۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۳
کد خبر 83316384
۰ نفر
چرخ دكه ‌داران نمي‌چرخد

تهران- ايرنا- حضور گروهي از مردم براي خواندن تيترهاي ريز و درشت روزنامه‌ها در جلوي هر كيوسك مطبوعاتي هميشه جالب و ديدني بوده است، هرچند امروز از تعداد آنها كاسته شده، اما هنوز هستند افرادي كه اين تجربه ناب را با بررسي اخبار گاه ضد و نقيض فضاي مجازي عوض نمي‌كنند و بنابراين هنوز هم شاهد اين افراد هستيم.

با اين وجود، متاسفانه حال اين روزهاي كيوسكداران سطح شهر تهران تعريفي ندارد و آنها نيز مانند بسياري از مشاغل ديگر تحت ‌تاثير ركود تورمي ناشي از التهابات ارزي سال 97، با چالش‌هاي گوناگوني مواجه شده‌اند. امروز به‌ جز تعداد اندكي از آنها، بقيه‌شان از درآمد مكفي برخوردار نيستند و دخلشان به خرجشان نمي‌خورد. بنابراين، سعي كرده‌ايم در اين گزارش به سراغ آنها برويم تا گوشه‌اي از مشكلات آنها را از زبان خودشان بازتاب دهيم. شايد بتوان نبود تعامل بين اتحاديه دكه ‌داران با شهرداري، نداشتن جايگاه حقوقي، وضعيت بيمه، ماليات، ميزان‌ اجاره‌ بها و... را تنها بخشي از مشكلات آنها دانست كه اميد مي‌رود با اتخاذ تمهيدات ويژه، اين شغل در مدار بهتري كه دلخواه اين قشر است، قرار بگيرد.

** تثبيت جايگاه قانوني
حسين فكري رئيس اتحاديه توزيع‌كنندگان و فروشندگان جرايد تهران در گفت‌ وگو با «آرمان» مي‌گويد: نداشتن يك قرارداد كه نحوه ارتباط كيوسك‌ داران را از حيث حقوقي با شهرداري و شركت ساماندهي مشخص كند، يكي از مشكلات عمده ما محسوب مي‌شود. در چهار تا پنج ‌سال گذشته با آمدوشد مديران عامل مختلف، مذاكراتي درمورد نحوه قرارداد با اينجانب انجام شده است، اما هيچ ‌وقت به امضاي طرفين نرسيده است.

در سال 72 قراردادي با شركت ساماندهي صنايع و مشاغل شهر تهران نوشته شد كه هيچ ‌گاه تمديد نشد. بنابراين، اين يك قرارداد يك‌ طرفه‌ محسوب مي‌شود كه منافع آنها را تامين مي‌كند. او ادامه مي‌دهد: مذاكراتي كه اشاره كردم در تعديل مفاد اين قرارداد انجام شده، اما درنهايت لايحه سال 1359 كه قانون مستثني‌شدن شهرداري‌ها از قانون مالك و مستاجر بود در سال 1389 به مجلس آمد و تبديل به مصوبه شد و تبصره‌اي به آن اضافه شد كه اين موضوع نافي از حق كسب و پيشه و حقوق مكتسبه مستاجران نمي‌شود، در واقع براي كيوسكداران كه مستاجران آنها محسوب مي‌شوند، حق كسب و پيشه در نظر گرفته شده است.

فكري مي‌افزايد: عمدتا مديران عامل شركت ساماندهي نخواستند كه به اين حق قانوني كيوسكداران توجهي كنند و استدلال آنها هم اين بوده كه اين موضوع براي شهرداري بار مالي خواهد داشت و هيچ ‌وقت اين اتفاق نيفتاد و هم‌اكنون ما با مديرعامل فعلي در حال مذاكره هستيم. چند روز پيش، جلسه‌اي در شهرداري مركز در دفتر معاونت خدمات شهري برگزار شد كه گفت‌ و‌ گوهاي خوبي به‌عمل آمد و قرار شد موضوع قرارداد از سوي نمايندگان طرفين حل ‌و فصل شود. رئيس اتحاديه جرايد با بيان اينكه در يكي دو روز آينده دور جديد اين مذاكرات شروع مي‌شود و اميدوارم در اين دور، ما موفق شويم از نظر حقوقي جايگاهي را براي كيوسكداران تثبيت كنيم، ادامه مي‌دهد: اين عمده‌ترين مشكلي است كه كيوسكداران در سطح شهر تهران دارند كه اگر اين اتفاق بيفتد، جايگاه آنها از نظر قانوني مشخص مي‌شود. در ضمن، نحوه تعامل آنها با شركت ساماندهي مشخص خواهد شد. اينكه نقش اتحاديه دكه‌داران تعيين شود، داراي اهميت زيادي است، چون امروز به‌ كلي اين اتحاديه كنار گذاشته شده است. مي‌توان گفت الان اتحاديه در تعامل با شهرداري در نقطه صفر است. ما هيچ‌نقشي در جابه‌جايي يا نصب كيوسك نداشتيم، البته اجازه اين كار به ما داده نشد و هميشه مسائل با حالت دستوري بيان شده است. اميدوارم در اين قرارداد به اين مسائل پرداخته شود.

