۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۳:۴۲
کد خبر 83318365
۰ نفر
اكران؛ فرصت یا تهدید

تهران-ایرنا- مساله اكران در سینما به دلیل اهمیتی كه در خروجی و ماحصل زحمات سازندگان و دیده شدن فیلم ها دارد، یكی از مباحثی است كه نیاز به بازنگری و تعریف مجدد از سوی مسوولین و سازمان سینمایی كشور دارد.

به گزارش گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، یكی از عمده ترین مشكلاتی كه امروز سینمای ما به ویژه در حوزه اكران با آن روبرو است سردرگمی، بی برنامگی و اولویت بندی هایی غیرسینمایی دخیل در اكران و نمایش فیلم ها است.
اگر در گذشته و در سال های پیش برنامه منظم و مدونی برای اكران فیلم های ساخته شده وجود داشت و هر فیلم و سازنده، نوبت مشخص و از پیش تعیین شده ای برای نمایش داشت؛ امروز اما این مساله حذف شده است و بسیاری حتی نمی دانند كه فیلمشان در چه زمانی قرار است كه نمایش داده شود.
این مساله البته مساله كوچكی نیست چرا كه امكان ورود دست های پشت پرده، اجحاف و تبعیض علیه برخی از فیلم ها را فراهم می سازد. به صورتی كه برخی فیلم ها به واسطه قدرتی كه پشت خود دارند در بهترین زمان ها، در بیشترین سالن ها و با تبلیغاتی متعدد همراه می شوند و این در حالی است كه این امكان برای تمامی فیلم ها وجود ندارد.
فصل اكران نوسانات و فراز و فرودهایی متنوعی دارد كه بسیار متاثر از شرایط سیاسی، اقتصادی و اجتماعی است. جدای از نوسانات موقتی و موقعیتی، به صورتی ثابت روزهایی از سال را می توان زمان طلایی اكران (همانند تعطیلات نوروز) و روزهایی را كم فروغ ترین زمان استقبال مردمی از سینما (همچون ماه رمضان) دانست. به همین دلیل، نبود یك سیاست مشخص و تبعض، شرایطی را موجب می شوند كه به واسطه آن یك فیلم می تواند به فروش میلیاردی دست پیدا كند در حالی كه فیلمی دیگر كاملا از دست برود.
ماه رمضان به لحاظ فروش و مطلوبیت زمانی زمان جذابی برای اكران سازندگان فیلم های سینمایی نیست. كوتاهی زمان اكران از زمان بعد از اذان مغرب، عدم اقبال و تماشای فیلم ها در زمان قبل از اذان مغرب، به اضافه ی عدم اكران بامدادی همه سینماها از جمله عواملی هستند كه به قول سینماهایی ها باعث سوخت و قربانی شدن فیلم های سینمای می گردند.
شرایط زمانی از این هم بدتر می شود كه پای دامن زدن به این شرایط به وسیله اختصاص سینماهایی بیشتر و سانس هایی متكثرتر و بامدادی به نفع برخی از فیلم ها صورت می گیرد؛ در حالی كه سایر فیلم ها با مشكلاتی چون عدم تبلیغات و عدم تخصیص سانس های اكران در شهرستان ها همزمان با تهران مواجه می شوند.
این شرایط نابرابر باعث شده تا عده ای داستان مافیای قدرت در اكران را مطرح كنند. مافیایی كه به دلیل قدرت داشتن برخی از پخش كنندگان فیلم (صاحب منصب و سالن سینما بودن)، شكلی از اعماال سلیقه و نفوذ عمیق در این زمینه را منجر شده است.

**فصل مرده اكران
در حالی دلخوری و انتقاد از بابت عدم برخورد متناسب نسبت به آنچه تخلف فیلم «رحمان 1400» خوانده شد این روزها شنیده می شود كه علت آن تلاش برای برجسته ساختن فیلم جدیدی است كه این شركت پخش فیلم آن هم به ضرر سایر فیلم های در حال اكران ارائه كرده است؛ نكته ای كه البته منتقدان دلیل آن را جایگاه و نفوذ صاحب این شركت پخش كننده فیلم در سایر حوزه های اجرایی سینما می دانند.
یعنی در حالی كه انتظار می رفت تا این فیلم و پخش كننده آن به دلیل تخلفی كه برای اولین بار در سینمای ما روی داده بود (عدم تطابق نسخه اكران شده با نسخه ای كه مجوز اكران داشته است) با برخوردی مواجهه شوند، تبلیغات و شرایط مساعد برای اكران جدیدترین فیلمشان برآورده شد و این درحالی بود كه باقی فیلم ها به دلیل آن كه بعضا دو روز قبل از اكران قرارداد بسته بودند، حتی شرایط تبلیغات را نداشتند؛ ضمن این كه از سینماهای شهرستان هم محروم گشتند.
مجموعه این عوامل باعث تشدید دیدگاه های برخی مبنی بر مافیای اكران و شركت های پخش كننده فیلم شده است؛ وضعیتی كه نیاز به بررسی و مداقه به منظور تصحیح راه های رفته دارد.
حبیب اسماعیلی تهیه كننده و پخش كننده سینما در برنامه اخیر هفت با انتقاد از وضعیت اكران فیلم ها و نبود آیین نامه مشخصی برای اكران بیان داشت: مدیران و اهالی سینما به فكر وضعیت اكران نیستند. مگر می شود آیین نامه ثابتی برای اكران وجود نداشته باشد؟ هیچكس نمی داند فیلمش چه زمانی اكران می شود. الان در فصل مرده اكران هستیم و فقط تعدادی از فیلم ها می فروشند و بقیه سوخت می شوند، مگر اینها پول خود را از سر راه آورده اند؟ زمان آقای حیدریان موضوع یكپارچگی صنوف وجود داشت و الان هم آقای انتظامی دنبال این موضوع است اما كسانی كه منافعشان به خطر می افتد مخالف این موضوع هستند.
پژمان لشكری پور تهیه كننده سینما نیز در این برنامه و در توضیح ضعف و بی قانونی در حوزه اكران یادآور شد: «دولت در حوزه اكران به وظایف خود عمل نمی كند یا شاید برای خود وظیفه ای متصور نیست. دولت برای سینما یك سری مولفه هایی قائل است ولی مگر ممكن است كه در حوزه توزیع و اكران دخالت نكند؛ اما ناگهان برخورد چكشی می كند. بنابراین تا به پیوستگی و نظارت صحیح بر اكران نرسیم دار مشكل خواهیم بود».

