۳۰ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۰۸:۱۵
کد خبر 83320412
۰ نفر
اهداي عضو ايثاري ماندگار

بندرعباس- ايرنا- نيكي و احسان در دفتر زندگي هر كدام از ما به شكلي تعريف شده و گاه تاثيري زيبا اما كوتاه دارد و گاه همچون اهداي عضو براي هميشه ماندگار است و تمريني زيبا براي بخشندگي است.

به گزارش ايرنا، اينكه آدمي در طول حيات خويش به فكر جان بخشي به ديگران به هنگام مرگش باشد و يا رضايت به بخشش اعضاي بدن عزيزترين هايش به بيماران نيازمندان دهد، آنگاه كه پزشكان نااميد از حيات دوباره عزيزانش مي باشد، جلوه اي باشكوه از انسان دوستي و بخشندگي است.
مرگ مغزي مترادف با مرگ قلبي است و ثابت شده افراد مرگ مغزي شده ديگر به زندگي باز نمي‌گردند، اما با پيوند اعضايشان ، مي توان حياتي دوباره به بيماران نيازمند و در انتظار پيوند بخشيد.
مي توان لبخند را بر لب مادري كه نوزاد شيرخوارش چشم انتظارش است و يا پدري كه اميد و پناه فرزندانش است ، بازگرداند و ثابت كرد كه در اين دنياي شلوغ و سراسر تنش امروز مي توان لحظاتي آرام و پر از عشق را به ديگران هديه داد.
اهميت تصميم اهداي عضو تا بدانجا است كه در تقويم رسمي كشورمان 31 ارديبهشت همزمان با سالروز صدور فتواي امام خميني(ره) در ارتباط با جايز بودن پيوند اعضا به عنوان «روز اهداي عضو، اهداي زندگي» نامگذاري شده است.
قانون پيوند اعضاء ، فروردين ماه 1379 در مجلس شوراي اسلامي به‌ تصويب رسيد؛ براساس اين قانون، اعضاي بيماران فوت ‌شده يا بيماراني كه مرگ‌ مغزي آنان آشكار و مسلم شده را مي ‌توان به ‌شرط وصيت بيمار يا موافقت ولي‌ دم براي پيوند ‌به بيماراني كه ادامه حياتشان به پيوند عضو بستگي دارد، استفاده كرد.

**نگاهي به تاريخچه اهداي عضو
نخستين ‌بار در 1823 ميلادي در آلمان پيوند بافت پوست از بدن فردي بر محل ديگري از بدن خودش با موفقيت انجام شد و از آن زمان تا امروز پيشرفت هاي قابل ملاحظه اي در اين بخش صورت گرفته است.
پيوندهاي متداول عبارتند از كليه ها، قلب، كبد، پانكراس، روده، ريه، استخوان، مغز استخوان، پوست و قرنيه؛ همچنين برخي از ارگان ها و بافت ها را مي توان زماني كه شخص اهدا كننده زنده است به شخص ديگري پيوند زد مانند يكي از كليه ها و بخشي از كبد اما در بيشتر موارد اهداي عضو زماني صورت مي گيرد كه فرد اهدا كننده در قيد حيات نباشد.
نخستين پيوند انجام شده در ايران در 1314 خورشيدي و با پيوند قرنيه شروع شد و پس از آن پيوند كليه در 1347 خورشيدي انجام گرفت، همچنين پيوند مغز استخوان در 1369 خورشيدي، پيوند قلب و كبد در 1372 خورشيدي، پيوند ريه در 1379 خورشيدي و در نهايت پيوند روده و پانكراس در 1385 خورشيدي صورت پذيرفت.
هر فرد مرگ مغزي در صورتي كه خانواده اش خيلي زود براي اهداي عضو رضايت دهند، مي تواند جان حداقل هشت تا 53 نفر را نجات دهد؛ بر اساس آمارها، هر 10 دقيقه يك نفر به فهرست انتظار براي پيوند عضو اضافه مي شود و هر دو ساعت يك نفر به خاطر نرسيدن عضو پيوندي جان خود را از دست مي دهد.