** چالش اجاره ‌بها
او با اشاره به موضوع اجاره ‌بها كه هر سه‌سال يك‌بار مبلغ آن افزايش پيدا مي‌كند، مي‌گويد: اين‌بار اتفاق جديدي افتاده و چالش تازه‌اي ايجاد شده است. اين چالش از آنجايي شروع شده كه مديرعامل جديد شركت ساماندهي ميزان مبلغ اجاره‌بهاي قبلي را كه براساس درجه‌بندي كيوسك ‌ها تعيين‌ مي‌شد، به يك‌باره تغيير دادند كه به‌هيچ‌وجه از جانب ما پذيرفتني نيست. البته اميدوارم با برگزاري اين جلسه اين موضوع هم حل‌وفصل شود كه تصور من هم اين است كه اين اتفاق مي‌افتد. اجاره‌بهاي جديد براي كيوسك‌هاي درجه يك، درجه دو و درجه سه به ترتيب دو ميليون، يك‌ميليون و 500، و يك‌ميليون تومان تعيين شده است كه امكان پرداخت آن براي كثيري از كيوسكداران وجود ندارد. البته پيشنهاد من اين است كه كيوسك‌هايي كه در محل خاصي از شهر قرار دارند و از درآمد خوبي برخوردارند، جداسازي شوند و 1200 واحد ديگر را قرباني آن تعداد اندك نكنيم و براي آنها اجاره معقولي در نظر گرفته شود. درواقع ملاك افزايش اجاره‌ بها هميشه نرخ تورم بوده است، اما اين ‌بار اين موضوع به‌كلي ناديده گرفته شده است.

** صداي ما را بشنويد
براي آگاهي از مشكلات و خواسته‌ هاي كيوسكداران، با دو نفر از آنها نيز گفت‌و‌گويي‌ انجام داده‌ايم. حسيني يكي از دكه ‌داران باسابقه و خوش‌نام خيابان سهروردي به «آرمان» مي‌گويد: بايد صداي دكه ‌داران كه امروز اكثريت آنها داراي تحصيلات دانشگاهي هستند، به گوش شهرداري برسد. هم‌اكنون شهرداري مي‌خواهد از ما مبلغ دو‌ميليون تومان بابت اجاره ‌بها دريافت كند، اين درحالي‌ست كه امروز همكاران ما با مشكلات زيادي دست به گريبان هستند. او به ميزان بالاي ماليات پرداختي توسط دكه‌داران نيز اشاره مي‌كند و در اين‌باره مي‌افزايد: ما سالانه شش‌ميليون تومان بابت ماليات پرداخت مي‌كنيم كه مبلغ قابل توجهي است.

حسيني با اشاره به كاهش تيراژ روزنامه‌هاي مهم كشور، ادامه مي‌دهد: امروز ميزان فروش روزنامه‌هاي كشور به پايين‌ترين حد خود رسيده است. بنابراين، ما براي گذران زندگي خود مجبوريم كالاهاي ديگري نيز كه فروش بيشتري دارند، عرضه كنيم.

او در ادامه به «آرمان» مي‌گويد: من ناچارم شب‌هايي را در دكه بخوابم، چون متاسفانه تعداد سارقان افزايش پيدا كرده و نگرانيم مبادا همين اندك دارايي ما دزديده ‌شود. علاوه بر اين، من حدودا از ساعت 5 صبح تا 12 شب مشغول به كار هستم تا بتوانم مخارج سرسام‌آور زندگي خود و خانواده‌ام را تامين كنم. با افزايش قيمتي كه در بازار ايجاد شده، هزينه‌هاي ما نيز بالا رفته است. حسيني درمورد ميزان درآمد اين شغل نيز اضافه مي‌كند: بر فرض مثال، ماهانه پنج ‌ميليون تومان درآمد كيوسكداران باشد، اما سوال من اين است كه اين مبلغ چه دردي از ما دوا مي‌كند؟ اين دكه‌دار باسابقه درمورد تعيين محل دكه‌هاي مطبوعاتي نيز مي‌گويد: ما در اين زمينه دخالتي نداريم. آيا شهرداري اين را با كارشناسي انجام نمي‌دهد؟ مگر نظارتي بر مكان دكه‌هاي روزنامه فروشي صورت نمي‌گيرد؟ ما حتي نمي‌توانيم مكان كسب ‌و‌ كارمان را يك متر جا‌ به‌ جا كنيم. او به مشكلات ديگري چون بحث بيمه، هزينه‌ هاي جانبي مثل برق و... اشاره مي‌كند و ادامه مي‌دهد: شايد تعداد محدودي از دكه‌ها در برخي مناطق شهر، وضع نسبتا خوبي داشته باشند، اما اكثريت دكه‌داران مشكلات اقتصادي عديده‌اي دارند.

** تحت پوشش هيچ ‌بيمه‌اي نيستيم
ترابي يكي ديگر از كيوسكداران مطبوعاتي در گفت ‌وگو با «آرمان» به مشكلات هم‌صنفي‌هاي خود اشاره مي‌كند و مي‌گويد: سال‌هاست كه ماليات مي‌دهيم و تحت پوشش هيچ‌نوع بيمه‌اي قرار نداريم. اين درحالي است كه در گذشته وضعيت كيوسكداران اين‌گونه نبود. او به سابقه تاريخي اين شغل اشاره كرده و ادامه مي‌دهد: قدمت شغل ما به ديروز و امروز برنمي‌گردد، سال‌هاي طولاني است كه تعدادي از افراد به اين كار مشغول هستند. البته با گذشت زمان، اين كيوسك‌ها تبديل به مكان‌هاي كوچك شدند و بعد رشد كردند.

منبع: روزنامه آرمان؛ 1398،02،26
گروه اطلاع رساني **9117**1755