۳ خرداد ۱۳۹۸ - ۱۲:۴۲
کد خبر 83325474
۰ نفر
رمضوخوانی، رسمی کهن و پابرجا

بیرجند - ایرنا - رمضان خوانی یا همان «رمضوخوانی» به گویش مردم خراسان جنوبی رسمی کهن در این خطه از مرز و بوم است که با توجه به قدمت دیرینه آن هنوز در بسیاری از مناطق استان رواج دارد.

به گزارش ایرنا، رمضوخوانی یکی از رسوم دیرینه مردم خراسان جنوبی است که عموماً در نیمه ماه رمضان بعد از افطار توسط گروه‌های پنج تا ۱۰ نفره انجام می‌شود.
مرسوم است که در این گروه‌ها یک نفر به عنوان استاد رمضوخوانی که معمولاً از صدای خوشی برخوردار است مدح چهارده معصوم (ع) می‌کند و این گروه‌ها با عبور از کوچه پس کوچه‌های شهر و روستا ندای رمضو خوانی سر می‌دهند.
رمضوخوانی رسمی است که بلند شدن صدای آن مرحمی بر دل نیازمندان هر محله است زیرا قرار است مزد و مواجبی که از توانگران محله در این مراسم جمع می‌شود بین نیازمندان واقعی تقسیم شود.
اشعار رمضوخوانی بسته به رسم و رسومات هر منطقه در خراسان جنوبی متفاوت است اما کمک به نیازمندان نتیجه‌ای است که در همه آنها مشترک است.

** رمضو آمد آمد رمضو
یکی از فعالان رمضان خوانی در روستای خراشاد خراسان جنوبی با بیان اینکه (رمضو آمد آمد رمضو، رمضو آمد خوش نام خدا) یکی از مهمترین اشعار رمضان خوانی در استان است گفت: اشعار رمضان خوانی در شهرستان‌های خراسان جنوبی متفاوت است اما این بیت تقریباً مشترک است.
حسن رضا خراشادی افزود: رمضان خوانی یکی از رسوم کهن در روستای خراشاد است که قدمتی دیرینه دارد و هنوز به قوت خود باقی است.
وی ادامه داد: رمضان خوانی پیش زمینه‌ای برای شادباش ولادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی (ع) است که مردم روستایی پس از برگزاری دوره‌های قرائت قرآن به خیابان‌ها می‌آمدند و این آئین اغلب تا سحر به طول می‌انجامید.
خراشادی اظهار داشت: گروه رمضان خوانی شامل مرشد که به طور عموم از سادات روستا است، انباردار که فردی امین است و پیشخوان‌ها می‌شود که ندای رمضو آمد آمد رمضوی آنها از نیمه ماه مبارک رمضان برای بیشتر مردم خراسان جنوبی آشنا است.
وی یادآور شد: گروه رمضو خوانی با رهبری مرشد خانه به خانه روستا را می‌گردند و جلو درب خانه‌ها ضمن سرودن اشعار مربوط به رمضو خوانی برای صاحبان خانه‌ها طلب خیر و دعای رزق و روزی حلال می‌کنند.
خراشادی گفت: از آنجایی که رفتن به حج و کربلا آرزوی دیرینه مردم این منطقه بوده یکی از اشعار این است که رمضو آمد آمد رمضو، اهل این خانه بلند و بروند به کربلا. منظور از کلمه بلند پیشرفت است.
وی افزود: با آمین بعد دعا توسط پیشخوان‌ها صاحب خانه درب را باز می‌کند و هدیه‌ای را به انباردار تحویل می‌دهد که بیشتر محصولات بومی منطقه نظیر گردو، عناب و یا وجه نقد است.
فعال رمضان خوانی با بیان اینکه هدایا پس از اتمام این آئین به مسجد محله برده می‌شود، تصریح کرد: مقداری از هدایا بین خود اعضا تقسیم و بقیه به بانیان مسجد برای خیرات و شادباش مردم و نیازمندان تحویل می‌شود.
وی استقبال از رمضان خوانان با سطل آب از ایوان خانه‌ها را یکی دیگر از رسم‌های این آئین بیان کرد و افزود: اعتقاد بر این است که ماه رمضان ماه رهایی از گناهان است و مقصود از ریختن این آب زلال، رهایی از گناهان است.

** رمضان خوانی ثبت ملی
مسئول حوزه پژوهش اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان خراسان جنوبی هم گفت: مراسم رمضان خوانی به شماره ۸۱۱ در تاریخ چهارم بهمن ۱۳۹۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.
سید احمد برآبادی افزود: در شب‌های ماه مبارک رمضان پس از نماز و افطار عده‌ای در خانه‌های مردم به ویژه توانگران رفته و به امید گرفتن انعام (تنقلات و یا وجه نقد) اشعاری خاص می‌خواندند که در اصطلاح محلی به آن رمضانی می‌گفتند.
وی اظهار داشت: به این ترتیب جلوی در هر خانه که می‌رسیدند برای اینکه مطمئن شوند کسی در خانه هست یا نه یک نفر از بچه‌ها که او را با عنوان استاد برگزیده اند با صدای بلند می‌گفت «رمضانی ما را می‌دهید یا بخوانیمش».
وی ادامه داد: اگر در خانه کسی بود و چیزی به آنها می‌داد به درب خانه دیگر می‌رفتند وگرنه اگر احساس می‌کردند کسی در خانه هست و جوابی نمی‌دهند خواندن رمضانی را آغاز می‌کردند.
برآبادی گفت: ابتدا استاد مقدمه و دعایی می‌خواند و شاگردان بعد از هر جمله او می‌گفتند آمین و یادی از حضرت محمد (ص) و حضرت علی (ع) می‌کردند و رباعی‌هایی در مرثیه ائمه اطهار (ع) می‌خواندند.
وی افزود: این مراسم در شهرها و روستاهای بیرجند، قاین، نهبندان و سربیشه خراسان جنوبی برگزار می‌شود.
۳۲۱۵ * ۶۰۵۴

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 14 =