حذف نگاه سنتی به آموزش‌های دانشگاهی؛ دریچه ورود به بازار کار

تهران- ایرنا- شماری از کارشناسان عرصه آموزش بر به‌روزرسانی، مهارت‌آموزی، نیازسنجی، اقلیم‌شناسی، مطالعات آمایشی، حذف نگاه سنتی و تمرکزگرایی در نظام آموزشی کشور تاکید کردند.

آموزش در دانشگاه‌ها و مراکز علمی در هر یک از جوامع به‌طور حتم یکی از اساسی ترین مولفه های تعلیم و تربیت و دستیابی به اشتغال تلقی می شود.

به عقیده بسیاری از کارشناسان این عرصه، آموزش های مراکز عالی کشور باید دانش آموختگان را در زمینه رفع تقاضاهای جامعه تربیت کند.

شماری از جامعه دانشگاهی به منظور تحقق این مهم بر به‌روزرسانی نظام آموزشی کشور براساس نیازهای روز نظیر برقراری ارتباط با مراکز تولیدی و صنعتی به منظور مهارت آموزی تاکید می کنند.

«علی محمد آقاعلیخانی» عضو پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی روز یکشنبه در این خصوص به خبرنگار گروه دانشگاه و آموزش ایرنا گفت: برنامه ریزی های آموزشی در ایران تحت تاثیر تفکرات محدود ایدئولوژیک (علم افکار) دینی و گاه افراد غیرمتخصص است.

این مشاور عرصه آموزش ادامه داد: امروزه دنیا به طور مداوم برنامه ریزی های آموزشی را به روز می کند؛ اما این مهم در آموزش عالی ایران اتفاق نمی افتد و برخی از آموزش های دانشگاهی به طور کامل سنتی است.

آقاعلیخانی عنوان کرد: آموزش های دانشگاهی باید علاوه بر تخصص های علمی، نوآوری، خلاقیت، نقد و بررسی، تجزیه و تحلیل و استدلال را نیز به دانشجویان آموزش دهد.

وی با اشاره به بعضی از کشورها نظیر دانمارک و نروژ تاکید کرد: امروزه نظام آموزشی بسیاری از جوامع به توریسم آموزشی بدل شده است و کشورها براساس شیوه های نوین دانشجویان را در ساحت های متعدد عقلانی، عاطفی و جسمانی تربیت می کنند.

این عضو پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با بیان این‌که مراکز آموزش عالی کشور نیازمند ظرفیت سازی است، تصریح کرد: آموزش در دانشگاه ها باید چالش های فرهنگی - اجتماعی را مورد توجه قرار دهد و مهارت تفکر را به منظور حل چالش های آتی به دانشجویان بیاموزد.

تمرکزگرایی نظام آموزشی کشور باید شکسته شود

«خسرو قبادی» دیگر عضو هیات علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی نیز در این خصوص اظهار داشت: تمرکزگرایی نظام آموزشی باید شکسته شود و برمبنای نیازسنجی آموزشی، مطالعات آمایشی و همچنین برنامه ریزی‌های آموزشی انجام پذیرد.

وی خاطرنشان کرد: اقلیم شناسی نیز در سیاست های نظام آموزشی باید مورد توجه قرار گیرد؛ به عنوان مثال آموزش های دانشگاهی در جنوب کشور نباید با آموزش های شمال ایران یکسان باشد.

به عقیده این استاد دانشگاه، هر اقلیم نیازمند شناخت است و آموزش های اختصاصی را می طلبد.

قبادی همچنین تاکید کرد: به عبارت دیگر نگاه به آموزش های دانشگاهی در جامعه باید همه‌جانبه باشد؛ در غیر این صورت تغییر سیاست گذاری برای چرخه آموزشی کشور سودمند نمی شود.

نظام آموزشی در هر مقطع زمانی نیازمند نوسازی است

«سید یعقوب موسوی» عضو هیات علمی دانشگاه الزهراء نیز در این باره معتقد است: آموزش های دانشگاهی باید متناسب با تغییرات، نیازها و ضرورت‌های روز جامعه تعریف شود.

وی افزود: برخی از سرفصل های آموزشی به عنوان مبانی آموزش، بنیادین و ثابت است؛ اما آموزش های فراگیر (ایجابی)، بنابر ضرورت ها و نیازهای جامعه باید بازسازی و نوسازی شوند.

به گفته این مدرس در حقیقت نظام برنامه ریزی آموزشی در هر مقطع زمانی نیازمند یک بازسازی و نوسازی است.

موسوی ادامه داد: این نیاز باید در دانشگاه ها و مراکز آموزش رسمی کشور پاسخ داده شود؛ همچنین فرآیند توسعه و تقسیم کار، اقتصاد و اشتغال نیز در برنامه ریزی های آموزشی لحاظ شود.

وی افزود: به عبارت دیگر در زمان حاضر شکل‌گیری ضرورت های نوین در کشور متناسب با نیازهای روز، نیازمند تربیت نیروهای انسانی است.

این پژوهشگر اجتماعی همچنین یادآور شد: یک شکاف میان نظام برنامه ریزی آموزشی و بازار در کشور دیده می شود؛ این بازار به مفهوم کسب و کار، انتظارات و نیازهای اجتماعی بیرونی است و آموزش های دانشگاهی باید در خصوص رفع این آسیب گام بردارد.

وی در ادامه کشور ژاپن را به عنوان یک مصداق در این زمینه معرفی کرد و افزود: نظام آموزشی بسیاری از کشورها نظیر ژاپن به طور مداوم خود را با نیازهای روز جامعه انطباق می دهند و به عبارت دیگر متناسب با تقاضای بازارکار، ضرورت ها و سیاست های کشور، شرایط برای تغییر در دانشگاه ها نیز فراهم می شود.

موسوی خاطرنشان کرد: نظام آموزشی ایران اما دچار نوعی رخوت، درجازدگی و تعلل است؛ خود را با شرایط بیرونی انطباق نمی دهد و یک تاخر آموزشی در مراکز آموزش عالی دیده می شود.

این استاد جامعه شناسی افزود: به عنوان مثال قدمت برخی از سرفصل های آموزشی علوم اجتماعی گاه به بیش از ۵۰ سال نیز می رسد؛ این سابقه در آموزش های بنیادین مشکل آفرین نمی شود؛ اما خارج از مبانی و اصول، سایر آموزش های مراکز علمی در طول ۵ الی ۱۰ سال باید به روز شوند.

موسوی در پایان یادآورشد: تدوین این آموزش های نوین در دانشگاه ها نیز نیازمند یک آمادگی همه جانبه به منظور دفاع از اهداف این طرح است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
9 + 3 =