. به نظر می‌رسید عراقی‌های خسته از اعتراض و خشونت در صحنه داخلی کشورشان بی‌رمق‌تر و بی‌انگیزه‌تر از این مقابل ایران ظاهر شوند، آما بازی طور دیگری رقم خورد، عراقی‌ها خوب نبودند، ما بد بودیم، آن قدر بد که هیچ وقت این‌گونه پا به میدان مسابقه نگذاشته بودیم، آن‌قدر بد که تعابیر مختلفی از این شکست به گوش می‌رسد، از تبانی گرفته تا مصلحت و شکست تحمیلی تا یک باخت سیاسی! شاگردان ویلموتس بی‌برنامه، شلخته، ازر هم گسیخته و عصبی بودند. تنها خشونت و بس. بازی ناامیدکننده تیم ایران، بازیکنانی عجیب و مربی‌ عجیب‌تر، عملکرد ضعیف تیم، ترکیب اشتباه و بازیکنانی که بد ظاهر شدند، از شجاعی گرفته تا طارمی و آزمون؛ این توصیف ساده‌ای از عملکرد بازیکنان ایران و شاید شکست مشکوک و پرحاشیه مقابل عراق است.

قیصر، شاعر درد بود

روزنامه «توسعه ایرانی» در گزارشی با عنوان «قیصر، شاعر درد بود» نوشت: قیصر امین پور در ۲ اردیبهشت ما ۱۳۳۸ در خوزستان متولد شد و جنگ را از نزدیک‌ترین فاصله با گوشت و پوست و خونش لمس کرد، دکترای ادبیات گرفت و تا آخرین روز زندگی‌اش در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به تدریس مشغول بود. دستخط‌اش هنوز روی تخته سیاه دانشگاه تهران بود که کلاس را با پارچه‌های سیاه پوشاندند. ۸ آبان‌ماه ۱۳۸۶ «حرف آخر عشق» به الفبای مرگ رسید و دستور زبان عشق کامل شد و او در اوج سرودن و از عشق گفتن، خاموش شد.  ویژگی شعر قیصر این است که مثل شعر مهدی اخوان ثالث شعر روایی است؛ قصه می‌گوید و یک «منِ راوی» در برشی از یک تصویر وجود دارد و روایت می‌کند. امابرخلاف اخوان که از حماسه و عصیان اعتراضی و موتیوهای سیاسی و اجتماعی بهره می‌برد قیصر امین پور تنها به روایت زندگی در شاعرانه ترین شکلش می‌پردازد. بنابراین مضمون نیز در شعر او میانه‌رو است. قیصر امین پور در نثرهای ادبی‌اش به ساده‌ترین شکل ممکن حرف می‌زند، بدون حتی ذره‌ای پیچیدگی. اگر چه پس از مرگ قیصر بسیاری از جناح‌ها کوشیدند تا او را به نام خود بزنند، اما قیصر نه شاعر راست بود و نه شاعر چپ؛ قصیر شاعر درد بود.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 11 =