تعداد علاقمندان فیلم های «هنر وتجربه» بیش از صندلی های سینماست

تهران - ایرنا - کارگردان فیلم «قصه بولوار» بر این باور است که علاقمندان فیلم های «هنر وتجربه» بیش از صندلی های سینماهای اختصاص یافته به آن است.

داوود اشرفی درباره چگونگی پرداختن به موضوع بولوار در فیلم خود به خبرنگار سینمایی ایرنا، گفت: دلایل ساخت این فیلم را به دو دسته می توان تقسیم کرد، یکی ویژگی های خود بولوار است که ویژگی های شاخصی است، مثل شکل ظاهری بولوار که تصویری مدرن از تهران دهه چهل است. هر چند در دهه ۱۰ و ۲۰، تصویر تهران، با لاله زار شناخته می شد در دهه ۴۰ تلاش شد این تصویر مدرن از تهران با بولوار «الیزابت» شناخته شود. به همین دلیل در فیلم های آن دوره، تصاویر بسیاری از بلوار دیده می شود. دلیل دیگری که برای ما در ساخت این فیلم بسیار مهم بود، نفس خود بولوار است که حضور مردم در آن بسیار مهم است.
وی افزود: در بسیاری شهرها، رفت وآمد خودرو در یک خیابان، اولویت دارد و در کشور ما هم اولویت با خودروهاست؛ اما در بولوار اولویت با حضور مردم است. این اولویت یک نقش کاربردی دیگر هم دارد که دونقطه مهم شهر یعنی میدان ولیعصر را به مهمترین دانشگاه ایران؛ یعنی دانشگاه تهران وصل می کند.
این فیلمساز با بیان اینکه بولوار کشاورز، ظرایف ذاتی را برای نشان دادن حضور مردم در خود دارد، یادآور شد: از اواخر دهه ۸۰ اتفاقات سیاسی و اجتماعی بسیاری در شهر صورت گرفت وحضور مردم در شهر اهمیت یافت، بنابراین انطباق ویژگی های بولوار و مسائل روز یکی دیگر از دلایل ساخت این فیلم بود.
اشرفی درباره آرشیوهایی که برای ساخت این فیلم استفاده کرده، توضیح داد: از بولوار کشاورز، تصاویر بسیاری با نگاه متفاوت و گاه متضاد موجود است، حکومت وقت، یک تصویر از این بولوار می ساخت، مخالفان حکومت، تصویر دیگری از بولوار می ساختند، در سینما هم تصاویر بسیاری از این بولوار وجود دارد که هرکدام آن را به یک شکل می بینند و همه این تصاویر متفاوت، نشان از آن دارد که بولوار دیدنی بوده است.
وی ادامه داد: در ساخت این فیلم علاوه بر همه فیلم های موجود از این بولوار به سراغ عکس، ادبیات، خاطره و روزنامه رفتیم و خودمان را به ارائه یک داده تاریخی درباره این بولوار محدود نکردیم. فیلمخانه ملی ایران در این زمینه همکاری خوبی را با ما داشت اما برای استفاده از آرشیو عکس و روزنامه، کارمان سخت تر بود و در مواردی صاحبان این آثار، تنگ نظرانه به موضوع نگاه می کردند.
اشرفی، قدیمی ترین تصاویر موجود از بولوار کشاورز تهران را مربوط به دهه اول ۱۳۰۰ شمسی ذکر کرد و گفت: قدیمی ترین عکس ها مربوط به سال های ۱۳۰۰ تا ۱۳۱۰ شمسی و مربوط به زمانی است که محل فعلی بولوار، «آب کرج» نام داشت. قدیمی ترین فیلم ها نیز مربوط به سان دیدن رضاشاه از سواره نظام در میدان جلالیه قدیم و پارک لاله فعلی در سال ۱۳۱۰ است. زمانی که بولوار ساخته می شود، فیلم افتتاحیه آن موجود است که مربوط به سال ۱۳۳۹ می شود و این فیلم ها را از طریق فیلمخانه ملی ایران بدست آوردیم.
این مستندساز درباره استقبال مخاطبان از این فیلم بیان کرد: تا کنون از این فیلم به خوبی استقبال شده و امیدواریم مخاطب زیادی را با توجه به تعداد سالن های نمایش، داشته باشیم.
وی همچنین گفت: تعداد مخاطبانی که به این فیلم ها (فیلم های هنر و تجربه) علاقه دارند، بیشتر از تعداد صندلی های سینماهای در اختیار ماست و امیدواریم بتوانیم به گروه مخاطبان خود دست پیدا کنیم. البته دست یافتن به گروه مخاطبان و علاقه مندان این فیلم ها کار دشواری است که نیاز به دانش تبلیغات دارد و شاید گروه هنر وتجربه بتواند در این زمینه به فیلمسازان و پخش کننده ها کمک کند.
اشرفی درباره همکاری گروه هنر وتجربه اظهار کرد: گروه هنر وتجربه این امکان را فراهم کرده که فیلم های مستند امکان نمایش داشته باشند و این نقش ممتاز، ایجاب می کند که رابطه هنر وتجربه با عموم مستند سازان افزایش یابد و گفت وگویی شفاف و سازنده با هم داشته باشند.


عوامل فیلم مستند قصه بولوار عبارتند از: داود اشرفی، طراح، نویسنده، کارگردان و نویسنده گفتار متن به همراه روژیا فروهر، سعید چنگیزیان گوینده گفتار متن، بهرنگ میرزایی، طراحی صدا و صداگذار و داود اشرفی، حسین صدقی تصویربردار. این فیلم برگزیده جشن خانه سینما بوده و دیپلم افتخار هنر و تجربه را از جشنواره سینما حقیقت دریافت کرده است.


فراهنگ **۹۲۴۶**۹۱۵۷

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 2 =