طرحی برای تکوین مدیریت "ملی" در صدا و سیما

تهران-ایرنا- پس از سال‌‎ها، نمایندگان مجلس بر آن شدند تا طرح اداره و نظارت بر صدا و سیما در صحن علنی مجلس مورد بررسی قرار گیرد، در این راستا رسانه‌های داخلی این طرح و به طور کلی عملکرد صدا و سیما را نشانه رفته اند.

در رسانه های داخلی گفته می‌شود که طرح مجلس برای هیات امنایی کردن صدا و سیما و نظارت بر صدا و سیما در دستور کار مجلس قرار دارد. در این طرح قرار است سازمان صدا و سیما به صورت هیات امنایی اداره شود . مهم‎ترین موضوع در تصویب این طرح، این است که تاکنون هیچ گاه صداوسیما در چارچوب قانونی مشخص اداره نشده است و امروز با تصویب این قانون در مجلس، بالاخره این سازمان پس از 25 سال دارای قانون می‌شود.

به گزارش گروه نشریات خبری، بررسی روزنامه‌ها، تارنماها و خبرگزاری‌های داخلی نشان می‌دهد که در راستای بررسی طرح اداره و نظارت بر صداوسیما در کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی،‌ رسانه های اصلاح طلب در تبیین اهمیت تشکیل هیات امنا برای صداوسیما با نمایندگان مجلس گفت و گو کرده و بر لزوم افزایش نظارت بر صداو سیما تاکید کرده اند.

گفتنی است رسانه های طیف اصولگرا مطلبی در این باره منتشر نکرده اند.

عبارت‌های به کار رفته در اخبار و گزارش‌های رسانه‌های نزدیک به جریان اصلاح طلب عبارتند از:

شاید این طرح مطلوب و ایده‌آل نباشد، اما به هرروی طرحی برای اداره و نحوه نظارت بر صداو سیماست که می‌تواند شرایط را بهتر از حال حاضر کند؛ ‌واقعیت این است که صداو سیما متعلق به یک جریان یا جناح نیست بلکه به کل نظام تعلق دارد؛‌ یکی از مهم‌ترین ایرادهایی که می‌‎توان به اداره صداوسیما به صورت هیئت امنایی داشت این است که علنا اختیارات را از رئیس این سازمان سلب می‌کند؛ رادیو تلویزیون دولتی ایران چه از نظر محتوا و چه از لحاظ جهت‌گیری سیاسی همواره مورد انتقاد بوده است؛ اگر تلویزیون خصوصی شود مقداری از دخالت‌ها کم شده  و به سمت توجه به نیازهای مردم در این حوزه می رویم؛ جای بسی تامل است که بسیاری از ایرانیان در داخل کشور خواستار برخورد یا تحریم صداوسیمای‌ کشورشان باشند؛‌ صدا وسیما در ایران به ارگان و پایگاه یک تفکر خاص تبدیل شده است.

طرح مجلس برای هیات امنایی کردن صدا و سیما

فاطمه ذوالقدر سخنگوی کمیسیون فرهنگی و از طراحان طرح مجلس برای هیات امنایی کردن صدا و سیما در گفت و گو با آفتاب یزد نوشت: تاکنون قانون مشخصی که قانون جامع و ثابت و شفافی باشد برصداو سیما حاکم نبوده است و وجود چنین قانونی می‌تواند این روند را تسهیل کند . از سویی این طرح در تلاش است تا با توجه به یکسری از ضوابط و قوانین اجازه فعالیت به تلویزیون‌های خصوصی را بدهد تا با این کار از حالت انحصار این سازمان کم کنیم .
از سویی وقتی درکنار یک رئیس، هیئت امنایی وجود دارد که در رای گیری‌ها شرکت دارند و موافق و مخالف می‌توانند درآن هیئت نظر دهند، این موضوع انحصارصداو سیما را کمتر می‌کند. همچنین برخی وجود هیئت امنا در صداو سیما را باعث ارتباط بیشتر با مجلس می‌دانند. امیدواریم از این پس در بسیاری از جلسات هم نماینده ای از کمیسیون فرهنگی شرکت کند. بالاخره شاید این طرح مطلوب و ایده‌آل نباشد، اما به هرروی طرحی برای اداره و نحوه نظارت بر صداو سیماست که می‌تواند شرایط را بهتر از حال حاضر کند .

حجت الاسلام مهدی شیخ عضو کمیسیون فرهنگی مجلس و نمایند مردم تهران در مجلس دهم، در ارتباط با هدف کمیسیون فرهنگی مجلس از ارائه طرح «اداره و نظارت بر صدا و سیما»، به خبرنگار انتخاب گفت: «طرح کمسیون فرهنگی مجلس برای اداره و نظارت بر صدا و سیما، مبتنی بر تداوم نظم ریاستی بر این نهاد مطابق با قانون اساسی و اضافه شدن مدل «هیات امنا»یی است. بدین معنی که هم سیستم ریاستی باقی خواهد ماند و در عین حال «هیات امنا»یی برای همفکری و همکاری در مدیریت در نظر گرفته شده است. این «هیات امنا» هیچ دخالتی در اجرا نخواهند داشت.  همچنین، اعضای این هیات منتصب و مورد تایید رهبری خواهند بود.