**لزوم رعایت عدالت در اكران
یكی از فیلم هایی كه در حال حاضر روی پرده قرار دارد و سخن از به حاشیه و از دست رفتن آن به دلیل عدم برخورداری از تبلیغات مساعد و عدم اكران در شهرستان مطرح است، فیلم «وكیل مدافع» ساخته مشترك «سلما بابایی» و «ونداد روشن» است.
این فیلم كه اولین ساخته بابایی و روشن در مقام كارگردان است، فیلمی است كه با پس زمینه ای از دفاع مقدس و چاشنی طنز، سعی در ارائه درس هایی از اصول اخلاقی دارد. فیلمی كه به رغم پتانسلی كمدی خود و به دلیل مشكلاتی كه ذكر شد و همچنین به دلیل عدم در اختیار داشتن سالن های نمایش نتوانسته است تا در اكران به موفقیت دست یابد.
كارگردانان این فیلم كه در توضیح اجحاف های صورت گرفته در باب این فیلم (نبود و عدم همكاری موسسات مربوطه در حمایت مالی و در نتیجه مشكلات عدیده مالی در بخش خصوصی، قرار گرفتن این فیلم در بخش خارج از مسابقه در جشنواره فیلم فجر و اكران عمومی در ماه رمضان) در برنامه هفت سخن می گفتند، تصحیح وضعیت اكران و دیده شدن كارهای اخلاقی را خواستار شدند.
سلما بابابی (دختر شهید عباس بابابی) تاكید كرد: برخی می گویند دختر فلانی می تواند به راحتی كار بگیرد در صورتی كه اصلا این گونه نیست و از دور به نظر این دوستان چنین می رسد وگرنه ما با سختی های زیادی روبرو هستیم و زمان هایی بوده است كه 9 ماه هیچ كاری را در دفتر برای انجام دادن نداشته ایم.
وی در توضیح این كه سختی های این كار و ندیده شدن زحمات، وی را پشیمان از فیلمسازی كرده است گفت: كار ارزشی را زمانی باید ساخت كه مسوولین سینمایی برای آن كار ارزش قائل شوند.
«محسن علی اكبری» تهیه كننده فیلم وكیل مدافع نیز در همین نشست بیان داشت: فیلم هایی كه در ژانر ارزشی در كشور ما تولید می شوند، چه فیلم هایی كه دینی هستند و چه فیلم هایی كه موضوعات دفاع مقدس دارند به نوعی توسط سینمادارها بایكوت می شوند.
«ما فیلمی به اسم مریم مقدس را ساختیم كه ابتدا با سه سینما اكران كردیم. سینمادارها می گفتند این فیلم نمی فروشد و مگر می شود فیلم قرآنی بفروشد؟ در نهایت با 55 سینما این فیلم را از اكران برداشتیم و آن سال با بلیط 500 تومانی 750 میلیون تومان فروش داشتیم كه اگر با رقم بلیط امروز بسنجیم چیزی بین 15 تا 30 میلیارد می شود».
وی تاكید كرد: پس مخاطب این نوع فیلم ها هست و اگرچه كه برخی سینماداران ما امروز معتقدند كه مردم این نوع از فیلم ها را دوست ندارند اما این فیلم ها مخاطبان خودششان را دارند؛ و اگر به درستی اطلاع رسانی شوند، مردم حتما استقبال خواهند كرد. كسانی كه میكروفون یا تریبون دارند می توانند در دعوت مردم به دیدن این فیلم ها نقش به سزایی داشته باشند.
«به نظرم ائمه جمعه می توانند در خطبه هایشان بگویند كه بروید و این فیلم را ببینید. و مردم را به سینما رفتن تشویق كنند. یا سپاه و ارتش كه به نوعی خود را قیم مباحث فرهنگی می دانند، باید به این مبحث ورود و این نوع از فیلم ها را توصیه كنند».
پژوهشم**9480**1552