۳۱ تیر ۱۳۹۸ - ۰۷:۳۳
کد خبرنگار: 853
کد خبر 83404397
۰ نفر
سه وجهی رشد، نابرابری و فقر در ایران طی برنامه‌های توسعه

تهران-ایرنا- مهم‌ترین هدف توسعه، تلاش برای کاهش فقر هست که می‌تواند با رشد اقتصادی و / یا توزیع درآمد تحقق یابد. موضوعات مرتبط با تسهیم منافع رشد به فقرا، اولویت سیاستهای توسعه از دهه 1990 بوده است. اجماع صورت گرفته این است که رشد به‌تنهایی یک ابزار کند برای کاهش فقر است و نیز سیاستهای توزیعی و بازتوزیعی درآمد و دارایی (ثروت) به طور فزاینده‌ای اهمیت یافته‌اند.

در این مقاله فصلنامه رفاه اجتماعی، رابطه متقابل رشد اقتصادی، نابرابری و فقر طی سال های برنامه‌های دوم تا پنجم توسعه ایران (۱۹۹۵-۲۰۱۶) موردبررسی قرار گرفته است. به این منظور با استفاده از مفهوم رشد حامی فقرا، این مطالعه آزمون می‌کند در چه دوره‌ای فقرا از رشد اقتصادی منتفع شده‌اند و توزیع ثمرات رشد اقتصادی چگونه بوده است.

سنجه مورداستفاده، «نرخ رشد معادل فقر» است که هم میزان رشد و هم چگونگی منافع رشد توزیع‌شده میان فقرا و غیر فقرا را به‌حساب می‌آورد. این متدلوژی بر اساس تئوری اتکینسون، ارتباط منحنی لورنز تعمیم یافته و تغییرات در فقر را شرح می‌دهد.

ادامه مطلب به پیوست ضمیمه شده است.

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
2 + 16 =