بانوان راگبي ما خيلي جنگنده هستند

تهران- ايرناپلاس- يكي از رشته‌هاي المپيكي ورزش راگبي است كه از سال 1375 در ايران شروع به فعاليت كرده و اكنون زير نظر فدراسيون انجمن‌هاي ورزشي به فعاليت خود ادامه مي‌دهد.

در ورزش راگبي، قدرت بدني، سرعت و تاكتيك حرف اول را مي‌زند. اين ورزش بسيار منحصربه‌فرد و جذاب است و حداقل در 130 كشور جهان به شكل رسمي بازي مي‌شود. تاريخچه راگبي در ايران برمي‌گردد به پيش از انقلاب كه به‌صورت غيررسمي، در تربيت‌بدني نيرو‌هاي نظامي انجام مي‌شد و حتي در اين دوره يك بازي غيررسمي هم بين تيم ملوانان و سربازان انگليسي انجام شد. بعد از انقلاب تا سال 1375 تلاشي براي احياي اين رشته ورزشي صورت نگرفت، تا اين‌كه در اين سال بيژن صفايي، عضو هيأت علمي دانشگاه آزاد اسلامي، به همراه جمعي از دانشجويان دانشكده تربيت‌بدني و دانشكده فني، پايه‌هاي تأسيس اين رشته را در ايران بنا كردند و با تلاش و تحقيق گروه فوق، 17 عدد توپ راگبي كه بعضي از آن‌ها متعلق به سال‌هاي 1945 و 1960 بود، در انبار يكي از مراكز آموزشي يافت و تمرينات اين گروه در زمين اجاره‌اي مجموعه ورزشي انقلاب آغاز شد.



** جمع‌آوري 70 بازيكن تهراني

بعد از دو سال فعاليت، ميزان تلاش اين اعضا كاهش يافت تا اين‌كه در سال 1379 با تلاش و پيگيري‌هاي يكي از دانشجويان تربيت‌بدني، عليرضا فضل­الله­اعرابي و با همكاري و راهنمايي دكتر ذوالفقاريان، رئيس وقت فدراسيون بيس‌بال­، مجوز لازم اخذ و كميته راگبي در اين فدراسيون شكل گرفت. فعاليت‌هاي اين گروه با تخصيص زمين چمن دانشگاه علم و صنعت و زمين شماره چهار مجموعه ورزشي آزادي به تمرينات تيم استان تهران، جمع‌آوري 70 بازيكن تهراني، مجوز لازم تأسيس تيم‌هاي كرمان و زرند، برقراري ارتباط با بهترين تيم‌هاي آسيا از جمله كشور‌هاي خليج فارس، طراحي و دوخت اولين لباس راگبي و اعزام كارشناسان كميته راگبي براي خريد توپ از پاكستان ادامه يافت­، ضمن اين‌كه هيچ سازمان دولتي به كميته راگبي كمك نكرد و هزينه‌هاي اين كميته به اتكاي همكاري شركت‌هاي خصوصي صورت گرفت.



** قهرماني در مسابقات غرب آسيا

در سال 1390 بنا به دلايلي فدراسيون راگبي به انجمن تبديل شد و زير نظر فدراسيون انجمن‌هاي ورزشي شروع به كار كرد و از آن سال تاكنون با رياست حسن ميرزاآقابيك اداره مي­شود و در دو بخش آقايان و بانوان داراي ليگ­هاي برتر و دسته يك است و تيم ملي در هر دو بخش فعال است. مقام سوم مسابقات 15 نفره غرب آسيا در سال 2012 در بخش آقايان، عنوان دوم تورنمنت چهارجانبه 2017 آلمان در بخش بانوان، قهرماني مسابقات 7 نفره غرب آسيا در سال‌هاي 2013 و 2014 در بخش آقايان و قهرماني مسابقات 7 نفره آسياي ميانه در سال 2014 در بخش آقايان و حضور در مسابقات مرحله نهايي المپيك ريو در سال 2015 هنگ كنگ دستاوردهاي اين رشته مهيج است.



** بانوان ما جزو قوي‌ترين‌هاي آسيا

حامد اكرمي، مربي بدنساز تيم ملي 7 نفره راگبي كشورمان درباره موفقيت بانوان در اين رشته پربرخورد گفت: «راگبي يك ورزش پربرخورد است، ولي خانم­هاي ايراني نسبت به خانم­هاي دنيا هم از نظر روحيه و هم از نظر بدني از جايگاه بالايي برخوردارند. البته نسبت به آسياي شرقي كمي ضعيف­ هستند، در خاورميانه كه ما هستيم جزو قوي‌ترين هستيم. شايد شمال آسيايي­ها كمي از ما بهتر باشند. از نظر قدرت بدني، بانوان ما در بهترين جايگاه در آسيا قرار دارند. چه از نظر فيزيكي و چه از نظر شرايط روحي خيلي جنگنده هستند. شرايطي كه در آن بزرگ شده­اند، شرايطي كه در آن به‌سختي مي‌توانند تمرين مي‌كنند، با آن لباس و تجهيزات اضافه و رعايت بعضي از مسائل، ايستادن در جايگاه بالا خيلي دشوار است.»



** پيچيده‌ترين بدنسازي

مدرس دروس عملي تربيت‌بدني دانشگاه پيام نور، درباره اين‌كه براي بدنسازي بانوان چقدر زمان نياز است، اظهار كرد: «ورزش راگبي از نظر علم بدنسازي بزرگ‌ترين و پيچيده‌ترين بدنسازي دنيا را دارد. اين بستگي به اردو‌ها دارد و ما مي‌توانيم از 10 تا 70 روز بدنسازي را انجام دهيم. براي بانوان بايد اول شرايط آن‌ها را سنجيد و اگر عضو تيم ملي باشند كه بدنشان تا حدودي سازگار شده و از نظر هوازي و سيستم‌هاي انرژي در همان دو هفته اول آماده مي‌شوند.»