**شاخص اهداي عضو در ايران مناسب نيست
طبق اعلام مسوولان وزارت كشور شاخص اهداي عضو در كشور ما چندان مناسب نيست و از شاخص مطلوب فاصله داريم.
شاخص 'تعداد اهداي عضو در يك ميليون نفر جمعيت' (PMP) است كه: PMP در ايران در حد 1.57 است؛ اين در حالي است كه عدد قابل قبول 30 و عدد ايده آل 48 است.
براساس آمارهاي اعلام شده سالانه پنج تا هشت هزار مرگ مغزي در كشور رخ مي دهد كه طبق آمار جهاني نيمي از آنان مي توانند اهداي عضو داشته باشند در حالي كه سالانه كمتر از يك چهارم موارد ياد شده به اهداي عضو مي رسند.
البته در سالهاي اخير با فرهنگسازي صورت گرفته و آشنايي هر چه بيشتر مردم با مفهوم مرگ مغزي ، نگاه ها نسبت به اهداي عضو مثبت تر شده اما هنوز تا رسيدن به نقطه مطلوب فاصله است.
براساس آمارها ميزان رضايت خانواده ها براي اهداي عضو از افراد مرگ مغزي در يك دهه گذشته در كشورمان حدود پنج درصد بود اما اكنون به حدود 70 درصد رسيده است.

**26 هزار نفر در ايران در انتظار دريافت عضو اهدايي هستند
فاصله داشتن با نقطه مطلوب در روند اهداي عضو در كشوري همچون ايران كه حس ايثار، نوعدوستي و انسان دوستي از گذشته هاي بسيار دور در فرهنگ ملي و باور ديني آنان نهادينه بوده و هست، در شرايطي مي باشد كه هم اكنون 26 هزار نفر در كشور براي نجات جان خود و بازگشت به زندگي در نوبت دريافت عضو هستند.
براساس آمارهاي اعلام شده از سوي مسوولان انجمن اهداي عضو ايرانيان، هر سال به طور ميانگين حدود سه هزار نفر از بيماران نيازمند به پيوند اعضا در كشور جان خود را از دست مي دهند، در حالي كه روزانه اعضاي سالم بسياري از افراد مرگ مغزي در خاك دفن شده و نابود مي شوند كه اين آمارها حكايت از آن دارد كه ترويج هر چه بيشتر فرهنگ اهداي عضو در كشور ضرورتي انكارناپذير است و بايد جدي گرفته شود.
طبق اين آمارها روزانه بين هفت تا 10 نفر در كشور به دليل كمبود ارگان هاي حياتي پيوندي از جمله قلب، كليه و كبد جان خود را از دست مي دهند.

** 180 بيمار در هرمزگان نيازمند اهداي عضو هستند
رييس مركز اهداي عضو دانشگاه علوم پزشكي هرمزگان گفت: در حال حاضر 180 بيمار در اين استان نيازمند اهداي عضو هستند.
دكتر محمود حسين پور در گفت و گو با ايرنا اظهار داشت: در نيمه دوم پارسال و تعطيلات نوروز امسال 10 مورد اهداي عضو با رضايت خانواده ها در استان انجام شده كه سه مورد از سوي بانوان بوده است.
وي با اشاره به تاثير فرهنگسازي در افزايش اهداي عضو در هرمزگان، گفت: در سالهاي 92 تا 97 تنها 2 مورد اهداي عضو در هرمزگان صورت گرفت، كه اولين اهداي عضو سال 97، نيمه مهرماه در بيمارستان شهيد محمدي بندرعباس انجام شد كه در آن با اهداي عضو يك جوان 29 ساله مرگ مغزي، به سه نفر زندگي دوباره بخشيده شد.

