دستاوردهای مرد سخنگو

تهران- ایرنا- حضور «علی ربیعی» در مقام سخنگوی دولت، طی ماههای گذشته باعث بهبود ارتباط دستگاه اجرایی با مردم و ارتقای جایگاه سخنگوی دولت به یک جایگاه فعال و تاثیرگذار شده است.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، چهار ماه از انتصاب «علی ربیعی» به سمت سخنگوی دولت می‌گذرد. عملکرد ربیعی در این چهارماه باعث شد تا نه تنها دولت بیش از پیش در ریل «شفافیت» حرکت کند که برای اولین بار در ایران، سخنگو از جایگاه یک پاسخ دهنده به سوالات، به جایگاه یک نهاد اطلاع رسانی و شفافیت تغییر کند که این را می‌توان یکی از دستاوردهای رسانه‌ای دولت دوازدهم، ارزیابی کرد. 

از نوبخت تا ربیعی، ده ماهی که بدون سخنگو گذشت

پس از استعفای «محمدباقر نوبخت» از سمت سخنگویی دولت و به دلیل نیاز وی به تمرکز بر مسوولیت ریاست سازمان برنامه و بودجه، در مرداد ماه ۱۳۹۷، دولت برای مدت حدود ۱۰ ماه بدون سخنگو ماند. در طول این مدت، گزینه‌های متعددی به عنوان سخنگوی احتمالی دولت مطرح شدند اما کسی به عنوان سخنگوی دولت، معرفی نشد. البته این امر مسبوق به سابقه بوده است و در دولت‌های پیشین نیز دوره‌هایی بوده است که دولت‌ها به دلایل مختلف، برای مدتی سخنگوی رسمی نداشته باشند. 

در این دوره حدود ۱۰ ماهه بود که رسانه‌های منتقد، به صورت مداوم دولت را معرض انتقاد قرار می‌دادند و از رییس جمهوری می‌خواستند تا هرچه زودتر سخنگویی برای دولت منصوب کند اما به نظر می‌رسید که دولت ترجیح داد تا زمانی که فردی توانمند، متخصص، آشنا به رسانه و مسوولیت پذیر را برای این مسوولیت نیافته است، به صورتی موقت، بدون سخنگو باقی بماند.

از سوی دیگر و در میانه سال گذشته، علی ربیعی با وزارت «تعاون، کار و رفاه اجتماعی» خداحافظی کرد و در حاشیه دولت، به فعالیت‌های مشاوره‌ای و سیاسی خود ادامه داد تا زمانی که بستر و شرایط لازم برای حضور یک سخنگوی جدید مهیا شد. در نتیجه علی ربیعی در خرداد ماه امسال، به سمت سخنگوی دولت منصوب شد؛ سخنگویی که این بار با کوله باری از علم روز رسانه‌ و تجربه حضور در آن، وارد گودی شده است که به خوبی میدان‌داری آن را می‌داند.

ربیعی، ترکیب دانش و تجربه

علی ربیعی برای جامعه رسانه‌ای کشور آشنا است. ربیعی علاوه بر تجارب سیاسی، در دهه‌ی ۱۳۷۰ حضوری تاثیرگذار در روزنامه «کار و کارگر» داشت و زیر و بم رسانه‌ها را شناخت. تجربه موفق ربیعی در عرصه روزنامه نگاری تا جایی پیش رفت که وی جایزه «قلم بلورین» را در سال ۱۳۷۷ برای بهترین سرمقاله، کسب کرد. ربیعی در دهه‌ی ۱۳۸۰، از فعالیت روزنامه‌نگاری، به سمت تدریس در دانشکده‌های علوم ارتباطات و مدیریت رفت. حاصل تدریس‌های وی در طی دو دهه‌ی اخیر، نگارش ده‌ها مقاله، کتاب و پژوهش و همچنین مشاوره و راهنمایی نزدیک به صد پایان نامه بوده است.

حضور ربیعی در روزنامه «کار و کارگر» در دهه‌ی ۱۳۷۰ و دانشکده‌های علوم اجتماعی و ارتباطات در دهه‌ی ۱۳۸۰، باعث شده است تا وی هم تجربه کافی و هم دانش روزآمد در حوزه رسانه‌ را توامان داشته باشد.

