كشف نادر در شهرسوخته؛ میمون باستانی در قفس مرده است

زاهدان- ایرنا- سرپرست گروه باستان شناسی شهرسوخته گفت: براساس مطالعات علمی انجام شده بر روی اسكلت میمون كشف شده در گورستان شهر سوخته، این حیوان در حالت اسارت در قفس مرده و به سبب اهمیت آن برای صاحبش همچون كودكی به همراه ظرفی زیبا دفن شده است.

دكتر سید منصور سید سجادی روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا به مهمترین كشف شهر سوخته در 2 سال اخیر اشاره كرد و اظهار داشت: پیدا شدن اسكلت یك نوع میمون در یكی از قبور شهر سوخته مهمترین كشف 2 سال گذشته در این محوطه باستانی بوده است.
سرپرست گروه باستان شناسی شهرسوخته بیان كرد: اهمیت پیدا شدن این میمون در شهر سوخته 2 علت دارد، یكی اینكه این نوع میمون اصولا در جغرافیای ایران وجود ندارد و از خارج از فلات ایران بزرگ وارد شده و در مطالعات انجام شده این نوع میمون در شمال هندوستان تا مرزهای چین و آسیای مركزی وجود داشته، بنابراین میمون یادشده جزو كالاهای وارداتی به شهر سوخته بوده است.
وی گفت: چون شهر سوخته با سرزمین های شرقی ایران مانند شمال هندوستان و آسیای مركزی مراودات تجاری زیادی داشته و اطلاعات خیلی زیادی در این زمینه وجود دارد، متوجه شدیم كه این میمون از آنجا آمده است.
سید سجادی افزود: مساله دیگر اینكه اصولا این میمون ها در دنیای باستان مانند یك كالای لوكس و اشرافی محسوب می شده و اینها را معمولا برای هدیه دادن به افرادی كه در جامعه دارای طبقه خاص اجتماعی بودند مانند انسان های نخبه، تاجر، حاكم، روحانی یا در كل كسانی كه دارای شخصیت خاصی بودند، وارد می كردند.
وی اظهار داشت: مهمترین نكته ای كه در مورد اهمیت این میمون وجود دارد این است كه میمون چون خردسال بوده و كمتر از پنج سال سن داشته در شهر سوخته دفن شده و قبری برای این میمون مانند قبر كودكان خردسال شهر سوخته ساخته اند و اهمیتی كه این میمون برای صاحبش داشته مانند كودكان بوده است.
سرپرست گروه باستان شناسی شهرسوخته ادامه داد: در شهر سوخته كودكان را معمولا بدون اشیا و هدایا دفن می‌ كردند یا هدایای كمی برای شان می گذاشتند به عنوان مثال برای یك كودك سه یا چهار ساله یك كاسه، بشقاب، لیوان یا محتویات غذایی و نوشیدنی در كنارش قرار می دادند و دفنش می ‌كردند و این میمون چون خردسال بوده مانند بچه های آن زمان دفن شده و در كنارش لیوانی منقوش وجود داشته است.
وی گفت: این مساله بسیار جالبی است كه باید مطالعه شود تا بفهمیم نقش این میمون چه بوده زیرا یك احتمال بسیار كمی كه وجود دارد اینست كه اگر این میمون از شمال هندوستان وارد شده باشد، به دلیل اینكه در هندوستان جانور پرستی و بت پرستی رایج بوده و هنوز هم رایج است ممكن دارد این میمون نیز مثل بعضی دیگر از جانوران كه در منطقه هندوستان پرستش یا ستایش می‌شدند همان نقش را برای صاحبش در شهر سوخته داشته یعنی به عبارت دیگر صاحب این میمون آدمی با یكسری اعتقاداتی بوده كه میمون را به این منطقه آورده است.
