۲۳ مهر ۱۳۹۸،‏ ۹:۲۰
کد خبرنگار: 1062
کد خبر: 83516863
۰ نفر

برچسب‌ها

«مِمَرآمود»؛ جانی در بناهای معماری

تهران-ایرنا- نمایشگاه «مِمَرآمود» پوشاندن معماری بر تن معمارش را معنا می‌کند و در یک خلق تلفیقی معماری به مثابه تن پوش در دستان هنرمندان فرم می گیرد و جانی دمیده می‌شود.

مِمَرآمود عنوان نمایشگاه انفرادی چیدمان مرضیه خالقی است که روز جمعه ۱۹ مهرماه با حضور منصور فلامکی هنرمند صاحب نام معماری و مرمت به هنربانی غزال زارع در گالری ژاله افتتاح شد و تا ۲۶ مهرماه برپاست.

در این نمایشگاه هنرمند موفق شده است با به خدمت گرفتن مدیوم های مختلف هنری به خلقی دست یابد که می توان آن را معمارانه‌ی مُد نامید.

 خالقی در این نمایشگاه خود را با چالشی هنرمندانه روبرو کرده و معماری شهر بم را در تن پوش هایی بازسازی و طراحی کرده است.
در بیانیه این نمایشگاه به قلم هنرمند آمده است: پس از بیست سال معماری، خاطره ی دنباله‌دار پرواز خیالم از عجین شدن آدمیان با خاک، پارچه، قیچی، خانه و بازار را انشای دیگری می کنم با معماری های پوشیده بر تنم.

ساختن معماری بر تن معمارش می‌تواند همذات با یک معماری عینیت یافته باشد و این بار، بازار بم، یک پروژه ملی با فرمی مانوس، شلوغ و خاکی رنگ، مرجع معماریِ ساختن تن‌پوش هایم و زادن الگوی مِمَرآمود شد. یادم هست که نقشِ تنها نیست، کمالِ فرم است، احجام را بارها ساخته تا بر تنِ انسان کنم، حتی اگر زمین ویران شود.

خالقی ­­­­­در گفتگو با خبرنگار هنرهای تجسمی ایرنا درباره عنوان نمایشگاه گفت: من معمار هستم؛ کلمه مِمَر یا ممار از همان معمار و نام هنرمند گرفته شده و از آنجایی که کانسپت (بن مایه) این نمایشگاه پوشاندن معماری بر تن معمارش است باید پوششی بر تن یا بر بنا، ضمیمه اسم مِمَر می شد که همان اندود یا آمود است و در نهایت به نام  مِمَرآمود رسیدیم. 

این هنرمند در تشریح ایده شکل گیری این نمایشگاه گفت: می خواستم خاطره خیال انگیز کودکی ام از سال ها همراهی با پدر درکارگاه خیاطی اش را با بیست سال کار و حرفه‌ کنونی‌ام که معماری است آمیخته و آثاری را خلق کنم که گمان می‌رود نیاز هنر معاصر نیز است.

وی افزود: اهمیت رسانه‌های نوین و معرفی ارائه اثر متفاوت از آغاز کار تا نتیجه با تاکید بر اهمیت روند تولید اثر، ارزش کمتری از نتیجه پایانی ندارد و ایده شکل گیری این نمایشگاه ارایه اثر و همچنین ارایه روند تولید است.

وی اظهار کرد: محتوای این نمایشگاه در غالب پژوهش مکتوب انجام شده است که به روند خلق اثر می‌پردازد و با مخاطب نیز وارد تعامل می‌شود. همچنین این آرت ورک (کار هنری) که نماد پوشش است و خاصیت مادینگی دارد در نمایشگاه نصب شده و تعدادی تصویر حالتی از تعلیق را به نمایش گذاشته‌ است.

اسناد اولیه روند تولید آثار و همچنین الگوی اولیه ایده در این نمایش از جنس پارچه است که مرتبط با اتودهای(مشق های) اولیه هنرمند است و نمایش یک ویدیو که تبدیل احجام به لباس را بصورت انیمیشن به نمایش می گذارد می تواند اندیشه بنیادین این نمایشگاه را نمایان کند.

خالقی در مورد رویکرد هنری خود گفت: در هنر مدرن به خلاق و ماهرانه بودن انسان در هر زمینه هنر، در مقایسه با خوانش کلاسیک تاریخ هنر اعتقاد دارم و دنبال یا قائل به سبک خاصی نیستم.

وی با اشاره به خلق آثاری تلفیقی در نمایشگاه گفت: شاید اساس آن خاطره هایی از کودکی باشد اما به صورت جدی و حرفه‌ای پایه اش معماری است فرم هایی از بنا که سالها نقشی در ساختن آن ها داشته ام بی‌واسطه تن پوش شده‌اند.

این هنرمند با اشاره به نقش هویت بخشی هنر به جامعه گفت: هنر صورتی از ابراز معناست و قطعاً زمینه‌ای برای پیوستگی های فرهنگی و محیطی با معماری و طراحی ایجاد می کند و می توان به صورت ماهرانه از آن در فرهنگ سازی بهره برد.

خالقی آموزش را بستری برای تولید آثار هنری عنوان کرد و افزود: ولی من همچنان به بعد خلاقانه هنر اعتقاد زیادی دارم که شاید تنها با آموزش فراهم نشود و تشخیص ارزشهای واقعی هنر در زمینه های حرفه ای و حوزه معماری و لباس دغدغه امروز من است.

در بیانیه این نمایشگاه به قلم غزال زارع هنربان این نمایشگاه آمده است:

در هنر معاصر، بیش از هرچیز رابطه بین مخاطب و هنرمند، حاصل پیوند طبیعت و انسان در یک زمینه مشترک است.
آدمی با درک خویش و گذر از عالم خیال، از طبیعت وام گرفت، نخست سرپناهی ساخت و رفته‌ رفته آن چه برای پوشاندن مرزهای جغرافیای جسمش می‌دید، صورت ناب هنرمندی یافت.
در نهایت آن چه بافت، آن چه ساخت یا دستفرسود شد، یا آراسته شد یا آویخته.

نمایشگاه مِمَرآمود تا ۲۶ مهرماه همه روزه بجز شنبه ها از ساعت ۱۶ الی ۲۰ در گالری ژاله به نشانی خیابان کریمخان، خیابان ایرانشهر، کوچه نوشهر، پلاک ۳ میزبان علاقمندان به هنر خواهد بود.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 11 =