** روش غلط بدنسازي

اكرمي درباره اين‌كه چرا بيشتر ورزشكاران ما زود دچار آسيب‌ديدگي مي‌شوند، عنوان كرد: « بدنسازي در تيم‌هاي پايه كاملاً اشتباه انجام مي‌شود. بار‌ها شاهد بودم بچه‌ها را در رده‌هاي سني نونهالان و نوجوانان آنقدر در زمين‌هاي خاكي، چمن و حتي تپه‌ها مي‌دوانند كه اولاً، بچه از نظر ذهني «اورترينينگ» مي‌شود، وقتي به او مي‌گويند بدنسازي داريم مو‌هاي تنش سيخ مي‌شود و فرار مي‌كند! يا به فكر كلك زدن مي‌افتد و مي‌گويد حال ندارم يا بند كفش خود را باز مي‌كند تا از زير كار در رود. در اين‌جا چه اتفاقي رخ مي‌دهد؟! روش بدنسازي در تيم‌هاي پايه‌اي ما به‌درستي انجام نمي‌شود و به همين دليل دچار آسيب‌ديدگي مي‌شوند.»



** راهكار پيشنهادي

وي درباره نحوه آماده‌سازي نونهالان و نوجوانان راهكار پيشنهادي مي­دهد: «اول بايد بچه‌ها را جداسازي كنيم بعد ببينيم سيستم‌هاي انرژي مثلاً آقاي «الف» سيستم قدرتي، آقاي «ب» سيستم استقامتي است و آن‌ها را از هم تفكيك كنند و بعد بيايند بدنسازي مناسب سن آن‌ها را انجام دهند. وقتي تمرينات خيلي استقامتي و قدرتي انجام مي‌دهند، بدن مي‌سوزد، رشدشان متوقف مي‌شود، بدن‌ها خراب و ذهن‌­ها منهدم مي‌گردد. ما يك بدنسازي در زمين داريم و يك بدنسازي هم بعد از تمرين است. بايد از همين سن پايه به بچه­ها ياد بدهيم كه بعد از تمرين چه بخورند و به آن‌ها حتي برنامه غذايي بدهيم.»



** لبنيات نخوريد!

مربي بدنساز تيم ملي 7 نفره راگبي در ادامه اضافه كرد: «طرح و برنامه خاصي نمي‌خواهد، فقط بايد از متخصصان آن استفاده كنند و آن‌ها خودشان كار‌ها را به‌راحتي پيش مي‌برند. مانند يك كار روزمره عادي، آن را انجام مي‌دهند. ممكن است يك مربي خيلي خوب باشد، اما تمرينات غلط به بازيكن خود بدهد. به‌عنوان مثال، من ديده‌ام يك مربي به بازيكن خود قبل از شروع تمرين گفته كه شير بخورد. اين‌كار غلط است، چون سيستم لاكتيك او بالا مي‌رود و به هم مي‌ريزد. ورزشكاران بايد به‌خاطر داشته باشند قبل از تمرين به‌هيچ عنوان لبنيات استفاده نكنند و دليل آن وجود اسيد لاكتيك­ است. ازدياد بيش از اندازه اين تركيب در ياخته‌هاي ماهيچه‌اي سبب گرفتگي و درد ماهيچه‌ها مي‌شود.»



** عوامل آسيب‌ديدگي

حامد اكرمي يكي از عوامل آسيب­ديدگي را دوپينگ مي‌داند و تصريح كرد: «ما چند چيز داريم كه به آن‌ها مي‌گويند: عوامل آسيب! كه بدترين آن‌ها استفاده از مواد نيروزا است كه به‌وفور در ورزش ديده مي‌شود. در رانندگي مي‌گويند هر راننده براي يك‌بار هم شده تصادف كرده است و اين در مورد دوپينگ در بين ورزشكاران نيز صدق مي‌كند، يعني هر ورزشكاري براي يك‌بار هم كه شده خواسته يا ناخواسته به سمت دوپينگ مي‌رود. يكي از عوامل واقعي، آسيب جدي دوپينگ است. چون بيشتر دارو‌هاي نيروزا، استروئيدها، عضله‌ها و پرفورمنس را خيلي بالا مي‌برد، اما، «آنپيس» و «تاندون» را نمي‌تواند قوي كند. به‌همين دليل، آشيل‌ها، مينيسك زود به وجود مي‌آورد يا كارايي آنقدر بالا مي‌رود، خود عضله نمي‌تواند تحمل كند و عضله پاره مي‌شود.»



** ريكاوري خوب

او در پايان اضافه كرد: «كم‌خوابي نيز يكي ديگر از عوامل آسيب­ديدگي است. ورزشكاران ما فصل خارج از مسابقات را به‌خوبي درك نمي‌كنند. يعني در روز‌هايي كه بازي‌ها به پايان رسيده و بايد به فكر ريكاوري باشند، چنين نمي‌كنند. مي‌روند مسافرت و خوش‌گذراني و تا 4 صبح بيدار مي‌مانند و اين خستگي موجب مي‌شود نظم خوابشان به هم ريخته و باعث آسيب‌ديدگي‌شان نيز مي‌شود. در واقع ورزشكاران ما اصولي تفريح نمي‌كنند. خارجي‌ها ياد گرفته‌اند كه چگونه خود را بازسازي كنند، اما ورزشكاران ما اصول تفريح كردن را بلد نيستند.»

گفت وگو از مجيد روان ستان