سید سجادی خاطر نشان كرد: این میمون به دلیل اینكه در اسارت و داخل قفس نگهداری می شده مرده و این موضوع را از مطالعه چگونگی رشد و شكل گرفتن استخوان ها بخصوص پاها و دست هایش متوجه شدیم و این یك كشف بسیار مهمی بوده كه در حال حاضر در مهمترین مجله استخوان باستان شناسی جانوری جهان به انگلیسی چاپ شده و فارسی آن نیز تا 2 یا سه ماه دیگر منتشر خواهد شد.
سرپرست گروه باستانشناسی شهر سوخته با اشاره به فصل های مختلف كاوش در این محوطه باستانی گفت: از سال 76 تا سال گذشته 17 فصل كاوش در شهر سوخته انجام شده كه در این میان چهار سال به دلایلی این حفاری تعطیل بوده است.
وی اظهار داشت: براساس برنامه ریزی های انجام شده، سه فصل دیگر حفاری باید انجام شود تا یك دوره 20 ساله یا 20 فصل حفاری به اتمام برسد و بعد از آن تا 2 سال كار حفاری متوقف خواهد شد و تنها كارهای مطالعاتی و انتشارات را تكمیل خواهیم كرد.
دكتر سید سجادی افزود: كار كاوش هرساله در فصل پاییز و زمستان انجام می شود اما به دلیل مشكلات اداری به خصوص مسائل مالی و كمبود بودجه امیدواریم امسال اوایل آبان فصل كاوش شروع شود زیرا یك محوطه بزرگ مانند شهر سوخته هنوز كار بسیار دارد.
وی بیان كرد: قسمت هایی در شهر سوخته وجود دارد كه كاوش در آنها خیلی واجب است البته باید سه تا چهار نسل، باستان شناسی در این منطقه انجام شود.
سرپرست گروه باستان شناسی شهرسوخته گفت: چیزی كه برای من خیلی اهمیت دارد، تكمیل كارها در منطقه مسكونی شرقی شهر سوخته است زیرا به دنبال یافتن دوره های قدیمی تر این شهر هستیم یعنی در حفاریهای این چند ساله بیشتر دوره هایی را كار كردیم كه متعلق به حدود 2 هزارو 300 تا 2 هزارو 800 قبل از میلاد مسیح بوده است.
وی با بیان اینكه به یك سلسله اطلاعاتی از دوره های قدیمی تر شهر سوخته دست یافته ایم، افزود: از سال گذشته كارهایی را در یك قسمت هایی از شهر سوخته آغاز كردیم اما متاسفانه به دلیل مسائل مالی و كمبود بودجه خیلی نتوانستیم پیشروی كنیم.
سرپرست گروه باستان شناسی شهرسوخته ادامه داد: 2 ساختمان بزرگ نیز در مركز «تپه شهر سوخته» وجود دارد كه كار كاوش یكی از آنها را از 2 سال پیش شروع كردیم و امیدواریم امسال بتوانیم ساختمان دیگر را كاوش كنیم.
وی اظهار داشت: تاكنون در 17 فصل كاوش تنها بین چهار تا پنج درصد محوطه شهرسوخته كاوش شده و این كشفیات شامل ساختمان ها، اشیا یا مسائل جامعه ‌شناسانه بوده است.
سجادی گفت: شهر سوخته مانند تمامی محوطه ‌های باستانی اطلاعاتی راجع به شناسایی مردم، بیماری ها و وضعیت تغذیه به باستان شناسان داده است.
وی افزود: در منطقه سیستان جایی را قدیمی تر از شهرسوخته نداریم، یعنی حدود 5200 سال پیش این شهر شكل گرفته و فعلا چیزی در سیستان پیدا نشده كه از این تاریخ قدیمی تر باشد، بنابراین اینجا یك دوره است كه به آن دوران آغاز شهرنشینی می گوییم.
این باستان شناس متخصص و با تجربه ادامه داد: شهر سوخته حدود 5200 سال پیش به صورت یك روستا بوده كه در عرض 500 سال گسترش پیدا كرده و حالت شهر به خود گرفته و اوج شكوفایی شهرسوخته 4300 تا 4600 سال پیش بوده است.
9923 **6081