مطالبه مخاطب به تجربه قالب‌های جدید در شعر آئینی منتج می‌شود

تهران- ایرنا- شاعر و منتقد ادبی پیشکسوت کشور استفاده از قالب‌های نوین شعری؛ مانند شعر سپید و نیمایی را در شعر آئینی امری متداول در جریان تحول شعر معاصر ایران دانست و تاکید کرد: مطالبه مخاطب به تجربه قالب‌های جدید در شعر آئینی منتج می‌شود.

محمدجواد محبت در گفت وگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا با تأکید بر آنکه سلیقه مخاطب به ویژه در مواجهه با آثار فرهنگی و هنری قابلیت تعلیم و پرورش دارد یادآور شد: امروز گرایش مخاطبان در مواجهه با اشعار مانند گذشته متکی بر شیوه کلاسیک نیست. عده‌ای از مخاطبان اشعار نو و نیمایی و عده‌ای دیگر هنوز شیوه کلاسیک را می‌پسندند.


سراینده شعر ماندگار «دو کاج» ادامه داد: با وجود این، نمی‌توان این نکته را فراموش کرد که پیشینه شعری ما با توجه به قدرت شعر کلاسیک حتی با وجود سبک‌های جدید شعری همواره مخاطبان خاص خود را خواهد داشت.


وی با تأکید بر آنکه در سرایش اشعار آئینی و مذهبی هنوز تاکید و تلاش بر استفاده از شیوه اشعار کلاسیک استوار است خاطرنشان کرد: این بدان معنا نیست که شاعران اشعار سپید و نیمایی در بازتاب مبانی آئینی نمی‌توانند از قالب شعری خود استفاده کنند.


محبت خاطرنشان کرد: اما اگر هدف شاعر ارتباط با عموم مخاطبان باشد باید به این نکته توجه کند هنوز سلیقه مخاطبان در مواجهه با اشعار آئینی با قالب‌های نو شعر کشور مانند شعر سپید و نیمایی همراه نیست و ذائقه مخاطبان بیشتر بر مدار اشعار کلاسیک استوار است. اما این ذائقه برای تغییر نیازمند پرورش و تعلیم بیشتر است.


سراینده مجوعه شعر «از خیمه‌های عاشورا» با یادآوری این نکته که مواجهه مخاطبان نسل امروز با شعر در گام نخست به توجه اصلی آنها به «زیبایی شناسی» موجود در شعر و در گام دوم به قالب شعری معطوف است افزود: در حقیقت بازتاب بیان امر زیبا با زبان شاعرانه برای مخاطبان نسل امروز به ویژه جوانان اهمیت دارد و در ادامه توجه آنها به این امر معطوف می‌شود که شعر در قالب کلاسیک سروده شده یا شعر نیمایی یا شعری سپید است.


وی ادامه داد: به همین دلیل طی یک دهه اخیر شاعران آئینی تجربه‌های نوینی را برای ارائه و پرورش طبع مخاطبان خود در حوزه قالب‌های جدید شعری برای بازتاب مفاهیم دینی و آئینی به کار بسته‌اند.


محبت درباره عدم استفاده از اشعار نو آئینی در مناسبت‌های مذهبی گفت: حرکت، ریتم و وزن، بخشی جدایی ناپذیر از مراسم آئینی و سوگواری‌های ایرانیان را تشکیل می‌دهد و هنوز در هیأت‌ها و تکایا هنگامی که مراثی و نوحه‌ها خوانده می‌شود شیوه سرایش آنها بر اساس اشعار کلاسیک قرار دارد.


سراینده مجموعه شعر فاطمی «آه… ای بانوی طوبی، سایه آه…» خاطرنشان کرد: هر چند تجربه‌هایی در استفاده کردن از قالب‌های جدید شعر در مراسم سوگواری استفاده شده است؛ تا رسیدن به جریان سازی مستمر و مورد اقبال قرار گرفتن آن توسط عموم مردم مانند مواجهه شأن با شعر کلاسیک نیازمند زمان و تجربه‌های متعدد بیشتری هستیم.


این منتقد ادبی یادآور شد: نکته اساسی در تلفیق مفاهیم آئینی و دینی در قالب شعر و ارائه آن به مخاطب برای جذب آن، توجه به این نکته است که عموم مخاطبان نسبت به مفاهیم آئینی و دینی شناختی نسبی دارند.


سراینده مجموعه شعر «قلب را فرصت حضور دهید» تاکید کرد: پس اگر شاعری بخواهد در بستر شعر آئینی از قالب‌های کلاسیک تا مدرن استفاده کند، باید در اشعارش بیش از اطلاعات مخاطبان نسبت به مفاهیم آئینی و دینی در ذهن خود و زیست زندگی اجتماعی، به آنها ارائه دهند.


فراهنگ **۹۲۶۶**۹۱۵۷

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 12 =