رئوفیان: کج فهمی و سوء تدبیر  به فروپاشی نظام های سیاسی منجر می شود

تهران-ایرنا- ابوالقاسم رئوفیان فعال سیاسی اصولگرا اظهار داشت: هیچ تضمینی داده نشده است که این کشور چون کشور امام زمان است هر کاری که دلتان خواست انجام دهید. طبیعی است که اگر به توسعه سیاسی و تعمیق بینش سیاسی مردم توجه نشود، نسبت به دانش و درک درست از این مسائل توجه نشود، ما روز به روز سیر قهقرایی را طی خواهیم کرد و هیچ تضمینی هم در مورد پیشرفت داده نشده است.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش هی خبری ایرنا، مشارکت مردم در امور کشور به ویژه از طریق انتخابات هم برای فعالین و سردمداران سیاسی  و هم برای برجستگان حوزه تفکر و اندیشه سیاسی از اهمیت خاصی برخوردار است. نکته مهم به چگونگی مشارکت سیاسی آحاد جامعه باز می گردد که احزاب و جریان های سیاسی در این مورد جایگاه ویژه ای در اکثر نظام های سیاسی دموکراتیک و یا شبه دموکراتیک دارند.

در ایران بیش از دو دهه است که دو جریان اصلی اصولگرا و اصلاح طلب در عرصه سیاسی فعالیت دارند، اما به نظر می رسد هردو جریان پس از آزمون خطاهایی که اط سر گذرانده اند امروزه در مدیریت و جهت دهی به افکار و رفتار سیاسی مردم با چالش هایی جدی مواجه هستند.

نظر به اهمیت موضوع گروه پژوهش های خبری ایرنا میزگردی برگزار کرده است با حضور «صادق زیبا کلام»، فعال اصلاح طلب و استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران و «ابولقاسم رئوفیان» فعال سیاسی اصولگرا. در ادامه مشروح این میزگرد با محوریت بحث های آقای رئوفیان آمده است.

برعکس نهند نام زنگی کافور

رئوفیان در ابتدای سخنانش گفت: یکی از مسائلی که جبهه بزرگ اصولگرایی و جبهه اصلاح طلبی را دچار وضعیتی کرده است که امروز مردم به این دو جریان اقبال ندارند، می توان در این ضرب المثل دید که می گوید: «برعکس نهند نام زنگی کافور». یعنی اینکه امروز به رفتارهایی اطلاق اصولگرایی و یا اطلاق اصلاح طلبی می کنند که به اعتقاد من زنگی است. در گذشته مردم  اصولگرایی و اصلاح طلبی را سفینه نجات خودشان نمی بینند. اوایل اعتقاد، به ویژه به جناح و جبهه بزرگ اصولگرایی خیلی هم شدید بود. اما اکنون رنگ باخته است.

 وی این گونه ادامه داد: به نظر من اصلاح طلبی یک شیوه است برای اصلاح امور، مگر می شود اصلاحات در جامعه نباشد. مگر می شود به اصلاحات پرداخت، بدون اینکه به اصول معتقد بود. عدم اعتقاد به اصول در اصلاحات انحراف ایجاد می کند و یک مصلح نمی تواند در جامعه اصلاح به وجود بیاورد. قاعدتاً این دو لازم و ملزوم یکدیگر هستند. با دو بال اصولگرایی و اصلاح طلبی پیشرفت حاصل می شود. اگر بخواهیم یکی از این دو را کنار بگذاریم پیشرفتی حاصل نخواهد شد.

