آیین گرامیداشت «میرزا احمد الهامی کرمانشاهی» برگزار شد

کرمانشاه- ایرنا- آیین گرامیداشت «میرزا احمدالهام کرمانشاهی» مشهور به «فردوسی حسینی»، حماسه‌سرای واقعه کربلا که ۱۶ هزاربیت از واقعه کربلا سروده‌ است، عصر پنجشنبه در تکیه معاون‌الملک کرمانشاه برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ایرنا، استاد علی انسانی در این مراسم، حماسه‌سرایی و واقعه‌نگاری را بسیار مشکل دانست و گفت: در این وادی شاعر با محدودیت‌های بسیاری مواجه است اما الهامی کرمانشاهی به خوبی از عهده این کار برآمده است.

این ذاکر اهل بیت افزود: با همه وسواسی که روی شعر دارم اما نتواستم کوچکترین ایرادی بر بیت‌های الهامی کرمانشاهی بگیرم.

وی از عاشقان و غیورمردان ولایی خواست تا دیوان «باغ فردوس» الهامی کرمانشاهی را به طور وسیع احیا کنند و آن را حتی به خط نستعلیق چاپ کنند.

مازیار رضایی، رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر کرمانشاه،در ابتدای این جلسه از همه ادارات و ارگانهای استان خواست برای معرفی مشاهیر کرمانشاه به کمک شورای شهر و شهرداری بیایند و در اتاق فکر آنها شرکت کنند.

وی  اظهار امیدواری کرد در سال آینده کنگره ملی میرزا احمد الهامی کرمانشاهی برگزار شود.

تولد در تویسرکان و هجرت به کرمانشاه

میرزا احمد الهامی کرمانشاهی در سال ۱۲۰۹ هجری شمسی در تویسرکان دیده به جهان گشود. چند سالی را در محل تولد خویش بود و  پس از آن در دوران طفولیت به همراه خانواده‌اش به کرمانشاه مهاجرت کرد و در آنجا سکنی گزید.

در سن جوانی و ۳۰ سالگی به دلیل رنج و محنت فراوان به بیماری سختی دچار شد و نتوانست برای تامین زندگی خود کاری کند. از همین رو تنها راهی که برای او باقی ماند فروش وسائل زندگی با قیمت بسیار ناچیز بود. رنج و گرسنگی زن و فرزند، تحمل بیماری و فریادهای طلب‌کاران و زخم زبان‌ آنان همه و همه میرزا را آزار می‌داد.

مدد خواستن از سیدالشهدا

در اوج تنگدستی و تهیدستی بود که ناگهان کسی را به مدد خواست که همه عالم محتاج ذره‌ای از نگاه و لطفش هستند. میرزا احمد به سیدالشهداء، حضرت امام حسین(ع) پناه برد و از او طلب مدد و یاری کرد و گفت: ای امام شهید! می‌بینی به چه روزی افتاده‌ام، از تو شفاعت می‌خواهم و تمنا دارم کارم را در پیشگاه خداوند اصلاح کنی. میرزا احمد با تضرع و زاری دست به دامان پرکرم حضرت امام حسین (ع) شد و تا نیمه‌های شب با سوز و گداز آن قدر گریست که از فرط گریه به خواب رفت.

در عالم خواب خود را در بیابانی دید که سرگردان و حیران راه می‌رود، ناگهان جلو چشمانش باغی پدیدار شد که رودی از کنار آن جاری است، در ۲ طرف باغ مردانی نشسته و بر بالای مجلس، سرور آزادگان جهان، حضرت سیدالشهداء (ع) بر تختی نشسته بود. میرزا با احترام در پایین مجلس می‌نشیند و امام حسین (ع) از او حاجت اول را می‌پرسد.

میرزا آزار طلبکاران و درماندگی‌اش را بر زبان می‌آورد و به امام حسین می‌گوید دوست دارم در مصیبت ائمه اطهار (ع) شعر بگویم و آن را ذخیره آخرت خود کنم. بیدار که می‌شود، ۲ رکعت نماز می‌گذارد و زیارت امام حسین (ع) را زمزمه می‌کند. آرامش بر جان و روح بیمارش چیره می‌شود و دیگر احساس درد و رنج ندارد. چند روز بعد به آرزوی خود می‌رسد.

شروع شاعری

الهامی کرمانشاهی که از فن شعر و شاعری، درک معانی لغات و عبارات، فهم مسائل و نکات عروض و قافیه، قوانین فصاحت و قواعد بلاغت بی بهره بود، به برکت تأیید و توجه امام حسین علیه السلام در عالم رویا، شعر بر زبانش جاری شد.

میرزا احمد کرمانشاهی پس از آن شعر را به صورت جدی شروع می‌کند و با استاد «حسین قلی‌خان سلطانی کلهر» آشنا و وی او را متخلص به «الهامی» می‌کند. این شاعر اهل‌بیت (ع) در فنون شاعری به حد کمال می‌رسد و در شعرهایش وزن شعر حماسی را بر می‌گزیند.

فردوسی وار، راوی کربلا شد

پس از مدتی تصمیم می‌گیرد همه حماسه کربلا را به نظم درآورد و آن شکوه و عظمت و شجاعت مردان بی‌نظیرکربلا را با زبان شعر به تصویر کشد. زبان او به قدرت و قوت فردوسی حماسه‌سرای بزرگ ایران زمین و شاعر معروف شاهنامه است و از همین رو این شاعر را فردوسی حسینی می‌خوانند.

الهامی سرودن مثنوی« باغ فردوس » را  در ۳۶ سالگی شروع و بعد از هفت سال تمام می‌کند. او در این منظومه با بهره گیری از ویژگی های نوع حماسه عظمت و وسعت قیام امام حسین(ع) و جریان کربلا را به زیبایی در معرض نمایش می گذارد.
از ویژگیهای شاخص این مجموعه و تمایز بارز این اثر در قیاس با دیگر حماسه های دینی، ارتباط تنگاتنگ و عمیق آن با شاهنامۀ فردوسی است.
دیوانباغ فردوس الهامی کرمانشاهی مشتمل بر چهار فصل است که در توحید حضرت باری تعالی و نیایش با معبود در ابتدای هر فصل بیت‌هایی سروده است.

به نام خداوند بینش طراز ***جهان داور آفرینش طراز
که نامش بود زیور نامه ها*** سخن را بدو گرم هنگامه ها
فلک را فرازنده ی بارگاه ***زمین را طرازندهی کارگاه
خداوند روزی ده مهربان*** که کودک به نامش گشاید زبان

از الهامی کرمانشاهی جز مثنوی باغ فردوسی، «مثنوی اندرزنامه»، «مثنوی باغ ارم»، «مثنوی بستان ماتم»، «حدیث منظوم کسا»، «مثنوی حسن منظر»، «حسینیه»، «دیوان دفتر عشق»، «مسعودنامه» و ... به یادگار مانده است.
احمد الهامی کرمانشاهی سه فرزند به یادگار داشت که یکی از آنها شاعر معروف «ابوالقاسم لاهوتی» است. 

میرزا احمد الهامی کرمانشاهی پس از سال‌ها زندگی در کرمانشاه در سال ۱۲۸۶ هجری شمسی جان به جان آفرین تسلیم کرد.

۳۲۰۳/۸۰۶۶

گزارش از مصطفی آزادی