** مرگ مغزي ساليانه 45 نفر در هرمزگان
معاون درمان دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي و درماني هرمزگان مي گويد: براساس آمارهاي موجود سالانه به طور ميانگين 45 نفر در استان به دليل مرگ مغزي جان خود را ازدست مي دهند.
دكتر عبدالله غريب زاده اظهار داشت: در سالهاي اخير تلاش هاي بسياري در جهت ترويج فرهنگ اهداي عضو در هرمزگان انجام شده اما همچنان اين استان در ميان استان هاي كشور كمترين اهداء عضو را دارد.
وي افزود: ترويج اين عمل انسان دوستانه و حيات بخش نيازمند فرهنگ سازي در زمينه مقوله ايثار و آگاهي بخشي در جامعه است.
معاون درمان دانشگاه علوم پزشكي هرمزگان تاكيد كرد: فرهنگ ‌سازي براي ترويج اقدام نيكوي اهداي عضو براي بيماراني كه دچار مرگ مغزي شدند، با بهره‌گيري از ظرفيت مهم رسانه‌ها و مراكز آموزشي و فرهنگي ، حس خوش زندگي را در كام افراد چشم انتظار و نيازمند دوباره جاري خواهد كرد.
غريب زاده در خصوص شرايط افراد براي تصميم گيري در خصوص اهداي عضو، گفت: يكي از اين شرايط ، تهيه كارت اهداي عضو است كه افراد با استفاده از آن افراد مي توانند ديدگاه خود را درباره اهداي عضو پس از مرگ مغزي به خانواده هاي خود منتقل كنند كه در اين صورت خانواده ها هم پس از مرگ مغزي فرد، با چالش كمتري در تصميم گيري مواجه خواهند بود.

** اهداي عضو تصميمي بزرگ و ايثارگرانه است
مسوول دفتر نمايندگي ولي فقيه در دانشگاه هاي هرمزگان با اشاره به فرهنگ ايثار و گذشت در مقوله اهداي عضو گفت: تصميم گيري براي اهداء عضو توسط يك خانواده كاري بسيار سخت و تصميمي بس بزرگ و ايثارگرانه است.
حجت الاسلام سيد عباس تقوي اظهار داشت: بخشش مال سخت اما شدني است؛ اما بخشش حيات كاري بزرگ و خداپسندانه بوده و افرادي كه چنين ايثاري انجام مي دهند، در نزد خداوند جايگاهي ويژه دارند.

** تندتر شدن نبض اهداي عضو با فرهنگسازي
براساس آنچه در اين گزارش عنوان شد، اهداي عضو يعني اهداي زندگي و نفس به بيماراني است كه هر لحظه را با رنج و درد اما با اميد به بخشندگي و انسان دوستي هموطنانشان سپري مي كنند كه اين خود بيانگر اهميت ويژه اين عمل انساني است.
فرهنگ اهداي عضو فرهنگي بس زيبا و مثال حقيقي انسان دوستي است كه نيازمند تلاش بيشتر براي تندتر زندن نبض اين ايثار ماندگار هستيم.
در اين راستا افراد تاثيرگذار جامعه از جمله دانشمندان ملي و استاني، دانشجويان، دانش آموزان ، هنرمندان، ورزشكاران، گروه‌هاي مرجع و روحانيون مي ‌توانند در ترغيب و تشويق اهداي عضو بسيار موثر باشند .
بايد واحدهاي فرهنگي و مسوولان در اين زمينه وارد ميدان عمل شوند و البته خانواده ها و معاونت هاي امور اجتماعي، خيران و سازمانهاي مردم نهاد نيز نقش مهم خود را در اين خصوص ايفا كنند.
امروز بايد با استفاده از فرصت فضاي مجازي و دسترسي آسان تر مردم به اطلاعات، كوتاهي ها را جبران كرد و اقدامات سازنده اي در اين مسير انجام داد.
اگر انسان بتواند مقدمات زندگي يك نفر را فراهم كند گويي به يك جامعه حيات بخشيده است و اي كاش در اين كار خودمان و عزيزانمان پيشگام شويم كه اگر روزي دچار مرگ مغز ي شديم اعضاي ما حيات بخش زندگي ديگران باشد.
گزارش از فاطمه حسيني
7198/6048