حكايت استعداد درخشاني كه هنر را به پزشكي و مهندسي ترجيح مي دهد

تبريز - ايرنا - دانش آموز دبيرستان تيزهوشان كه ادامه تحصيل در هنرستان را به دبيرستان ترجيح داده و دنبال علاقه خود رفته است، مي گويد: هنر را به هر رشته اي ترجيح مي دهم، چون هنر منادي صلح و آرامش در جهان است.

به گزارش ايرنا، كافي است قدري به گذشته برگشته و به موضوع انشايمان در دوران كودكي فكر كنيم؛ «دوست داريد در آينده چه كاره شويد؟»؛ از بچگي به ما ياد داده بودند كه براي يك دختر عالي شدن، حتما بايد پزشك شد و براي يك پسر عالي شدن دست كم بايد سراغ مهندسي رفت.
به همين خاطر هم بيشترمان جرات نداشتيم در انشاهايمان به شغلي غير از همين چند شغل تكراري فكر كنيم يا دست كم خودمان كمي روياهاي كودكي و نوجواني‌مان را جدي بگيريم و به آرزوهايمان احترام بگذاريم تا جايي كه خيلي‌هايمان يك مهندس معمولي بودن را به يك نقاش يا خياط عالي بودن ترجيح داديم.
اما در بين همه اين آدم‌هاي معمولي، «الهه مطيع ديزجي»، جزو آدم‌هايي است كه دلش خواسته تا به آرزوهايش احترام بگذارد و بين يك پزشك و مهندس معمولي بودن و يا يك نقاش عالي بودن، آخري را انتخاب كند.
«مطيع ديزجي»، هنرجوي هنرستان فاطمه الزهرا تبريز و دانش آموز با استعداد دبيرستان تيزهوشان، كسي است كه اين روزها با خروج از دبيرستان تيزهوشان و ثبت نام در هنرستان، استعدادش را در يادگيري نقاشي تا سطح عالي به كار گرفته است.
به همين مناسبت ايرنا گفت و گويي را با وي ترتيب داده است كه مشروح آن در زير مي آيد:

**خودتان را معرفي كنيد.
الهه مطيع ديزجي 17 ساله و اهل تبريز هستم؛ سه سال در مدرسه تيزهوشان درس خواندم و سال دهم هم مستقيم وارد تيزهوشان شده و رشته رياضي را انتخاب كردم.
خيلي دلم مي خواست وارد رشته هنر بشوم، ولي چون خانواده ام مخالف بودند و مدير مدرسه نيز مدام مرا تشويق به خواندن رشته رياضي مي كرد و مي گفت به همراه كنكور رياضي مي تواني در كنكور هنر نيز شركت كني، به همين علت يك سال رشته رياضي را در تيزهوشان خواندم ولي ديدم كه انتخاب من درست نبوده و بايد مسير ديگري بروم.

** در زمانه اي كه همه پزشكي و مهندسي را به هنر ترجيح مي دهند، شما چه طور وارد هنر شديد؟
به رغم مخالفت والدين و اولياي مدرسه تغيير رشته دادم. به نظرم براي هنرعلاقه خيلي مهم است و پول و ثروت را از راه هاي زيادي مي شود به دست آورد، ولي علاقه شرط اصلي يك هدف است.

**چگونه با هنر آشنا شديد؟
از كودكي نقاشي مي كشيدم و به نقاشي علاقه زيادي داشتم و به آموزشگاه نقاشي هم مي رفتم و رنگ و روغن كار مي كردم، ولي اصلا فكر نمي كردم روزي به هنرستان وارد شوم.
آن قدر به مغز ما پزشكي، رياضي و مهندسي فرو كرده ادند كه در پايه دهم كه مي خواستم وارد هنرستان شوم ،خودم مطمئن نبودم اينكه بروم يا نروم؛ علاوه بر مخالفت خانواده خودم هم مطمئن نبودم، ولي در يك سالي كه رياضي خواندم، باورم شد كه مي توانم خودم را در رشته هنر به اثبات برسانم.

** آيا در اين راه از كسي تاثير پذيرفتيد؟
بلي، يكي از دوستانم كه در تيزهوشان درس خوانده و با بهترين رتبه در بهترين دانشگاه در رشته مهندسي برق نيز پذيرفته شد، چون رشته تحصيلي اش علاقه چنداني نداشت و به هدفي كه خودش مي خواست نرسيده بود، به من گفت تو كه به هنر علاقه و استعداد ذاتي نيز داري، چرا اين راه را ادامه نمي دهي؛ همه يك راه مي روند و تو مي تواني استثنا شود و مطمئنم اگر دنبال علاقه ات بروي، موفق مي شوي.

