۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۸ - ۱۳:۳۶
کد خبر 83312771
۰ نفر
آزادی زندانی و رهایی یك خانواده

تهران- ایرنا- پیرمرد آرام و سر به زیر وارد شد؛ فقط كسانی كه او را می شناختند به احترامش ایستادند و راه را برای او باز كردند. برخی از میهمانان كه سابقه آشنایی با او نداشتند، هاج و واج به یكدیگر نگاه می كردند. او از خیران پیشكسوت در عرصه آزادی زندانیان جرائم غیرعمد است.

به گزارش ایرنا، نیكوكارانی كه طی سال های سال دست به خیر بوده و برای رضای الهی دست به جیب شده اند تا گره از مشكل دیگران باز كنند، گردهم جمع شدند. البته بهتر بگویم ستاد دیه كشور در ششمین روز از ماه مبارك رمضان این نیكوكاران را گردهم آورده تا از تلاش های خداپسندانه آنان تشكر كند. هرچند این تشكر از اجر الهی این نیكوكاران نمی كاهد ولی شاید ستاد دیه به حكم «من لم یشكر المخلوق لم یشكر الخالق» در جهت ترویج شعائر الهی سی و دومین جشن گلریزان برای آزادی زندانیان جرائم غیرعمد را برپا كرد.
از جزییات مراسم و حاشیه های زیبای آن عبور می كنیم و به یك نیكوكار پیشكسوت و قدیمی می رسیم؛ كسی كه به عنوان كارآفرین و پیشكسوت عرصه اقتصاد و بازار شناخته می شود. سیدعلاء میرمحمد صادقی كه 88 بهار از عمرش می گذرد، با چهره ای آرام به درخواست خبرنگاران با آنان مصاحبه می كند و از زیر و بم ستاد دیه می گوید كه چگونه این ستاد شكل گرفت و حالا پس از 30 سال چه برنامه هایی را برای آزادی زندانیان دارد.
او متولد اصفهان است و برای اولین بار با حكم امام خمینی (ره) به عنوان نماینده ایشان به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران راه یافت و سازمان اقتصاد اسلامی را هم او بنیان نهاد كه نتیجه آن فعالیت صدها صندوق قرض‌ الحسنه در سطح كشور است.
چند سال پیش كتاب «پنجره‌ای به گذشته» منتشر شد تا خوانندگان به دهه 1320 سفری كنند و خاطرات آن دوران را با قلم این نیكوكار اصفهانی مرور كنند كه چگونه برای صادرات سیمان تلاش می كرد و به دنبال كارهای عام المنفعه بود.
بیراهه نروم. قبل از شروع مراسم جشن گلریزان به او پیشنهاد گفت و گویی كوتاه دادیم كه با روی باز استقبال كرد و با صدای لرزان اما دلنشین اصفهانی اینگونه آغاز كرد: در اوایل انقلاب تعداد محدودی زندانی داشتیم كه به علت عدم پرداخت نفقه یا مهریه یا بدهی دیه ناشی از تصادف در زندان گرفتار بودند و پایه ستاد دیه كشور از آن زمان گذاشته شد و مورد تایید مقام های مختلف كشوری بود.
او در حالی كه جواب سلام برخی از میهمانان را می داد و به آنان احترام می گذاشت، افزود: در اوایل كار فكر نمی كردیم فعالیت های این ستاد تا این اندازه گسترده شود ولی به تدریج متوجه شدیم كاری بوده كه زمین مانده بود و باید انجام می دادیم.
میرمحمدصادقی از نحوه گسترش ستاد دیه در استان ها و تشكیل شعبه های آن سخن گفت كه چگونه حالا 35 دفتر در سطح كشور به بررسی وضعیت زندانیان می پردازند تا مقدمات آزادی كسانی را فراهم كنند كه استحقاق بیشتری دارند.
او با افتخار خاطره آزادی 110 هزار زندانی در 30 سال گذشته را پیش كشید و گفت: این افراد به اتهام جرائم غیرعمد زندانی بودند. البته هنوز كافی نیست و مردم باید كمك كنند تا بقیه افرادی كه زندانی هستند آزاد شوند.
در لابه لای سخنانش اظهار امیدواری كرد تا خدا این تلاش هایش را بپذیرد و سپس گریزی به تلاش های خالصانه كاركنان ستاد دیه زد و گفت: كسانی كه در ستاد دیه فعالیت می كنند بدون كوچكترین درآمدی مشغول هستند و خودشان نیز پیشقدم می شوند و زندانی آزاد می كنند.
او از ماه مبارك رمضان به عنوان یكی از بهترین زمان هایی یاد كرد كه مردم متدین می توانند برای آزادی زندانیان غیرعمد كمكی هر چند ناچیز داشته باشند و سپس گفت كه برخی از نیكوكاران نذر می كنند تا یك زندانی را آزاد كنند یا بخشی از بدهی یك زندانی را بپردازند.
از او خواستم تا یكی از بهترین خاطرات شیرین 40 سال گذشته اش را بیان كند و او در مقدمه گفت: هدف از كمك به زندانیان فقط شخص زندانی نیست بلكه وضعیت خانواده های زندانیان را نیز بررسی می كنیم و خانواده هایی كه استحقاق بیشتری دارند و حضور سرپرست خانواده ضرورت داشته باشد، آزادی این افراد در اولویت قرار می گیرد.
اما خاطره اش را در حالی كه لبخندی بر لب داشت، اینگونه تعریف كرد: چندین سال پیش ستاد دیه یك زندانی را آزاد كرد. پس از چند روز همسر این فرد به ستاد مراجعه كرد و گفت كه ستاد دیه فقط شوهرش را آزاد نكرده بلكه خود او را نیز آزاده كرده است.
چون زمانی كه همسرش در زندان بود، یك شیاد به دنبال این زن بوده و قصد انحراف او را داشته ولی این زن تا زمان آزادی همسرش با وجود نیاز مالی شدید این دوران را تحمل كرد تا اینكه شوهرش با كمك ستاد دیه از زندان آزاد شد.
گفت و گوی ما تمام شد و پس از جشن گلریزان و نماز جماعت، نیكوكاران بر سر سفره افطار حاضر شدند تا بگویند «اللهم لك صمت و علی رزقك افطرت و علیك توكلت» خدایا برای تو روزه گرفتم و با رزق تو افطار می كنم و توكلم فقط بر توست.
امام صادق علیه السلام فرمود «روزه داران دو شادی و خوشحالی دارند؛ یكی هنگام افطار و دیگری زمانی كه خدا را ملاقات می كنند.» شاید نیكوكاران هم دو شادی داشته باشند؛ یكی هنگامی كه خنده و رضایت خانواده ای را می بینند كه به دست او آزاد شده و دیگری رضایت الهی در زمان بازگشت به سوی معبود خویش.
اجتمام*1003*1834