این فعال اصولگرا گفت: به طور کل امروزه رفتار ما اصولگراها و رفتار اصلاح طلبان به گونه ای بوده که دیگر مردم اقبالی به این دو جریان ندارند. و من فکر می کنم باید طرحی نو درانداخت و در قالب یک تابلو و یک عنوان و برندی نو بتوان در جامعه کار کرد. در هر صورت، این تابلوها، هم اصولگرایی و هم اصلاح طلبی امروز جذابیت ندارند. این در حالی است که هر دو ماهیتاً چیزهای خوبی بوده و اصلاً لازمه و ضروت کشور و جامعه است. ایراد اصلی به شیوه رفتاری بزرگان هر دو جناح؛ چه اصلاح طلب  چه اصولگرا باز می گردد. همان واژه های قدیمی، قاعدتاً در شعار ها، در اصطلاحات و در مصاحبه ها تکرار می شود. بالاخره، نباید از این ویژگی نوگرایی به ویژه در نسل جوان غافل بود. ما هم از این قضیه که پدید آمده خوشحال نیستیم. ای کاش رفتار اصولگرایان، قول و فعل و برخوردها با جناح مقابل و آنچه که در درون جناح ها می گذرد به گونه ای بود که امروز هم اصولگراها سربلند بودند و هم اصلاح طلب ها، و احساس نمی کردند که در مقابل مردم به چالش کشیده شده اند و یا به قول آقای دکتر زیبا کلام به بن بست رسیده اند.

نظام به بن بست نرسیده است

وی اظهار داشت: البته من قبول ندارم که نظام به بن بست رسیده است. نظام به بن بست نرسیده اما موانع جدی تری در راه ادامه حرکت نظام به سمت وضعیت مطلوب به وجود آمده است. موانع سخت تر شده است. لذا اینکه نظام به فلاکت افتاده باشد، چنین چیزی نیست. اصولگرایی و اصلاح طلبی به لحاظ رفتار های نا هنجار و اینکه هنجارها را کنار گذاشته اند و به نوعی در گفتار و رفتارشان ضد ارزش ها جای ارزش ها را گرفته است به بن بست رسیده اند. وگرنه نظام دارد راه خودش را ادامه می دهد. قبول دارم که نظام خسارت دیده است، ترک برداشته است. بنابر این باید ترمیم کرد و به فکر بود. اینکه من اشاره کردم طرح نو می توانم به همین نکته آخر صحبت های آقای زیبا کلام باز گردم. اینکه ما باید به کسی رأی بدهیم که به حال کشور نفع داشته باشد.

خاصگرایی قومی، جناحی و حزبی

دبیر کل «حزب اسلامی ایران زمین» عنوان داشت: من معتقد هستم که یکی از مبادی آسیب جدی به پیکر نظام، به جامعه و به کشور قوم گرایی، جناح گرایی و حزب گرایی است. یعنی آسیب در جایی است که پیوند منافع حزبی با منافع ملی مشاهده نمی شود. بله حزب و فعالان سیاسی و مدیرانی که حزب را اداره می کنند باید به فکر منافع حزبی و فرستادن نمایندگان مورد نظر خود به مجلس یا به کرسی ریاست جمهوری  یا دردیگر نهادها باشند. اما باید پیوند منافع خودشان را با نظام کاملاً و به طور ملموس ببینند. اگر قرار باشد منافع و مصلحت ملی و کشور در پای منافع حزبی و قومی و قبیله ای قربانی شود این حزب برای «لا جرز» دیوار خوب است. چنین حزبی نمی تواند کشور را به جلو ببرد. لذا من به شدت با قبیله گرایی مخالف هستم. معتقدم یکی از موانع جدی و پیشرفت کشور، قوم گرایی، قبیله گرایی، حزب گرایی و جناح گرایی به این معنا است که پیوند میان منافع ملی و منافع حزبی نباشد.

جلو ورود نمایندگان ناخلف را بگیریم

رئوفیان گفت:  اینجاست که باید سراغ نماینده ای برویم که به نفع مردم است و دغدغه مردم را دارد و به درستی کرسی نمایندگی مردم در خانه ملت را ازآن خودش کرده است. وقتی وارد مجلس می شود دنبال سوداگری نباشد. دنبال جبران هزینه ای که «اسپانسر» برای او کرده است نباشد. در غیر این صورت این نماینده به درد مردم نمی خورد. این ها نمایندگان ناخلف هستند. ما باید دنبال نمایندگان خلف باشیم. نماینده نا خلف به درد خانه ملت نمی خورد. در ریاست جمهوری هم همین طور. بله ما باید برویم سراغ کسانی که بیشتر به در مردم و کشور می خورد. ما باید این را ترویج کنیم. تا کَی باید «علم و کتل» اصلاح طلبی و اصولگرایی و چپ و راست را بلند کنیم.

