ایران در رتبه هفتم وقوع سیل در دنیا قرار دارد

تهران- ایرنا- رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر گفت: كشور ایران در رده هفتم كشورهای در معرض خطر وقوع سیل در دنیا و قبل از كشور افغانستان قرار دارد.

مرتضی سلیمی روز سه شنبه در گفت و گو با خبرنگار اجتماعی ایرنا با تشریح وضعیت موجود سیلاب در كشور این مطلب را عنوان و اظهار داشت: سیل از جمله خطرات طبیعی است كه فراوانی وقوع آن در سال های اخیر روند افزایشی داشته و خسارات ناشی از آن همه ساله بخشی از كشور را تحت تاثیر قرار می دهد.
وی توضیح داد: در 60 سال گذشته (1330 تا 1390) در حدود 6 هزار 100 واقعه سیل در كشور گزارش شده كه حدود 50 درصد آن در 2 دهه اخیر روی داده است.
رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر اضافه كرد: تعدد و شدت سیلاب ها در سالیان اخیر تقریبا در تمام نقاط جهان و از جمله كشور ما روند افزایشی داشته و باعث بروز خسارات فراوانی به ویژه خسارات مالی شده است.
سلیمی ادامه داد: براساس آمار برنامه عمران ملل متحد (UNDP) نزدیك به 96 میلیون نفر در بیش از 90 كشور جهان در معرض خطر وقوع سیل قرار دارند كه كشور ایران نیز در رده هفتم كشورهای در معرض خطر وقوع سیل و قبل از كشور افغانستان قرار دارد.
وی اظهار داشت: فقط در بین سال های 1980 تا 2000 میلادی بیش از 170هزار نفر به دلیل وقوع سیل جان باخته اند كه به عقیده كارشناسان دلیل اصلی تلفات ناشی از سیل بی اطلاعی از زمان دقیق وقوع سیل به علت نامشخص بودن زمان طغیان رودخانه ها و نزولات جوی است.
این مقام مسئول در جمعیت هلال احمر گفت: از سوی دیگر بسیاری از سیل های مرگبار به طور عمده در شهرهای پر جمعیت و نزدیك به رودخانه ها و در نقاطی كه خاك توان جذب آن را ندارد بروز می كند، از این رو تعداد قربانیان آن بی شمار است. در میان كشورهای جهان، جنوب آسیا و در بین كشورهای این منطقه هند، بنگلادش، پاكستان و چین بیشترین تلفات ناشی از سیل را به خود اختصاص داده اند. پس از این كشورها، مناطق كوهستانی و كم جمعیت تر نظیر بوتان، اكوادور، نپال و در نهایت مناطقی از آمریكای مركزی در معرض خطر وقوع سیل قرار دارند.
سلیمی با تعریفی از آبگرفتگی گفت: عدم هدایت صحیح هرز آب های ناشی از بارندگی در مناطق مسكونی و یا اراضی زراعی كه جاری نباشد باعث آبگرفتگی می شود. به طور مثال زمانی كه بارندگی به حدی باشد كه در برخی از معابر عمومی مانند خیابان ها و پارك ها ایجاد اختلال كند.
وی با اشاره به تفاوت سیل و آبگرفتگی اظهار داشت: مدت زمان وقوع سیل خیلی سریع تر از آبگرفتگی است. سیل از قدرت تخریب زیادی برخوردار است و سریعا منطقه را دچار آسیب می كند ولی آبگرفتگی در برخورد با ساختمان ها و درختان و نظایر آن خسارت وارد می كند. سیل در هنگام وقوع، بسیاری از مناطق را در بر می گیرد، در حالیكه آبگرفتگی در برخی از خیابان ها، معابر و اراضی زراعی می باشد كه مدت زمان فروكش سیل بیشتر از زمان فروكش آبگرفتگی است.
رئیس سازمان امداد و نجات جمعیت هلال احمر اعلام كرد: طبق آمار ثبت شده در سامانه DMIS پنج هزار و 165 مورد ماموریت امدادرسانی در سیل و آبگرفتگی از ابتدای سال 91 تا پایان سال 97 در استان های مختلف كشور انجام پذیرفته است كه بیشترین ماموریت سیل و آبگرفتگی به ترتیب در استان های فارس با 518 مورد، كرمان با 388 مورد و خراسان جنوبی با 362 مورد به وقوع پیوسته است كه طی این مدت و از مجموع 845 هزار و 943 نفر امدادرسانی شده اند كه بیشترین امدادرسانی مربوط به استان های كرمان با 121 هزار و 116 نفر، فارس با 118 هزار و 851 نفر و خوزستان با 88 هزار و 288 نفر می باشد.
وی گفت: همچنین طی هفت سال گذشته 172 هزار و 711 نفر در ماموریت های سیل و آبگرفتگی نیازمند اسكان اضطراری و موقت بوده اند كه از این حیث استان های سیستان و بلوچستان با 43 هزار و 430 نفر، فارس با 23 هزار و 508 نفر و گلستان با 18 هزار و 451 نفر بیشترین افراد اسكان یافته را به خود اختصاص داده اند.
سلیمی با اشاره به پیامدهای ناشی از سیل نیز گفت: آثار جاری شدن سیل ممكن است اولیه باشند در این صورت، اثرات مستقیما از خود سیل ناشی می گردند. یا اینكه این اثرات ثانویه باشند. كه در این حالت در اثر قطع خدمات و سیستم های صدمه دیده توسط سیل بروز می كند. آثار اولیه معمولا شامل صدمات و از بین رفتن جان انسان ها و خسارت های حاصله از جریان آب و قطعات اشیاء شناور در آب و رسوبات معلق، آسیب به ساختمان ها، پل ها، راه ها و سیستم ارتباطی است. فرسایش و رسوب گذاری مواد در مناطق شهری و روستایی و كشتزارها موجب از بین رفتن خاك و گیاهان می شود. آثار ثانویه نیز شامل آلودگی كوتاه مدت رودخانه ها و سایر منابع آب های سطحی، گرسنگی و شیوع بیماری های مختلف و جابجایی افراد و خانواده ها و قطع آب برق مصرف خانگی است.
این مقام مسئول در جمعیت هلال احمر یادآور شد: به طوری كلی شست و شوی خاك های حوضه آبخیز و انتقال آن به دریاها، تالاب ها، دشت ها و سدها، فرسایش سریع زمین و ایجاد ناهمواری در آن، فرسایش خاك و تخریب زمین های حاصلخیز، فرسایش خاك و هوازدگی ریشه درختان و گیاهان یا از جا كندن آنها، خسارت به كشتزارها و باغات، كاهش حاصلخیزی خاك، شیوع بیماری های مختلف، نابودی احشام و حیات وحش، پرشدن سریع دریاچه ها، قنوات و كانال های آبرسانی، تخریب راهها و پل ها، تخریب واحدهای مسكونی، تاسیسات خدمات، معظلات اجتماعی، اقتصادی و زیست محیطی از جمله عوارض و پیامدهای طغیان آب و بروز سیلاب است.
اجتمام*7029*1193