۲۶ آبان ۱۳۹۸،‏ ۱۳:۱۱
کد خبرنگار: 802
کد خبر: 83542904
۱ نفر

برچسب‌ها

چرا من‌ها؟ را کنار بگذارید

هنگامی که مشکل یا پیش آمد ناگواری برای فردی رخ می دهد یکی از پرسش‌هایی که در بیشتر مواقع از خود می‌پرسیم این است که «آخر چرا من؟!»

وقتی بیمار می‌شویم یا اینکه تصادف می‌کنیم، وقتی وسایل کارمان خراب می‌شود، هنگامی که در روابط‌ با دیگران به مشکلات اساسی برمی‌خوریم یا زمانی که یکی از عزیزان‌ خود را از دست می دهیم، در هر یک از لحظات و شرایط دشوار زندگی فقط همین یک جمله را تکرار می‌کنیم  «چرا من؟!» یا اینکه « چقدر آدم بد اقبالی هستم!»،‌ 

باید پاسخ داد که: «چرا شما نه؟!» آیا تاکنون با خود فکر کرده اید برتری شما نسبت به تمام بشریت چیست که بلا و مصیبت برای همه باشد اما برای شما نه؟! فکر کنید که چرا هنوز باور ندارید زندگی همیشه سرشار اتفاقات خوب و مثبت نیست و اتفاقات بد هم جزء طبیعی و جدانشدنی زندگی است؟
به این بیندیشید که فارغ از تمام اتفاقاتی که در گذشته افتاده و فارغ از نوع تربیت‌ و این که احتمالاً کم‌طاقت بارآمده‌اید، چرا تا این سن، هنوز نفهمیده‌اید قرار نیست مثل دوران کودکی دنیا به‌کام‌ باشد و باید نحوه‌ مدیریت بحران و برخورد با مشکلات را یاد بگیرید؟ و اگر این را فهمیده‌اید، چرا دنبال اصلاح اشتباهات و افزایش خودآگاهی و توانمندی‌تان نرفته‌اید که کمتر آسیب ببینید؟
رخدادهای بد، تلخ و آسیب‌زننده، بخشی از روند طبیعی زندگی هر انسانی هستند. اگر می‌توانید کسانی را نام ببرید که هیچ رویداد بدی را در زندگی تجربه نکرده‌اند، در حالی که از جزییات زندگی‌شان خبر ندارید.
بنابراین در شرایط سخت، دو راه در پیش دارید: یا اینکه تلاش کنید با افزایش آگاهی و عزت‌ نفس‌ خود و توان رویارویی با بحران را پیدا کنید و زندگی‌ را با وجود تمام زیروبم‌ آن خوب پیش ببرید و یا با ناله کردن مدام و دل‌سوزاندن به حال خود و تکرار مداوم «چرا من؟!» که خیلی وقت‌ها هیچ پاسخی هم برایش وجود ندارد، هم آدم‌ها را از دوروبرتان فراری دهید و هم تا ابد کنج اتاق‌ بنشینید و آنقدر غصه بخورید تا باقی زندگی‌ هم از دست برود.

امروز جایی بروید که بتوانید به این راه‌کارها خوب فکر کنید و یکی را برای ادامه‌ مسیر خود برگزینید. درنظر داشته باشید که اگر هزارتا دوست و فامیل و افراد نزدیک و یاری‌ دهنده هم داشته باشید، سرانجام آن‌که باید تصمیم بگیرد در بحران بماند یا از آن بیرون بیاید، خودِ شما هستید.

**عوامل ایجاد تشویش و ناآرامی
یکی از دلایل تشویش و ناآرامی همگان بویژه بزرگسالان وجود انبوهی از کارهای ناتمام است. براساس تحقیقات به عمل آمده تمام کردن کارهای نیمه تمام، موجب احساس نشاط و آرامش روانی می شود. بنابراین سعی کنید قبل از شروع فعالیت های جدید، با برنامه‌ریزی و مدیریت زمان کارهای نصفه و نیمه گذشته را به اتمام برسانید.
در پایان روز هنگام خواب افکارتان را روی یک صفحه سفید از یک دفترچه یادداشت بنویسید، نوشتن اهداف و افکار چند مزیت دارد اول اینکه افکار خود را از ذهن به کاغذ می سپارید، دوم اینکه افکار نظم و  ترتیب پیدا می کنند، سوم شاید در مقابل هرکدام راه حلی یا چاره ای بنویسید و چهارم فراموش نخواهند شد.


متخصص روانشناس بالینی 

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 5 =