اسلامی سازی احزاب و پاک سازی مجلس

وی ضمن اشاره به عملکرد حزب خود در انتخاب افراد، چه در انتخابات مجلس و چه در انتخابات ریاست جمهوری گفت: ما در «حزب اسلامی ایران زمین»، سال گذشته که مجمع برگذار و ترکیب اعضای شورای مرکزی مشخص شد در جلسه دوم دو مصوبه داشتیم: یکی اسلامی سازی احزاب و گروه های سیاسی از منظر قرآن و حدیث. چون معتقدیم که احزاب ما نه همچون احزاب اروپایی هستند و نه اینکه با الزامات اداره یک حزب به روش اسلامی آشنا هستند. البته مخالفینی داشت، موافقینی هم داشت. ما دیدارهایی در قم انجام دادیم، با مراجع دیدار کردیم، با بنیاد حدیث دیدار کردیم.

رئوفیان افزود:یک مصوبه دیگر هم داشتیم. پاکسازی و سالم سازی محیط مجلس. چون واقعاً معتقدیم که این پارلمان و این مجلس اصلاً در شأن مردم ایران نیست. بر چه اساسی می روند وعده های تو خالی می دهند، و با شعارهای «پوپولیستی» چشم و گوش مردم را پر می کنند. رأی مردم را می گیرند و بر گرده ی  همان مردم سوار شوند. چنین افرادی نمی توانند نماینده مردم باشند. لذا من معتقدم که نماینده ای که چِک 6.5 میلیاردی را در دستش می گیرد، فخرفروشی می کند و می گوید من آشغال جمع می کنم. وقتی خبرنگار از او سؤال می کند با خبرنگار هم درگیر می شود. این آدم به درد مجلس نمی خورد.

وی درادامه عنوان داشت:  طبیعی است که با رفتارهای مأیوس کننده نماینده ها در مجلس امروز به آقای زیبا کلام و رئیس جبهه اصلاحات پیام بدهند که آقا شما می خواهید با این کارهایتان ما را بفرستید پای صندوق رأی. این کارها از کجا آب می خورد. من فکر می کنم این وضعیت معلول علت هایی است که عمده ی آنها به سران جناح ها باز می گردد. اگر  بخواهیم طرحی نو دراندازیم باید به دنبال انتخاب نماینده و یا رئیس جمهوری شایسته باشیم؛ رئیس جمهوری و یا نماینده ای که بهتر از دیگران بتواند در اداره کشور عمل کند. خواه از این جناح باشد یا از آن جناح، مهم در نظر گرفتن منافع ملی است.

تنازع به جای تعاون در بقاء

رئوفیان اظهار داشت: به اعتقاد من به جای اینکه تعاون در بقاء صورت بگیرد ما در انتخابات شاهد این هستیم که تنازع در بقاء صورت می گیرد؛ چه دو جناح با یکدیگر و چه طیف های درون هر جناح با یکدیگر. اگر رهبران، رهبرانی باشند که حسن تدبیر به معنای واقعی کلمه داشته باشند و بتوانند با عنایت به خرد جمعی به تصمیم گیری کنند خوب است. ولی در هر دو جناح اصلاح طلب و اصولگرا  این نبوده است.

وی گفت: : من فکر می کنم مسئولین مقصر هستند. در هر دو جناح بدنه خیلی مقصر نیست. بدنه به شیوه تصمیم گیری و مدل ارائه شده نگاه می کنند و می وگیند اگر به آن عمل نکنیم قطعاً به تکلیف شرعی خود عمل نکرده ایم. راه تعقل و تفکر و اندیشه تعطیل است. خوب ما نباید به این امر دامن بزنیم. مقام معظم رهبری بارها فرموده اند ولو اگر شما دانستید که رأی من با چه کسی است این بر شما حجت نیست. فردای قیامت اگر جلو شمار را گرفتند که چرا به این فرد رأی دادید نمی توانید بگویید که چون رهبری به این فرد رأی داده من هم به او رأی دادم. اما متأسفانه وقتی پایین تر می آییم این مسئله وجود ندارد.