وی افزود: «در طرح کمیسیون فرهنگی مجلس شورای نظارتی که وظیفه نظارت بر عملکرد صداو سیما را دارند، تقویت خواهد شد و در عین حال مطابق با قانون اساسی ساختار همچنان ریاستی باقی خواهد ماند.»

وی در ادامه افزود: «تلاش ما در کمیسیون فرهنگی این بوده که از خروج‌های مقطعی صدا و سیما از بی‌طرفی و حمایت از جناح‌های سیاسی جلوگیری شود. واقعیت این است که صداو سیما متعلق به یک جریان یا جناح نیست بلکه به کل نظام تعلق دارد. هدف طرح پیشنهاد شده نیز در راستای تحقق این امر قابل ارزیابی است.»

«همدلی» در راستای بررسی طرح اداره و نظارت بر صداوسیما در کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی با «احمد سالک» از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و عضو کمیسیون فرهنگی مجلس گفت‌وگو کرده است. احمد سالک ضمن تاکید بر این نکته که تاکنون صداوسیما بر اساس یک ضوابط قانونی اداره می‌شد، گفت: «به نظر من بر این طرح ایرادهای اساسی وارد است. یکی از مهم‌ترین ایرادهایی که می‌‎توان به اداره صداوسیما به صورت هیئت امنایی داشت این است که علنا اختیارات را از رئیس این سازمان سلب می‌کند».

به گزارش ایسنا احمد مازنی، رئیس کمیسیون فرهنگی مجلس، به چگونگی اداره و نظارت بر فعالیت‌های «صدا و سیمای جمهوری اسلامی» پرداخت. به گفته او، بر اساس این طرح مدیریت صدا و سیما در عین تمرکز تحت کنترل یک «هیات امنا» که توسط ولی فقیه تعیین می‌شود خواهد بود. علاوه بر این امکان صدور مجوز رادیو و تلویزیون برای بخش خصوصی هم در نظر گرفته شده و هر کسی می‌تواند هر چیزی که مایل است تولید کند ولی پخش آن با مجوز صدا و سیما و در هماهنگی با «دستگاه‌های دیگر» امکان‌پذیر خواهد بود.

مازنی در این رابطه گفت: «در واقع صوت و تصویر فراگیر را به دو بخش تقسیم کردیم یکی بخش مربوط به صدا و سیما و یکی بخشی که می‌تواند مربوط به ارشاد، سازمان تبلیغات یا بخش‌های دیگر باشد و سعی کردیم که این را در قانون لحاظ کنیم.»رادیو تلویزیون دولتی ایران چه از نظر محتوا و چه از لحاظ جهت‌گیری سیاسی همواره مورد انتقاد بوده است و به همین دلیل رسانه‌های فارسی زبان خارج کشور از محبوبیت ویژه‌ای برخوردارند.

لزوم خصوصی سازی در صدا و سیما

به گزارش عصر ایران، علی مطهری عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در مورد احتمال تغییر در نحوه اداره صداوسیما گفت: در مورد چگونگی اداره صداوسیما باید همان روش مدیریتی قبلی یعنی روشی که قبل از بازنگری قانون اساسی بود اجرا شود. قبل از بازنگری قانون اساسی شورای سرپرستی  وجود داشت که از هر قوه دونفر در این شورا حضور داشتند و این شورا مدیر عامل صداوسیما  را تعیین می کرد، با این شیوه هر سه قوه در اداره صداوسیما نقش داشتند .

 نماینده مردم تهران در مجلس ادامه داد: در حال حاضر به شکلی شده است که رییس این سازمان را رهبری تعیین می‌کند و اتفاقا رهبری تاکنون چند بار عنوان کردند که من فقط رییس را تعیین می کنم و دخالتی در مدیریت آنجا ندارم. طبعا با شرایط فعلی همه چیز بر محور یک فرد می‌چرخد و البته از طرف دفتر رهبری نیز دخالت‌هایی می شود و قوای سه گانه هیچ نقشی در این زمینه ندارند. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در مورد چرایی عدم نظارت درست بر نحوه فعالیت صداوسیما خاطرنشان کرد: در حال حاضر شورای نظارت بر نحوه فعالیت صداوسیما وجود دارد اما این نظارت به گونه ای است که جنبه استطلاعی دارد و  فقط اطلاع می دهند. یعنی بعد از اینکه ممکن است برنامه ای پخش شود و اتفاقی بیفتد به رئیس سازمان نامه می‌دهند که رئیس صداوسیما می تواند ترتیب اثر بدهد و می تواند ترتیب اثر هم ندهد. مطهری تاکید کرد: اگر تلویزیون خصوصی شود مقداری از دخالت‌ها کم شده  و به سمت توجه به نیازهای مردم در این حوزه می رویم.

