۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۳:۲۲
کد خبر 83319637
۰ نفر
گنجينه هنري بريتانيا چطور از حملات هيتلر مصون ماند

تهران- ايرنا- منطقه «اسنودونيا» در شمال غربي كشور ولز تقريبا 80 سال پيش پذيراي برخي از گرانبهاترين نقاشي هاي معروف جهان بود تا از حملات نازي ها در جريان جنگ جهاني دوم در امان ماند.

به گزارش روز يكشنبه پايگاه خبري شبكه بي بي سي، بسياري آثار هنري به ارزش ميليون ها پوند در جريان حمله نازي ها در اروپا غارت شد و از بين رفت. اما با بمباران لندن و اجتناب ناپذيربودن حملات آلمان ها، توجه به نحوه محافظت از مجموعه آثار نگارخانه ملي لندن معطوف شد.
از زمان آغاز جنگ جهاني دوم، آثار نقاشي در مكان هاي موقتي كشور ولز انبار مي شد، اما اين اماكن براي حفظ اين آثار در طولاني مدت، مناسب نبود.
«وينستون چرچيل» نخست وزير بريتانيا در سال 1940 جمله معروفي را در مورد گنجينه هنري اين كشور به زبان آورد: اين آثار را در غارها و سردابه ها پنهان كنيد، اما يك تصوير هم نبايد از اين جزيره خارج شود.
كارشناسان همه بريتانيا را براي يافتن مكاني مخفي زير پا گذاشتند تا اينكه به معدن سنگ «مانود» در شهر معدني تاريخي «بلاينا فستينيوگ» در ولز رسيدند.
كوه مانود به عنوان يك معدن سنگ بيش از يك قرن استفاده مي شد كه در برابر بمباران ها تقريبا آسيب ناپذير بود. دور دست بودن اين مكان، مخفي نگه داشتن ماموريت انتقال آثار هنري در آن زمان را آسان تر مي كرد.
«سوزان بوسمان» پژوهشگر ارشد نگارخانه ملي لندن در شرح انتقال حدود دو هزار آثار هنري از هنرمنداني چون لئوناردو داوينچي، رامبرانت و ون دايك به اين مكان گفت: معدن هاي سنگي سرد و رطوبت دار، مكان مناسبي براي نگهداري آثار گرانبهاي هنري نيست، از اين رو قبل از انتقال اين آثار، دماي هواي كلبه هاي آجري ساخته شده در دل اين كوه، اندازه گيري شد.
وي افزود: در واقع، شرايط ايجاد شده در كوه مانود، بهتر از شرايط نگارخانه ملي لندن قبل از جنگ بود.
بزرگترين آثار نقاشي در آن زمان در قفسه هايي مخصوص انتقال فيل ها بسته بندي شد و از راه زميني انتقال يافت. نقاشي هاي كوچك تر نيز با ون هاي اداره پست و چند دستگاه كاميون منتقل شد تا از جلب توجه جلوگيري شود.
سپس اين محموله ها در ايستگاه راه آهن بارگيري و تا مقابل در كلبه ها انتقال يافت و پس از كنترل دقيق شرايط جوي فضاي جديد، تخليه شد.
بوسمان در توصيف اينكه اين ماموريت همواره به راحتي انجام نمي شد، به دشواري انتقال پرتره اسب سوار چارلز اول اثر «ون دايك» اشاره كرد.
دولت بريتانيا مدت مالكيت خود بر كوه مانود را تا سال هاي 1950 حفظ كرد و قرار بر اين شد اين مكان در صورت وقوع جنگ جهاني سوم، نقش مشابهي را ايفا كند. در حاليكه اين معدن سنگي و كلبه هاي ساخته شده، در وضعيت خوبي قرار ندارند و دسترسي به اين مكان به شدت كنترل مي شود.
فراهنگ**9109**9157