از رأی خود به روحانی پشیمان نیستیم

رثوفیان ضمن اشاره به اینکه از رأی خود به حجت الاسلام حسن روحانی پشیمان نیستند، گفت: اما من اعتقاد ندارم که در نتیجه رأی به روحانی عقب نرفتیم، اتفاقاً عقب رفتیم. هیچوقت وضعیت اقتصادی ما اینگونه نبوده است. این نوسانات ارز و دلار که مردم را به خاک سیاه نشانده است، از کجا نشئت گرفت. البته من از این نظر که بخواهم دولت مستقر را محاکمه بکنم وارد بحث نمی شوم. ولی می خواهم بگویم بالاخره مدیریت اقتصادی کشور نتوانست به وعده هایی که داده بود عمل کند. بعد هم کل وقت خود را صرف انرژی هسته ای کرد. البته به اعتقاد من دست آوردهایی هم داشت. من به عنوان یک اصولگرا به آقای ظریف خسته نباشید می گویم و با خیلی از اتفاقاتی هم که افتاده مخالف هستم؛ چه زمانی که در مجلس گفتند باید او را بتن کنند و چه در این «سریال گاندو». این کارها دل ما ها را به درد می آورد. ما باید قدردان خادمین نظام خود باشیم. منتها اشتباهاتی هم دارند. وضع اقتصادی کشور درحال حاضر نابسامان ترین وضع اقتصادی در طول این چهل سال است. این امر معلول چه علت هایی است، باید بررسی شود. هر دولتی که می آید دولت قبلی را می کوبد. آقای جهانگیری دولت احمدی نژادرا بدترین دولت معرفی کرده بود.  الآن آقای جهانگیری جواب بدهید. زمانی که بهار شما بود این حرف را زدید، الآن این وضعیت معلول چه علتی است.

مشکل دستگاه های موازی

وی عنوان داشت: یکی از اشکالات دیگری که به این وضع دامن می زند وجود دستگاه های موازی است. بله من هم با نقد دکتر زیبا کلام موافق هستم. یا باید وزارت اطلاعات داشته باشیم یا اطلاعات سپاه. وقتی دستگاه های موازی وجود دارد کدام یک باید پاسخگو باشد. 80 دستگاه فرهنگی در این کشور تولیت امور فرهنگی را بر عهده دارند. این چه معضلی است که به وجود آمده است. چه کسی باید پاسخگوی امور فرهنگی و اجتماعی کشور باشد.  چرا ما اینگونه عمل می کنیم. چرا مجلس فکری نمی کند. اینها مسائلی است که باید مورد توجه قرار بگیرد.

مسوولین مقصر اصلی هستند

این فعال سیاسی اصولگرا ضمن تأکید بر ضرورت مشارکت در انتخابات گفت:  البته من، تا قبل از اینکه آقای رئیسی به عنوان رئیس قوه ی قضائیه منصوب شود ارزیابی می کردم که بیشتر از 40 تا 44 درصد در انتخابات شرکت نخواهند کرد. اما الآن من هم قبول دارم که بالای 50 درصد است. اگر درست عمل بکنیم، شفافیت به خرج بدهیم و با مردم راست و حسینی حرف بزنیم بالای 60 درصد هم خواهیم داشت. برای اینکه  یک حکمرانی  شایسته در فضای سیاسی، اقتصادی و غیره شکل بگیرد اصل مشارکت بسیار مهم است.

وی عنوان داشت: البته من در این مورد به نظام و به دولت به معنای عام کلمه و نه فقط قوه مجریه انتقاد جدی دارم. شما چرا مشارکت مردم را فقط در آستانه انتخابات فریاد می زنید. بعد از انتخابات مردم در این مملکت چکاره هستند. مشارکت در نظارت از سوی مردم در کجا به عنوان یک اصل مورد توجه قرار گرفته است. مردم باید بعد از انتخابات بتوانند بر رفتار نمایندگان خود نظارت کنند. الآن یکی از ایرادهایی که در مورد تشکیل «کمیته پاک سازی و سالم سازی محیط پارلمان» به ما می گیرند همین است؛ می گویند شما چکاره هستید. حرف ما این است که به ما مربوط است، و همچنین به آحاد این مردم مربوط است. ما باید بدانیم که این نماینده دارد چکار می کند. این است که من معتقدم باید به اصل مشارکت توجه کرد، به اصل کارایی و اصل اثربخشی باید توجه کرد. اینکه وقتی نمایندگان وارد مجلس می شوند کار خوب انجام دهند. نسبت به اصل برابری و اصل شفافیت و اصل پاسخگویی و اصل مسوولیت پذیری باید پاسخگو باشند. لذا بنده فکر می کنم که مسئولین مقصر درجه یک هستند.

