۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸،‏ ۱۲:۲۷
کد خبر: 83322300
۰ نفر
چرا ماه هم دو رو شد؟

تهران- ایرنا- محققان در جریان یك مطالعه جدید متوجه شدند كه برخورد قدیمی یك سیاره كوتوله با ماه، یك اثر همیشگی بر سطح ماه باقی گذاشته است كه باعث شده این قمر دو چهره داشته باشد و البته روی زیباتر خود را به زمین نشان می‌دهد.

اكنون ثابت شده كه ماه دو چهره دارد؛ آن چهره صاف‌تر رو به زمین قرار دارد و چهره دیگری كه در پشت ماه است دارای هزاران خلل و فرج بوده و ناهموار است.
حالا دانشمندان می‌دانند كه چرا این دو نیم‌كره ماه با هم بسیار متفاوت‌اند، بر اساس نتایج یك مطالعه جدید، یك برخورد قدیمی میان یك سیاره كوتوله و ماه یك اثر همیشگی بر سطح ماه باقی گذاشته است.
محققان پیش‌تر، بر این باور بودند كه زمین میزبان دو ماه بوده كه میلیاردها سال پیش در هم ادغام شده‌اند. دانشمندان سیاره‌ای نیز قبلاً احتمال یك برخورد میان یك سیاره كوتوله و ماه را مطرح كرده بودند.
بر اساس این سناریو، چنانچه ماه در روزهای اولیه تشكیل منظومه شمسی به یك سیاره كوتوله برخورد كرده باشد، ساختار پوسته ماه باید اثر چنین برخوردی را نشان دهد.
اكنون محققان موسسه علوم فضایی دانشگاه علم و صنعت ماكائو در چین، با بررسی میدان گرانشی ماه موفق شدند كه محل چنین اثری را پیدا كنند.
آن‌ها خاطرنشان كردند كه داده‌های گرانشی دقیقی كه توسط «آزمایشگاه بررسی گرانش و ساختار درونی ماه» (GRAIL) به دست آمده، بینش جدیدی نسبت به ساختار پوسته قمری ارائه داده است.
محققان سناریوهای مختلفی را در رابطه با این برخورد شبیه‌سازی كردند تا متوجه شوند كه چه نوع برخوردی ساختارهای پوسته‌ای مشابه با ساختاری ایجاد كرده است كه امروز بر سطح ماه قرار دارد،
الگوها نشان دادند كه یك برخورد میان ماه و جرمی اندكی كوچك‌تر از سیاره كوتوله «سرز» (Ceres)، می‌تواند بهترین توضیح برای دو چهره‌ای بودن ماه باشد.
جالب توجه است كه شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهند كه این سیاره كوتوله به سمت جلویی ماه برخورد كرده است اما آوار زیاد ناشی از این برخورد بر سطح پشتی ماه قرار گرفته است.
دانشمندان بر این باورند كه چنین رخداد بزرگی، توضیح می‌دهد كه چرا پوسته سطح پشتی ماه به‌طور قابل‌توجهی ضخیم‌تر از پوسته سطح جلویی ماه است.
این سناریوی جدید برخورد، همچنین می‌تواند به توضیح اختلاف‌ها در ایزوتوپ‌های پتاسیم، فسفر و عناصر كمیاب خاكی مانند تنگستن -182 بر سطح زمین و ماه كمك كند.
نتایج این شبیه‌سازی‌ها در مجله Geophysical Research: Planets منتشر شده است.
علمی**2038** 1055