مقالات و پژوهش‌های ربیعی، حوزه‌های گسترده‌ای را در بر می‌گیرد اما تمرکز وی بر موضوعاتی همچون فضای مجازی، شبکه‌های ماهواره‌ای، آسیب‌شناسی رسانه، رسانه‌های نوین و مانند آن بوده است که نشان می‌دهد ربیعی به عنوان سخنگوی دولت، نه تنها تجربه حضور در رسانه را داشته است که بر رسانه‌های نوین و فضای مجازی نیز تسلط دارد. در عین حال دوران تدریس وی در مراکز دانشگاهی و دوری از مسوولیت‌های سیاسی، باعث شد تا ربیعی با نسل جوان ایرانی آشنا شود و زبان و نگاه آنان را به خوبی بشناسد. ربیعی برخلاف بسیاری از همنسلان خود، شبکه‌های اجتماعی را شناخته است و در فضای رسانه‌ای امروز، میدان دید وسیع‌تری دارد و دریافته است که مقتضیات رسانه‌ای جهان امروز، متفاوت با ده‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ است.

وزیری که شفاف عمل کرد

ربیعی در دوران حضور خود در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نیز رابطه خوبی با رسانه‌ها داشت و توانست فضای رسانه‌ای این وزارتخانه را تغییر دهد. مهمترین رویداد رسانه‌ای این وزراتخانه در دوران تصدی ربیعی، حادثه کشتی «سانچی» بود؛ سانحه‌ای که نشان داد ربیعی به خوبی قادر است فضای رسانه‌ای جامعه در یک بحران را مدیریت کند. در حالی که بسیاری از وزارتخانه‌ها یا سازمان‌ها ترجیح می‌دهند در زمان بروز بحران، در سکوت و ابهام به کار خود ادامه دهند، در زمان وقوع حادثه کشتی سانچی، علی ربیعی به سرعت و با برگزاری نشست‌های خبری شفاف و حضور در برنامه‌های خبری تلویزیونی، به خوبی موج شایعات درباره این حادثه را مهار کرد و پاسخگوی سوالات و ابهامات شد. در عین حال حضور وی در کشور چین و مدیریت میدانی بحران از نزدیک‌ترین نقطه ممکن و همراه با حضور مستمر رسانه‌ها، به افزایش شفافیت درباره این دلایل وقوع حادثه و نحوه مدیریت بحران کمک کرد.

ربیعی در زمان وقوع حادثه تلخ کشتی سانچی، توانست با مدیریت فضای رسانه‌ای، مانع از بروز و گسترش شایعات و اخبار جعلی درباره این حادثه شود و فضای رسانه‌ای را مدیریت کند.

ربیعی نه تنها در خصوص بحران سانچی، که در مورد سایر فعالیت‌های وزارتخانه خود نیز پاسخگو بود و در زمان تصدی پست وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، رویکردی متفاوت نسبت به رسانه‌ها را در پیش گرفت. در حالی که وضعیت بنگاه‌های اقتصادی زیر نظر این وزارتخانه، پیش از تصدی علی ربیعی و حدود ۸ سال، بسیار مبهم و محل پرسش بوده است، ربیعی گام‌هایی را برای شفاف سازی بیش از پیش بنگاه‌های اقتصادی زیر نظر این سازمان برداشت. هرچند که برخی منتقدان معتقدند که این میزان از شفافیت کافی نبوده اما اقدامات ربیعی در شفاف سازی، گامی جدی در این راه بوده است.

ربیعی پس از استیضاح و ترک پست خود در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و با وجود دوری از مسوولیت، مسوولیت اجتماعی خود را به خوبی انجام داد. در میان حاشیه‌نشینان و آسیب‌دیدگان اجتماعی حضور یافت و به بازتاب وضعیت آنان در صفحات شخصی خود در فضای اجتماعی پرداخت و بی‌پرده به انتقاد از مشکلات و مسائل مبتلابه جامعه دست زد و نشان داد عدم تصدی مناسب دولتی، نه تنها باعث فاصله او از رسانه‌ها نشد که اتفاقا وی به صورتی فعال‌تر با رسانه‌ها ارتباط برقرار کرد و جایگاهی قابل قبول در رسانه‌ها یافت؛ جایگاهی که نه حاصل پُست سیاسی وی، که حاصل ارتباط مستقل او با رسانه‌ها بوده است.