وی در ادامه گفت: منظور  از مسئولین رئیس جمهور، وزرا، نمایندگان و حتی مسئولین در نهادهای فراقوه ای، مانند صدا و سیما، شورای نگهبان و غیره. من هم به شورای نگهبان در مورد اصل نظارت استصوابی نقد دارم. من واقعاً به مسئله رد صلاحیت ها نقد دارم. اینکه وقت نبود، فرصت نبود و زمان لازم برای بررسی ها نبود را مردم نمی پذیرند. شما همه را ذیل بند «عدم التزام به نظام مقدس جمهوری اسلامی» رد صلاحیت می کنید. خوب اگر این افراد به نظام عدم التزام داشته باشند همسرانشان هم  به آنها حرام خواهد بود. نقدهایی وجود دارد اما تخریب و تضعیف درست نیست. نظارت استصوابی را قبول داریم اما به آن نقد داریم.

ضرورت توجه به اقلیت ها

رئوفیان در مورد حقوق اقلیت ها گفت: بله من با این موضوع موافق هستم که چرا نباید احزاب و گروه های سیاسی نسبت به محرومیت اقلیت ها و معلمین و غیره به صدا در بیایند. چرا نباید از حقوق این افرادی که به قول رهبری خزانه دار مملکت هستند و امانت های مردم دست آنها است حمایت بشود. معلمی که یک عمر تدریس کرده است در یک پراید یا در یک پیکانی که معلوم نیست برای چه سالی است مسافرکشی کند و یکدفعه شاگردش 5 هزار تومان بگذارد کف دستش. باید به این افراد رسیدگی کنند. طبیعی است که قوه مجریه وظیفه بیشتری دارد.

وعده ها باید متناسب با توان دولت باشد

وی عنوان داشت: من می گویم باید بر اساس آنچه که می توانید بدان عمل کنید به مردم وعده بدهید. آقای جهانگیری می گوید ما 128 میلیارد دلار ذخایر ارزی داریم. خوب این ذخایر که در دست شما نیست؛ این پول را هنوز نگرفتید. اگر این قدر دلار دارید چرا مردم نمی توانند در چهار راه «استانبول» دلار مورد نیازشان را تأمین کنند تا به زخم زندگی شان بزنند. چقدر از مردم به خاطر این اوضاع خاکستر نشین شدند. تیم دولت باید هماهنگ باشد اما هماهنگ نیست.

او افزود: من فکر می کنم راه حل در وحدت و انسجام ملی، گفتگوی ملی، کنار گذاشتن اختلافات و امیدوار کردن ملت و دیدن مردم در همه حوزه ها و نه تنها در وقت انتخابات،  مشارکت مردم در همه حوزه هاو خصوصی سازی واقعی و نه خصولتی کردن، حالا چه سپاه باشد و یا هر نهاد دیگری نهفته است. راه برون رفت از این وضعیت این است که واقاً باید به مردم توجه کرد و برخوردها و استکاک ها را کنار گذاشت. باید در انتخابات رقابت سالم و قانونمند در  امنیت برگذار شود.  باید تعاون در بقا شکل بگیرد و نه تنازع در بقاء.  اگر مردم این موارد را ببینند امیدوار می شوند و مشارکت می کنند. 

