شمار فلامینگوهای دریاچه ارومیه به 45 هزار بال افزایش می یابد

ارومیه - ایرنا - مدیركل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی گفت: شمار فلامینگوهای دریاچه ارومیه طبق آمار سال گذشته 35 هزار بال برآورد می شود كه با جوجه آوری امسال به 45 هزار بال افزایش می یابد.

مرتضی نظری روز پنجشنبه در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: این پرنده در زمین های باتلاقی تخم گذاری می كند زیرا امنیت جوجه ها در این مكان ها بیشتر است و در مرحله تخم گذاری نیز برای این پرندگان تهدیدی وجود ندارد.
وی گفت: با توجه به افزایش میزان آب دریاچه ارومیه احتمال زیر آب رفتن مكان های تخم گذاری آنها وجود دارد و به همین دلیل اكنون این گونه ها به ضلع جنوبی دریاچه ارومیه نقل مكان كرده اند و این مكان به سبب داشتن فاصله زیاد با روستاهای اطراف، امن است.
او با اشاره به اینكه در سال های گذشته این پرندگان به تكامل زیستی در این منطقه رسیده اند، افزود: این پرندگان در مكان هایی كاملا باتلاقی و خارج از دسترس شغال و روباه تخم گذاری می كنند.
نظری بیان كرد: غذای این جانداران آرتمیا و حشرات ریز موجود در آب دریاچه ارومیه است و این جانداران به علت آبكش بودن شكل منقارشان می توانند از حشرات ریز آب تغذیه كنند.
وی با اشاره به تاثیر افزایش تراز دریاچه ارومیه بر بهبود زندگی حیات وحش، بیان كرد: در مدت محدود نمی توان انتظار بازگشت همه پرندگان را به این مكان داشت زیرا باید به تدریج وضعیت زیستی در دریاچه و جزایر موجود احیا شود.
نظری اظهار كرد: طبق گزارش های رسیده نمودار حضور این جانداران نسبت به سال های اخیر سیر صعودی طی می كند و سالانه 15 تا 20 درصد گونه های موجود به دریاچه باز می گردند و در این مكان ماندگار می شوند.
وی بیان كرد: تعداد آرتمیا، پرندگان، اردك سانان و غازسانان به تدریج از امسال نسبت به سال های قبل افزایش یافته كه گونه «آنقوت» شاخص ترین آنهاست.
نظری اضافه كرد: پرندگان در حال زیست در استان اغلب مهاجر هستند و جمعیت پرنده بومی استان نیز به علت زمستان های سخت و سرد به مناطق گرم تر مهاجرت می كنند ولی از اسفند ماه دوباره به آذربایجان غربی باز می گردند.
وی بیان كرد: جمعیتی كه در زیستگاه های آبی آذربایجان غربی ماندگار می شوند و آشیانه سازی می كنند شامل آنقوت، فلامینگو و اردك است كه در تالاب های اقماری دریاچه جمعیت آنان بعد از زمستان رو به ازدیاد می گذارد.
به گزارش ایرنا، دریاچه ارومیه بزرگترین مكان تجمع این پرنده تا حدود 500 هزار بال تا سال 1380 بود ولی به تدریج با رخ دادن بحران كم آبی و بهم خوردن تعادل وضعیت زیستی در این زیست بوم تعداد پرندگان كاهش یافت و در اوایل دهه 90 جمعیت آن به صفر رسید.
فلامینگو پرنده ای با پاهای دراز، منقاری منحنی و گردنی بلند و خمیده بوده و از بدنی كشیده و پر و بالی به رنگ های سفید و صورتی برخوردار است.
بال ها و گردن این پرنده هنگام پرواز به صورت كشیده و قدری پایین تر از سطح بدن قرار می گیرد و تركیب زیبایی از رنگ های سرخ و سیاه دارد.
این پرندگان به صورت دسته جمعی و در دسته های چند هزار تایی زندگی می كند و سواحل دریاچه ارومیه و استان فارس مهمترین زیستگاه آن در ایران است.
7125/3072