** براي آينده چه برنامه اي داري؟
100 درصد به دنبال پذيرش در دانشگاه تهران هستم، چون فكر مي كنم سطح دانشگاه هاي تهران به مراتب از ساير دانشگاه ها بالاتر است به همين خاطر رشته اول مد نظرم سينما و بعد از آن نقاشي است.

** سطح هنرستان ها چگونه است؟
آن قدر كه به مدارس رياضي و يا تجربي بها و امكانات داده مي شود، به هنرستان ها چندان توجهي نمي كنند كه لازم است به اين موارد رسيدگي شود؛ دليل مخالفت مادرم با ثبت نام در هنرستان هم اين نكته بود و احساس مي كرد آن طور كه بايد به هنرستان ها توجه نمي كنند ولي با اين حال دانش آموزان بسيار خوب، بااستعداد و علاقمند زيادي هم در اين هنرستان تحصيل مي كنند؛ حيف است كه اين استعدادها هدر بروند و بايد از اين استعدادها به نحو احسن استفاده بشود.

** قضاوت افكار عمومي در مورد تحصيل در هنرستان چگونه است؟
هميشه نزد افكار عمومي اين ذهنيت غلط است كه دانش آموزان ضعيف وارد هنرستان مي شوند، ولي نسبت دانش آموزان قوي و ضعيف در هنرستان ها نيز مانند دبيرستان ها متغير است؛ از هر دو طيف در اين هنرستان وجود دارد؛ اين يك ذهنيت غلطي است كه جامعه، معلمان و خانواده ها باعث شده اند و به نوعي به دانش آموزان هنرستاني هم اين گونه تحميل مي شود كه زياد تلاش نمي كنند و خودشان را در سطح پاييني در نظ مي گيرند و زياد اعتماد به نفسي براي بالا بردن خود ندارند.

**چه آرزويي داريد؟
آرزو زياد دارم و يكي اينكه اين ذهنيت غلط عوض شده و با ديد مثبتي به هنر و تحصيل در هنرستان نگريسته شود، چون زندگي با هنر معنا مي يابد و اگر در همه دنيا همه هنر را ارج نهند صلح و دوستي برقرار مي شود و ما هيچ وقت شاهد جنگ و ويراني نخواهيم بود.

** الگويي در اين زمينه داريد؟
سعي كرده ام خودم راه خودم را پيدا كنم؛ البته مي توان از راه و تجربه ديگران نيز استفاده كرد، اما فكر مي كنم انسان بايد خودش الگوي خودش باشد و هيچ وقت تقليد نكند.

** چه سبكي هايي كار مي كنيد؟
انواع سبك هايي كه در عكاسي، طراحي و چاپ دستي لازم است در اين هنرستان مي خوانيم، ابتدا با سبك رئال شروع كردم، و لي به تدريج مي خواهم با سبك آبستره و پست مدرن ادامه دهم، زيرا هنر در دنياي مدرن با اين سبك ها به پيش مي رود.

** از محضر كدام اساتيد بيشتر بهره برده ايد؟
هم اكنون استاد طراحي به نام آقاي ريحاني دارم كه در هنرستان ميرك تدريس مي كند، هم سبك ايشان را بسيار مي پسندم و هم كارهايشان فوق العاده است. آقاي داوري، نوه استاد بنام نقاشي «استاد باجالانلو»، استاد بعدي من هستند كه در سبك رئال كارهاي بسيار درخور توجهي دارند، ولي صد حيف كه زياد ديده نمي شوند.
**آيا تا كنون در نمايشگاهي شركت كرده ايد؟
سال گذشته اسفند ماه به همراه بهناز عبدالله پور 2 نمايشگاه گروهي برگزار كرديم كه تصويرسازي هاي ايشان بسيار عالي و در سطح جهاني است.

**چه توصيه اي به دوستان و كساني كه به هنر علاقمند هستند، داريد؟
توصيه ام اين است كه خودشان صاحب زندگي خودشان هستند و هيچ كس قرار نيست براي فردي تصميم بگيرد و فقط به نداي دروني خودشان گوش دهند.
6132/518