تغییر جایگاه سخنگویی در دولت

حضور ربیعی به عنوان سخنگوی دولت با تغییر و تحولاتی در جایگاه سخنگوی دولت همراه شد. پس از آن که ربیعی تصدی پست سخنگوی دولت را پذیرفت، مشخص شد سیاست کلی وی آن است که جایگاه سخنگوی دولت از یک جایگاه حاشیه‌ای فاصله داده و به جایگاه تاثیر گذار و فعال و تبدیل کند. یکی از عوامل تغییر این جایگاه، وجود توانایی‌ها و تجارب علی ربیعی به عنوان سخنگوی دولت است.

ربیعی در مقام سخنگوی دولت، نه تنها به بیان اخبار و اطلاعات مربوط به دولت می‌پردازد و به سوالات خبرنگاران پاسخ می‌دهد، که با تحلیل‌های مختلف، تلاش می‌کند تاثیر بیشتری بر رسانه‌ها بگذارد. وی از طریق مصاحبه و ارتباط مداوم با رسانه‌های مختلف، با این رسانه‌ها تعامل برقرار کرده و رابطه دولت و رسانه‌های منتقد را بهبود داده است.

ربیعی در مقام سخنگوی دولت، نه تنها به بیان اخبار و اطلاعات مربوط به دولت می‌پردازد و به سوالات خبرنگاران پاسخ می‌دهد، که با تحلیل‌های مختلف، تلاش می‌کند تاثیر بیشتری بر رسانه‌ها بگذارد. وی از طریق مصاحبه و ارتباط مداوم با رسانه‌های مختلف، با این رسانه‌ها تعامل برقرار کرده و رابطه دولت و رسانه‌های منتقد را بهبود داده است.

حضور علی ربیعی در شبکه‌های اجتماعی، باعث شده است تا وی بتواند ارتباط بهتری با شهروندان برقرار سازد، هرچند این ارتباط می‌تواند باز هم بیشتر شود.

ربیعی رویکردی فعالانه‌تر در قبال رسانه‌ها را در پیش گرفته است و نشان داده است که اگر سخنگوی دولت بتواند به خوبی از عهده وظایف رسانه‌ای برآید، بطور حتم از فشار رسانه‌های منتقد بر دولت خواهد کاست و این فرصت را برای دولتمردان مهیا خواهد کرد تا آنان بتوانند با فراغ بال بیشتری به انجام وظایف خود بپردازند. ربیعی علاوه بر اینکه توانسته است با مردم، از طریق رسانه‌ها ارتباط برقرار کند، از ابزار شبکه‌های اجتماعی نیز به خوبی بهره‌ برده است. وی همواره با سرعت نسبت به وقایع مهم سیاسی، اجتماعی و اقتصادی روز و از طریق شبکه‌های اجتماعی واکنش نشان می‌دهد و نشان می‌دهد راهبرد فعالانه وی برای ارتباط با مردم، راهبردی موفق است.

با این حال به نظر می‌رسد راهی که ربیعی برای ارتقاء جایگاه سخنگوی دولت، از یک جایگاه منفعلانه به یک جایگاه فعال، در پیش گرفته است، همچنان نیازمند تلاش و فعالیت بیش از پیش است. هرچند مسوولیت ربیعی به عنوان سخنگوی دولت باعث می‌شود تا وی نتواند همچون دوره چندماهه خروج از مناصب دولتی، در شبکه‌های اجتماعی موضع‌گیری کند اما نشان داده است که برای برقراری هرچه بهتر ارتباط با مردم، شبکه‌های اجتماعی همچنان ظرفیت‌های بالقوه‌ای دارند و می‌توان آن‌ها را فعال کرد.

در دورانی که هجمه رسانه‌های منتقد داخلی و خارجی به دولت دوازدهم همچنان ادامه دارد، حضور ربیعی توانسته است تا حدی مانع از بسیاری تخریب‌ها شود. با این حال سخنگوی باتجربه دولت می‌تواند در روزهای در پیش رو، باز هم فعالانه‌تر در این عرصه حضور یابد و با ارتباط خود به ویژه با رسانه‌های خارجی، مسیر رسانه‌ای دولت را بیش از پیش بگشاید؛ مسیری که با توجه به فعالیت‌های چند گذشته ربیعی به عنوان سخنگوی دولت روشن به نظر می‌رسد.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
7 + 4 =