تحزب منافاتی با وحدت ندارد

رئوفیان اظهار داشت: تحزب هم منافاتی با وحدت ندارد. ضعف احزاب ناشی از دو چیز است. یکی اینکه دولت به تناسب شأن و منزلتی که در قانون اساسی برای احزاب قائل شده برای آنها شأن قائل نیست. دولتی می آید از توسعه سیاسی حرف می زند و کمیسیون ماده 10 تا جایی که می تواند مجوز صادر می کند. این کار سطحی است و کیفی نیست. دولت نهم می آید می گوید احزاب باج می گیرند. کرکره احزاب را می کشد پایین و خانه احزاب را تعطیل می کند. دولت یازدهم می آید در حد یک افتاری به دبیر کل احزاب بدهد عمل می کند. باید به احزاب توجه کنند. دیگر اینکه من انتظار دارم هفته ای به عنوان هفته احزاب نام گذاری شود و روز 7 تیر که روز شهادت مرحوم «شهید بهشتی» است مقام معظم رهبری با دبیران کل احزاب دیدار داشته باشند. البته نه از نوع دیدارهایی مانند دیدار با معلمان و یا جامعه کارگری. بلکه از نوع دیدار با جامعه دانشجویی، یعنی این امکان فراهم شود که دبیران احزاب در یک تریبونی دغدغه های خود را بگویند ومسائل و انتقادات خود را مطرح کنند. از این طریق احزاب نهادینه می شوند. اگر حاکمیت به احزاب و نقش احزاب توجه کند ، می توان انتظار داشت که احزاب جان بگیرند و در نظام درونی شوند. 

وی ادامه داد: علت دوم که مانع درونی شدن احزاب می شود این است که خود احزاب هم خودشان را قبول ندارند. فکر می کنند که در ایام انتخابات یک علم و کتلی بلند کنند بعد مثل ماه محرم تعطیل کنند تا ماه محرم بعدی.  حزب باید چهار فصل باشد و در رابطه با همه موضوع  ها و مشکلات، اقلیت ها، غیر اقلیت ها و غیره نظارت بر مجلس، نظارت بر دولت باید مداخله کند. اما متأسفانه احزاب هم خودشان را تحویل نمی گیرند و فکر می کنند فقط در ایام انتخابات باید فعالیت کنند. حزب سکه ای است که دو رو دارد. یکی در ایام انتخابات و دیگری در سایر مسائل در ایام مختلف سال.

کج فهمی و سوء دبیر می تواند به فروپاشی نظام های سیاسی منجر شود

وی در ادامه گفت:  طبیعی است که اگر به آنچه که رشد و توسعه کشور و از جمله توسعه سیاسی را فراهم می کند توجه صورت نگیرد و مسئله تأمین معیشت و اقتصاد مردم حل نشود مشکلات حل نخواهد شد. حضرت علی (ع) می فرماید اگر فقر در هیأت یک موجود زنده در مقابل من ظاهر شود با تمام قوا آن را خواهم کشت. اما فقر فرهنگی خیلی خطرناک تر است. زیرا پیامبر اسلام(ص) می فرماید که من در امت خود از فقر نمی ترسم، بلکه از سوء تدبیر می ترسم. لذا طبیعی است که اگر به توسعه سیاسی و تعمیق بینش ساسی مردم توجه نشود، نسبت به دانش و درک درست از این مسائل توجه نشود، ما روز به روز سیر قهقرایی را طی خواهیم کرد و هیچ تضمینی هم در مورد پیشرفت داده نشده است.

رئوفیان در پایان اضافه کرد: قرآن کریم هم در این مورد به صراحت می فرماید ما برای هر قومی یک زمان معینی را مشخص کرده ایم. در طول تاریخ تا کنون اقوام و گروه های مختلفی آمده اند و هیچکدام باقی نمانده اند. طبیعی است که ما نیز تا ابد نخواهیم بود. کج فهمی و سوء تدبیر موجب فروپاشی نظام های سیاسی در دنیا شده است. تعارف هم نداریم ممکن است برای جمهوری اسلامی هم پیش بیاید. هیچ تضمینی داده نشده است که این کشور چون کشور امام زمان است هر کاری که دلتان خواست انجام دهید.  نه باید هر کسی در حوزه وظیفه خودش درست عمل کند. اگر به این مسائل توجه نشود فرجام خوبی نخواهیم داشت.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 3 =