 فقدان برنامه های مفرح و شاد در رسانه ملی

روزنامه شرق در یادداشتی ذیل عنوان « آرزوی دست‌یافتنی شادی» ‌می نویسد: کاش سازوکاری به تصویب مجلس می‌رسید که ضابطان قضائی با کمک آن، به‌جای اقدام به برخی اموری که انرژی آنها را هدر می‌دهد، به‌دنبال عامل‌های خاموشی می‌گشتند که با انگیزه‌های شادی عمومی در تقابل‌اند! چقدر خوب می‌شد که آنان از این قضیه، بی‌تفاوت عبور نمی‌کردند، زیرا همین موانع ‌خشن، قدرت آن را دارند که زمینه‌ساز حوادث سیاهی شوند. با یک بررسی سرانگشتی می‌توان دریافت که یکی از مقصران اصلی قضیه، رسانه‌های دیداری و شنیداری هستند. آنها می‌توانند چشم و گوش آدم‌ها را با پیام‌ها و برنامه‌های خود پر کنند. به‌ویژه وقتی که آفتاب غروب می‌کند، جماعتی هستند که تازه  از سر کارشان به خانه می‌رسند و توقع دارند وقتی کنترل تلویزیون را به دست می‌گیرند و دکمه آن را می‌زنند، تصویری روی صفحه ظاهر شود که خستگی آنها را به در کند و ملال یک روز سخت و طولانی را از تن و روحشان بشوید و ببرد. آموزش‌هایی را مشاهده کنند که خندیدن را به کوچک و بزرگ یاد بدهد و اخم‌کردن را نهی کند، موانعی تربیتی را یادآور شود که سبب شده یک ایرانی نتواند شادی معیار را بشناسد و برای ترتیب‌دادن یک محفل لذت‌بخش راه‌هایی ارائه دهد که مخاطبش در زمان زندگی روزمره، دست‌وپابسته نماند؛ اما پیر و جوان واقف هستند که برخلاف برنامه‌های شاد و سرگرم‌کننده که خاطرات آن مربوط به دهه‌های 60 و 70 خورشیدی است، اکنون دیگر آمار برنامه‌ها نشان می‌دهد که اغلب آنها چیزهای دیگری می‌نوازند! و به‌طور معمول نمونه برنامه‌ای در حال پخش است که تولید نگرانی و دلواپسی می‌کند؛ یعنی در محتوای آن، از رویدادهای دلچسب و چشم‌نواز خبری نیست، بلکه تمایل بیشتر بر این است که به یک بحران یا بیماری گزنده اجتماعی در آن سوی آب‌ها دامن زده شود یا خبر هول‌آور انفجاری در یک محله شلوغ در کشور همسایه یا کمی دورتر، پخش شود و احیانا برای خانواده‌هایی که بیننده برنامه هستند به مخابره تصاویری از دود و خرابی عنایت شود که حاصل  اقدامات پراکنده نظامی در منطقه است.

سیاست های یک جانبه گرایانه در صدا و سیما

روزنامه همدلی نوشت:‌ جای بسی تامل است که بسیاری از ایرانیان در داخل کشور خواستار برخورد یا تحریم صداوسیمای‌ کشورشان باشند. این افراد به عنوان مخالف عملکرد سازمان صدا و سیمای «ملی»، مخالف نوع پوشش‌دهی صدا وسیما به اخبار و همچنین مخالف رویکرد این رسانه ملی در طرفداری یک جریان فکری خاص هستند. صدا وسیما در ایران به ارگان و پایگاه یک تفکر خاص تبدیل شده است، که این امر سبب شده تا کسی آن را رسانه‌ای «ملّی» نخواند. البته عملکرد این سازمان در حدی قابل انتقاد بوده است که مورد انتقادهای بخش‌های مختلفی از اصول‌گرایان نیز قرار گرفته است و چهره‌های شاخص اصول‌گرا بارها شکایت کردند «رسانه ملی» به درستی وظیفه خود را اجرا نمی‌کند. تا جایی که رهبر انقلاب نیز از صدا و سیما گله‌مند شد و در سخنانی با جمعی از استادان زبان و ادب پارسی و شاعران جوان و پیشکسوت از عملکرد صدا وسیما در ترویج لغات بیگانه نقد کردند و گفتند: من از صداوسیما گله‌مندم، به دلیل اینکه به جای ترویج زبان صحیح و معیار و زبان صیقل‌خورده و درست، گاهی زبان بی‌هویت و تعابیر غلط و بدتر از همه تعابیر خارجی را ترویج می‌کند.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 6 =