۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۰:۴۸
کد خبر 83322064
۰ نفر
اوضاع مثل هميشه نيست

كرمان - ايرنا - هفته نامه پاسارگاد سيرجان در آخرين شماره خود با انتشار يادداشتي با عنوان 'اوضاع مثل هميشه نيست' به قلم رضا مسلمي‌زاده اوضاع سياسي كنوني را مورد بحث و بررسي قرار داده است.

در سرمقاله اين نشريه آمده است: اگر مثل هميشه بود، اگر نگوييم از خيلي وقت پيش، لااقل از آغاز امسال انتخابات مجلس يازدهم نقل محافل بود، اما اوضاع قمر در عقربي كه با لشكركشي و آرايش نظامي دشمنان جمهوري اسلامي در منطقه شكل گرفته ، فعلا همه چيز را تحت‌الشعاع خود قرار داده است.
هرچند كه اين هياهوها باعث نشده است تا تشنگان خدمت و شيفتگان قدرت بيكار بمانند و از وظيفه سنگيني كه بر دوش‌شان نهاده شده غافل باشند.
اصحاب سياست در ايران از يك سو تحولات غيرقابل پيش‌بيني منطقه را نگرانند و از ديگر سو نيم‌نگاهي به بهارستان دوخته‌اند كه طالع اگر مدد كند، طعم حضور در آن را بچشند.
مجلس در اين اوضاع و احوال نه تنها به بخشي از ملوك‌الطوايفي قدرت در ايران بدل شده است كه اي بسا در راس آن قرار دارد.
اوضاعي كه خانه ملت را بر صاحب‌خانه تنگ كرده و به جز لحظاتي از زبان معدود افرادي صداي ملت از آن به گوش نمي‌رسد.
در چنين وانفسايي، به نظر مي‌رسد مهره‌چيني افراد و گروه‌هاي سياسي به آرامي در جريان است تا در بزنگاه انتخابات بتوانند از اين مهره‌چيني به نفع خويش بهره لازم را ببرند.
بخشي از عزل و نصب‌هايي كه در روزهاي گذشته در مجموعه‌هاي صنعتي شهرستان سيرجان رخ داده در پرتو اين معادلات و معاملات پنهان، صورتي قابل فهم پيدا مي‌كنند و تكذيب‌هاي پياپي هم به مصداق قسم حضرت عباسي هستند كه هرچه بيشتر بر آن تاكيد و اصرار شود، تشت رسوايي صاحبان سخن را با صدايي رساتر از بام به زير مي‌افكند.
در اين عزل و نصب‌هاي ناشي از دعواهاي سياسي اگر چه خير و نفعي براي اندك صاحبان ثروت و قدرت نهفته است اما براي انبوه خلق محروم از حقوق اقتصادي و اجتماعي خويش جز شر نتيجه‌اي ندارد.
از همين روست كه صرفا با خنده‌اي تلخ به صحنه اي مي‌نگرند كه هر اتفاقش براي ايشان بي‌معنا به نظر مي‌رسد.
بي‌اعتمادي كار را به جايي رسانده كه در افواه عمومي ديگ جوشان سياست را به «ديگي كه براي ما نمي‌جوشه...» پيوند مي‌زنند.
در امتداد اين بي‌اعتمادي، رويداد تلخ ديگري كه روز به روز ابعاد آن گسترده مي‌شود، بي‌تفاوتي است، احتمالا در ايامي نه‌چندان دور، اين بي‌تفاوتي مايه خوشحالي برخي از بازيگران عرصه‌ي قدرت بود.
چرا كه حساسيت و كنشگري اجتماعي را به سود خود نمي‌ديدند و از اين رو در مايوس كردن بيشتر مردم مي‌كوشيدند.
خبر بد آنكه اين بي‌تفاوتي نسبت به سرنوشت عمومي كشور و جامعه كار را به جايي رسانده كه عده‌اي اميدوار به دخالت خارجي، روياهاي تحقق نيافته خويش را در رويدادهايي مي‌بينند كه كابوسي است براي آنان كه هنوز به اين سرزمين مهري در دل دارند.
7420/ 5054